برش هایی کوتاه از گفته های اخلاقی مرحوم آیت الله مجتبی تهرانی:

در محضر مرحوم آیت الله مجتبی تهرانی(33)/برای خدا تعیین تکلیف نکنیم!

اگر بخواهي برای خدا تعيين، تكليف بكني، در اینجا حكمت اقتضا مي‏كند که به او بدهد تا بعداً مفسده‏اش را بفهمد. دیگران اصرار مي‏کنند و دعایشان مستجاب می‌شود امّا برای شخصی که تعيين تكليف مشخّص می‌کند حكمت اقتضا مي‏كند كه حکمتش را نشان بدهد.

کد خبر: ۹۹۳۴

پنجشنبه - ۲۷ تير ۱۳۹۲ / 27 April 1392

عقیق: تمام گفتارها و رفتارهای انسان های وارسته، نقشۀ راهی است برای آن ها که می خواهند در مسیر الهی  قدم بردارند. به توفیق الهی، زین پس گفتارهایی کوتاه از دروس اخلاقی مرحوم آیت الله مجتبی تهرانی را برای استفاده علاقه مندان منتشر خواهیم کرد.

آیت الله مجتبی تهرانی(ره) در یکی از جلسات درس اخلاق شان در ماه رمضان سال 1391پیرامون حکمت الهی و مصلحت‌اندیشی عبد فرموده اند :

« در معارفمان بحثی داریم و آن اینکه در دعا می‌گویند: "تكرار كنيد، الحاح و اصرار كنيد". امّا از آن طرف هم داريم که خدا فرموده است: "براي من مصلحت‌انديشي نكنيد؛ مصلحت‌انديشي مربوط به حكمت من است."هر چه مي‏خواهي تكرار كن و ما هم خسته نمي‏شويم. در روايات هم آمده است که: "تو هر چه بگويي و زياد هم بگويي من خستگي‌ناپذيرم، امّا خيال نكن که اين اصرارها حکمت من را از بین می‌برد و به مصلحت‌انديشي من ضربه بزند.براي من مصلحت‌انديشي دعا نكن که من مفاسد و مصالح را از تو بهتر مي‏فهمم.

گاهي بنده در اصرارِ خود لحن مصلحت‌انديشي به کار می‌برد و گاهي به خدا جنبه‏هاي تعرّضي پيدا مي‏كند. عبد چنين حالتي پيدا مي‏كند و به اصطلاح می‌گوید: مگر از تو كم مي‏شود که اين را به ما بدهي؟ اصرار و الحاح باید به این‌صورت باشد كه: خدايا اگر مصلحت ما است، اين را به ما بده. هر روز پنج وعده بعد از نماز اين را مي‏گويد و بسيار كار خوبي هم هست. خدا از این لذّت می‌برد و به تعبیر من مي‏گويد: اين آدم فهميده‏اي است و براي من تعيين، تكليف نمي‏كند.

اگر بخواهي برای خدا تعيين، تكليف بكني، در اینجا حكمت اقتضا مي‏كند که به او بدهد تا بعداً مفسده‏اش را بفهمد. دیگران اصرار مي‏کنند و دعایشان مستجاب می‌شود امّا برای شخصی که تعيين تكليف مشخّص می‌کند حكمت اقتضا مي‏كند كه حکمتش را نشان بدهد. حكمتش اقتضا مي‏كند، در اینجا که دعا را به اجابت نرسانده به آن شخص حکمت را بفهماند. اين‌ها با بحث‏هايي كه كرديم اصلاً و ابداً منافات ندارد، بلکه در موازين کلامی و حکمی، دقيق و حساب‏شده است.»

211005