اندرزهای اخلاقی/

چه افرادی کیفر کردار خود را زودتر دریافت می‌کنند؟

پیامبر(ص) در یک روایت بیان فرمودند چهار کس کیفر کردارشان از همه زودتر مى‏‌رسد.

کد خبر: ۹۹۰۰۰

سه‌شنبه - ۱۳ شهريور ۱۳۹۷ / 13 June 1397

عقیق:یکی از مهم‌ترین راهکارهای اصلاح رفتارهای فردی و اجتماعی توجه به نسخه‌های الهی است. این نسخه‌های شفابخش که به‌وفور در کتب آسمانی و اندرزهای حکیمانه ائمه(ع) در کتب حدیثی علما دیده می‌شود، توانایی آزادی انسان مؤمن از اسارت نفس و خواهش‌های نفسانی و رفتارهای نابهنجار را دارا هستند؛ زیرا سرچشمه‌ این آموزه‌ها از منبع وحی الهی و درست منطبق بر فطریات و نیازهای انسان‌هاست.
حال در این راستا بخش‌هایی از روایت رسول گرامی اسلام(ص) در باب بیان برخی اخلاقیات که خطاب به امیرمؤمنان(ع) فرمودند، در ادامه می‌خوانید. لازم به ذکر است  هرچند این حدیث به امام علی(ع) بیان می‌شود، اما در واقع مخاطب اصلی آن سایر مردم است وگرنه به‌طور  قطع معصومین(ع) از هر گونه خطا و اشتباه مصون هستند.

ابن‌شعبه حرّانى از علما و فقهاى بزرگ شیعه در قرن چهارم هجرى در صفحه 15 از کتاب تحف‌العقول این‌گونه نقل می‌کند که پیامبر(ص) توصیه‌هایی را به امیرالمؤمنین(ع) بیان داشتند که به‌شرح ذیل است.

یا على: از آثار یقین این است که رضایت هیچ کس را با خشم خداوند به‌دست نیاورى و کسى را بر نعمتى که خدا به تو داده نستایى و احدى را بر چیزى که خدا از تو دریغ فرموده نکوهش نکنى، چه روزى را نه حرص حریصان جلب کند و نه بى‌‏میلى کسان واپس زند. خداوند به‌حکمت و فضل خود آسایش و خوشى را در یقین و رضا (به قضا و قدر) قرار داده و غصه و اندوه را در شک و نارضائى.

یَا عَلِیُّ إِنَّ مِنَ الْیَقِینِ أَنْ لَاتُرْضِیَ أَحَداً بِسَخَطِ اللَّهِ وَ لَاتَحْمَدَ أَحَداً بِمَا آتَاکَ اللَّهُ وَ لَاتَذُمَّ أَحَداً عَلَى مَا لَمْ‌یُؤْتِکَ اللَّهُ فَإِنَّ الرِّزْقَ لَایَجُرُّهُ حِرْصُ حَرِیصٍ وَ لَاتَصْرِفُهُ کَرَاهَةُ کَارِهٍ إِنَّ اللَّهَ بِحُکْمِهِ وَ فَضْلِهِ جَعَلَ الرَّوْحَ وَ الْفَرَحَ فِی الْیَقِینِ وَ الرِّضَا وَ جَعَلَ الْهَمَّ وَ الْحَزَنَ فِی الشَّکِّ وَ السَّخَطِ.

یا على: هیچ فقرى از نادانى بدتر نیست و هیچ مالى از عقل سودمندتر نیست و هیچ تنهایى از خودپسندى وحشتناک‌‏تر نیست و هیچ مددکار‌‌ى‏‌اى از مشورت بهتر نیست و هیچ عقلى (و یا هیچ عملى ــ به‌نقل دیگر) چون عاقبت‏‌اندیشى نیست و هیچ حسب و نسبى چون خوشخویى نیست و هیچ عبادتى همانند فکر کردن نیست.

یَا عَلِیُّ إِنَّهُ لَا فَقْرَ أَشَدُّ مِنَ الْجَهْلِ وَ لَا مَالَ أَعْوَدُ مِنَ الْعَقْلِ‏ وَ لَا وَحْدَةَ أَوْحَشُ مِنَ الْعُجْبِ وَ لَا مُظَاهَرَةَ أَحْسَنُ مِنَ الْمُشَاوَرَةِ وَ لَا عَقْلَ کَالتَّدْبِیرِ وَ لَا حَسَبَ کَحُسْنِ الْخُلُقِ‏ لَا عِبَادَةَ کَالتَّفَکُّ.

... یا علی: کیفر کردار چهار کس از همه زودتر مى‌‏رسد:
مردى که پاداش نیکى تو را به بدى دهد؛
کسى که آزارى از تو ندیده بر تو ستم کند
هم‌پیمانى که یک‌طرفه پیمان را بشکند
خویشاوندى که در مقابل خوشرفتارى تو بدرفتارى کند.

یَا عَلِیُّ أَرْبَعٌ أَسْرَعُ شَیْ‏ءٍ عُقُوبَةً رَجُلٌ أَحْسَنْتَ إِلَیْهِ فَکَافَأَکَ بِالْإِحْسَانِ إِسَاءَةً وَ رَجُلٌ لَاتَبْغِی عَلَیْهِ وَ هُوَ یَبْغِی عَلَیْکَ وَ رَجُلٌ عَاقَدْتَهُ عَلَى أَمْرٍ فَمِنْ أَمْرِکَ الْوَفَاءُ لَهُ وَ مِنْ أَمْرِهِ الْغَدْرُ بِکَ وَ رَجُلٌ تَصِلُهُ رَحِمُهُ وَ یَقْطَعُهَا.

منبع:تسنیم