آنقدر دراز می کشم تا عزرائیل سراغم بیاید!

کد خبر: ۹۸۱

يکشنبه - ۲۲ بهمن ۱۳۹۱ / 22 November 1391

عقیق: بیانی از استاد "فرحزاد" درباره امید: « امید به آینده است که باعث حرکت ما می شود. موتور حرکت و نشاط برای روح انسانها امید است . ما مقصدی را در نظر می گیریم و موتور وجودی ما به آن امید حرکت می کند .

در کتاب "محدث قمی" داریم که حضرت عیسی داشتند عبور می کردند و دیدند که پیرمرد صد ساله ای با شوق و ولعی کشاورزی می کند . زهد حضرت عیسی خیلی زیاد بوده است زیرا ایشان نه مال و نه همسر و نه فرزند داشتند . البته در زمان ایشان رهبانیت مجاز بوده است . در زمان ما اجازه نداده اند که کسی راهب بشود.

حضرت عیسی از کار کردن این پیرمرد تعجب کردند و دعا کردند که خدایا امید و آرزو را از دل این مرد بیرون کن . حضرت عیسی دید که این پیرمرد بیل را کنار گذاشت و به زمین افتاد . مدتی گذشت و او بی حركت بود . حضرت عیسی دعا کرد که خدایا امید و آرزو را به او برگردان . پیرمرد دوباره از جایش بلند شد و دوباره با شوق کار کرد .

پیرمرد گفت : من با شوق کار می کردم زیرا ممکن است که تا بیست سال دیگر زنده باشم و باید خرجی زن و بچه ام را بدهم ولی ناگهان امیدم را از دست دادم و گفتم که من پایم لب گور است و برای چه این قدر کار کنم و ناامید شدم و دراز کشیدم تا عزرائیل جان من را بگیرد .

پس اگر امیدی نباشد هیچ حرکتی در بشر وجود نخواهد داشت . اگر ما امید را از کسی بگیریم در واقع او را از بین برده ایم .»

منبع: TV3.ir

212113