//درس‌هایی از نهج‌البلاغه به قلم آیت‌الله میرعمادی//

هشدار امام علی(ع) درباره فانی بودن دنیا

آیت‌الله میرعمادی گفت: امام علی(ع) وقتی فرزندش امام حسن(ع) را در هنگامه بلوغ و خود را در آستانه کوچ می‎بیند، در قالب نامه ۳۵ نهج‌البلاغه فشرده حکمت‌ها را یادآور می‌شود.آن حضرت در گام نخست به فانی بودن انسان در این جهان اشاره می‌کند و نیک می‌داند که همه آدمیان همچون مسافری از این اقامت‌گاه موقت می‌کوچند و به سرای باقی می‌شتابند و سرانجام، مرگ، چنگال خود را بر حلقوم هر کس در هر کجا که باشد فرو می‌برد.

کد خبر: ۹۴۶۱۴

سه‌شنبه - ۰۸ اسفند ۱۳۹۶ / 08 December 1396

عقیق: آیت‌الله سیداحمد میرعمادی، نماینده ولی‌فقیه در استان و امام جمعه خرم‌آباد در سلسله مباحثی تحت عنوان «درس‌هایی از نهج‌البلاغه» عنوان کرد: امام علی(ع) در بخشی از نامه ۳۱ خود در نهج‌البلاغه در وصیت به فرزندش امام حسن‌مجتبی(ع) فرموده است: «مِنَ الوَالِدِ الفَانِ؛ از پدری در آستانه کوچ» این نامه از سوی پدری دل‌سوز و مهربان است که در طول سالیان، مردم و فرزندانش را با عمل و سخن به تربیت صحیح فرا خوانده، خدا را در چشمان‌شان باقی و بزرگ جلوه داده و فانی بودن دنیا را در گوش آنان طنین‌انداز کرده، اینک یک بار دیگر وقتی فرزند عزیزش امام حسن‌مجتبی(ع) را در هنگامه بلوغ و خود را در آستانه کوچ می‎بیند، فشرده حکمت‌ها را یادآور می‌شود و سخن خود را از فانی بودن دنیا شروع می‌کند. قابل توجه است که عمر آن حضرت در هنگام نگارش این نامه بالای شصت سال بوده است.

پدری که موسم جوانی را پشت سر نهاده و برف پیری را بر سر و صورت خود، احساس می‌کند.از روی شدت علاقه به تربیت فرزند، در گام نخست به فانی بودن انسان در این جهان اشاره می‌کند و نیک می‌داند که همه آدمیان همچون مسافری از این اقامت‌گاه موقت می‌کوچند و به سرای باقی می‌شتابند و سرانجام، مرگ، چنگال خود را بر حلقوم هر کس در هر کجا که باشد فرو می‌برد، به تعبیر قرآن: «أَيْنَمَا تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ؛ هرکجا باشید مرگ شما را در می‌یابد؛ هر چند که در برج‌های مستحکم باشید».

منبع:ایکنا