از حماسه حسینی تا انقلاب خمینی

«استکبار ستیزی» ، «زیر بار ظلم نرفتن» ، «امر به معروف و نهی از منکر» ، «تاکید بر انسانیت» و «ترویج اسلام ناب محمدی» را می توان از مهمترین سرفصل های قیام حسینی ذکر کرد.

کد خبر: ۹۹۷۳۲

يکشنبه - ۲۵ شهريور ۱۳۹۷ / 25 June 1397

عقیق:ندای حسین بن علی علیه السلام در امتداد تاریخ پس از هزار و چهارصد سال هنوز هم شنیدنی است، ندایی که آزادیخواهان جهان را شیفته کرده و با خود همراه می کند.
حالا دیگر تعداد اصحاب کاروان حسین بن علی را به سادگی نمی شود احصا کرد و برشمرد!
حماسه حسینی اما به برکت انقلاب خمینی در چهل سال اخیر رشدی متفاوت تر از گذشته چه از حیث کمّی و چه از لحاظ کیفی داشته است.
موج اسلام گرایی و کربلا پژوهی پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی جان تازه ای گرفت و مجالس و روضه های سیدالشهدا با آزادی عمل بیشتری برگزار می شد. مجالسی که نه تنها با اعمال قوانین ظالمانه دولتی که با توجه و هدایت مراجع و روحانیون هدایت می شد.
در عصر امام خمینی کشورهای مسلمان یا مستعمره بودند یا زیر بار ظلم مستبدان و سلاطین جور. نهضت امام خمینی در ایران با تبیین نهضت حسینی خون تازه ای به جریان آزادیخواهی در جهان تزریق کرد لذا آنچه در عزاداری های منتهی به انقلاب اسلامی و بعد از آن به وضوح دیده می شد، «روح آزادیخواهی و رهایی از یوغ استکبار» و همچنین «توجه به حماسه توام با معنویات» بود.
به تحقیق می توان گره خوردن انقلاب اسلامی ایران با حماسه سیدالشهدا از مهمترین عوامل پیروزی نهضت امام خمینی در دهه پنجاه هجری شمسی دانست.
امام خمینی با آگاهی از تاثیر شگرف عاشورا در مبارزه با ظلم و ستم ، در نامه ای به واعظ شهیر حجت الاسلام فلسفی اظهار داشتند: «امروز روزی است که حضرات مبلغین محترم و خطبا معظم ، دین خود را به دین اثبات فرمایند... امروز روزی است که نظر مبارک امام زمان صلوات الله علیه به حضرات مبلغین دوخته شده است و ملاحظه می فرمایند که آقایان به چه نحو خدمت خود را به شرع مقدس ابراز و دین خود را ادا می فرمایند....»
با آغاز ماه محرم ، امام خمینی ضمن انعقاد روضه خوانی در منزل خود در طول دهه ، هر شب به یکی از مجالس عزاداری محلات قم می رفتند و در هر جلسه یکی از همراهان ایشان سخنرانی می کرد و مردم را نسبت به اوضاع کشور مطلع می ساخت. در عصر روز عاشورا امام خمینی شخصا در مدرسه فیضیه که مملو از جمعیت عزادار بود حضور یافته و به رغم تهدیدات رژیم سخنان مبسوطی علیه شاه ، اسرائیل و آمریکا ایراد کردند. امام در بخشی از سخنان خود که در جمع بیش از دویست هزار نفر مردم عزادار ایراد می شد، خطاب به شاه گفتند: من به شما نصیحت می کنم ای آقای شاه! ای جناب شاه! من به تو نصیحت می کنم. دست از این اعمال و رویه بردار. من میل ندارم که اگر روزی ارباب ها بخواهند که تو بروی ، مردم شکرگزاری کنند. من نمی خواهم تو مثل پدرت شوی. .. نصیحت مرا بشنو، از روحانیت بشنو... از اسرائیل نشنو، اسرائیل به درد تو نمی خورد، بدبخت ، بیچاره!
بعد از سخنرانی های امام خمینی مراسمات عزاداری به تظاهرات سیاسی گسترده علیه شاه و رژیم پهلوی در کشور تبدیل شد. روز یازدهم محرم خیابانهای تهران مملو از جمعیت عزادارانی بود که با در دست داشتن تصاویر امام خمینی فریاد می زدند: «خمینی ، خمینی خدا نگهدار تو / بمیرد، بمیرد، دشمن خونخوار تو» هنگام عبور عزاداران از مقابل کاخ مرمر نیز شعار «مرگ بر این دیکتاتور» از سوی مردمی که اشاره به کاخ شاه داشتند تکرار می شد. محرم آن سال ، محرم عجیبی بود دسته های عزادار یاری امام خمینی را همچون یاری سیدالشهدا در روز عاشورا می دانستند و ایران را کارزار کربلا و ندا سر می دادند:
«قم دشت کربلا، هر روزش عاشورا، فیضیه قتل گاه ، خون جگر علما، شد موسم یاری مولانا الخمینی»
در هزار و چهارصد و چهلمین سال انقلاب اسلامی از یمن و نیجریه تا سوریه و عراق و بحرین همه بدنبال نسخه معجزه وار امام خمینی هستند. نسخه ای که با گره خوردن اش به محرم تبدیل به اکسیری انسان ساز شد.
حالا دیگر شیعیان نیجریه و یمن می دانند که دسته های باشکوه عزاداری حسینی مقدمه ای است برای نهضتی که مظلومان جهان در آن زیر سایه حضرت مهدی عچل الله تعالی فرجه الشریف به عزت واقعی برسند.
شعار «لبیک یا حسین» هم گوشواره شعارها و نوحه های آزادیخواهان سراسر دنیا است تا در اربعین به نقطه اوج خود برسد و اجتماعی جهانی را رقم بزنند و اختلاف سلایق را با راهبرد «حب الحسین یجمعنا»کنار بگذارند.
انقلاب ما را در تمام دنیا با نام خمینی می شناسند و امام خمینی فرمود: محرّم و صفر است که اسلام را نگه داشته است. فداکاری سید الشهدا- سلام الله علیه- است که اسلام را برای ما زنده نگه داشته است.
پی نوشت:
[۱] در نوحه ای که مرحوم خوشدل برای هیئت های عزاداری تنظیم کرده بود آزادیخواهی به وضوح دیده می شود: حسین سرباز ره دین بود/ حسین قربانی آیین بود/ عاقبت حق‌طلبی این بود/ از سر نی داد، خوش این ندا سر/ الله اکبر الله اکبر/ به اشک گرم نازنین دخترم/ به سوز قلب قهرمان خواهرم/ به پهلوی شکسته مادرم/ که نیست بیمم/ زین همه لشکر/ الله اکبر، الله اکبر.
[۲] صحیفه امام، ج‏۱۵، ص: ۳۳۰

منبع:مهر