آیت الله مجتبی تهرانی از شفاعت باطل و صحیح می گویند:

تا شفاعت هست چه باک است؟!

من نمی‌خواهم بحث شفاعت کنم، فقط به یک روایت در اینجا بسنده می‏کنم. روایت در ذیل این آیه است که مربوط به جمیع انبیا است؛ «وَ لا يَشْفَعُونَ إِلاَّ لِمَنِ ارْتَضى‏» یعنی پیغمبران شفاعت نمی‏کنند مگر برای کسی که خدا از او راضی باشد.

کد خبر: ۹۹۸

دوشنبه - ۲۷ شهريور ۱۳۹۱ / 27 June 1391

حالا یکی دیگر از راه‌های فریب شیطان این است که گاهی هم می‏بینیم در صحبت های عده‏ای این حرف زده می‌شود که اگر من از دنیا بروم، در آخرت شفاعت شامل حال ما می‌شود. شفاعت از اصول معارف ما است که در قرآن هم آمده است.

مثلاً شخص فریب‌خورده می‏گوید: شما که نمی‏دانی! من مورد شفاعت قرار ميگيرم! اگر بپرسي چه كسي تو را مورد شفاعت قرار ميدهد؟ می‌گوید: پیغمبر اکرم! رحمه للعالمین! روز قیامت او دست ما را می‏گیرد. این چیزهایی که می‏گویم، حرف مغرورین است. آیا غیر از این هم حرفی دارند؟

باید به چنین کسی گفت که آیا احتمال نمی‏دهی که شیطان تو را به شفاعت مغرور کرده است؟ برای همین هم تو دیگر نه حرام سرت می‏شود و نه حلال. مثل یک حیوان به هر آخُری سر می‏کنی و هر کاری هم که می‌توانی انجام می‌دهی به بهانه این‌که شفاعت هست! آیا مطلب غیر این است که من می‏گویم؟ خودتان فکر کنید!

من نمی‌خواهم بحث شفاعت کنم، فقط به یک روایت در اینجا بسنده می‏کنم. روایت در ذیل این آیه است که مربوط به جمیع انبیا است؛ «وَ لا يَشْفَعُونَ إِلاَّ لِمَنِ ارْتَضى‏» یعنی پیغمبران شفاعت نمی‏کنند مگر برای کسی که خدا از او راضی باشد. حسین‌بن‌خالد می‌گوید: به امام هشتم (ع) عرض کردم: ای پسر پیغمبر! این آیه یعنی چه؟ حضرت فرمود: انبیا در روز قیامت جز کسی را که خدا از دینش راضی است، شفاعت نمی‏کنند!

منبع: پایگاه اطلاع رسانی آیت الله مجتبی تهرانی

212113