شهیدی که دوم و سوم محرم را گم کرده بود! + سند

همراهم صبح رادیو را روشن کرد برنامه کودک بود، داشت برای امام حسین (ع) نوحه می خواند خیلی دلم گرفته است، شدیداً دلم می خواهد گریه کنم ولی صد حیف…

کد خبر: ۹۹۵۰۵

پنجشنبه - ۲۲ شهريور ۱۳۹۷ / 22 June 1397

عقیق:مهدی حیدری، فرزند شهید رسول حیدری که در بوسنی به شهادت رسید در مطلبی نوشت:

هر سال ناخودآگاه دوم محرم میرم سراغ این دستنوشته پدر:
بسم الله
امروز دقیقاً نمی دانم روز دوم و یا سوم محرم است، بدن مجروحم حدود 200 (شاید کمتر) کیلومتر دور از وطن اسلامیم در یک کلبه روستائی در کنار جاده یکی از شهرهای عراق بر زمین افتاده است.
همراهم صبح رادیو را روشن کرد برنامه کودک بود، داشت برای امام حسین (ع) نوحه می خواند خیلی دلم گرفته است، شدیداً دلم می خواهد گریه کنم ولی صد حیف
چند هفته است حمام نرفته ام بدنم خیلی کثیف است نه طهارت و نه پاکی، به همان ناپاکی روحم، اما دیشب خواب دیدم حمام رفته ام تمیز و پاک خیلی خوشحال بودم احتمالاً شاید چه می دانم شاید خداوند گناهانم را بخشیده باشد و شاید بالاتر قصد دارد از من راضی باشد و مرا پیش خود ببرد به هر حال احساس عجیبی دارم، در زندگی ام سعی کرده ام هیچ وقت وابستگی پیدا نکنم گرچه نتوانستم اما در همین چند لحظه خود را دارم برای دیدار او آماده می کنم. به هیچ چیز امیدی ندارم جز او تنها امیدم خدا تو هستی، هیچ سرمایه ای نیندوخته ام مرا چکار خواهی کرد، تو را به حق حسین (ع) تو را به مظلومیت علی اصغر…
به من رحم کن خدا، خدایا مرا ببخش، مرا پاک کن از این دنیا ببر، خدایا تو میدانی اگرچه گنه کار بودم، گرچه نافرمانی تو را کردم ولی خدایا تو بزرگتر از آنی، تو مهربانتر از آنی که بخواهی تن مجروح را در آتش اندازی. خدایا از رفتنم ناراحت نیستم از چگونه رفتنم نیز ناراحت نیستم نگران مهمان نوازی تو هستم، چطور با من برخورد خواهی کرد خدا، مرا ببخش مرا ببخش خدا.
خداحافظ همگی شما

منبع:مشرق