چرا زکات بدهیم؟

برخی بر این باورند که اگر زکات یا خمس می‌دهند ضرری به آنان می‌رسد و سودی به در یافت کنندگان آنها در حالی که بسیاری از این افراد شاید از منافع حیاتی این امور در زندگی آنان غافل هستند .

کد خبر: ۹۳۹۸

سه‌شنبه - ۰۴ تير ۱۳۹۲ / 04 April 1392

عقیق: حضرت صاحب‌الزمان(عج) در این زمینه فرموده‌اند:

"أمّا أَمْوالُکُمْ فَلا نَقْبَلُها إِلاّ لِتَطَهَّرُوا، فَمَنْ شاءَ فَلْیَصِلْ وَمَنْ شاءَ فَلْیَقْطَعْ، فَما آتانی اللّهُ خَیْرٌ مِمّا آتاکُمْ”(1)

"امّا اموال شما، پس آن‌ها را نمی‌پذیریم، مگر به خاطر این که پاک شوید. پس هر که می‌خواهد، بپردازد و هر که نمی‌خواهد، نپردازد. آن چه خدا به ما عطا کرده، از آن چه به شما عطا نموده بهتر است.”

شرح:

این عبارت، بخشی از مطالبی است که امام زمان(عج) در جواب سؤال‌های اسحاق بن یعقوب، در توقیع مبارک خود مرقوم فرموده‌اند.

اسحاق بن یعقوب می‌گوید:

سؤال‌هایی را گرد آوردم و به سفیر دوم حضرت، محمد بن عثمان عمری، عرضه کردم و از او خواستم که آن‌ها را خدمت آن حضرت برساند و پاسخشان را نیز درخواست کند. حضرت(ع) در توقیعی، به خط مبارک خود، بعد از تذکّر اموری، چنین فرمودند:

"امّا اموالتان، پس هرگز، ما آن‌ها را قبول نمی‌کنیم، مگر برای آن که پاک شوید؛ حال، هر که می‌خواهد مالش را بفرستد و هر که نمی‌خواهد، نفرستد آنچه خدا به ما عطا کرده، از آن چه به شما عطا شده، بهتر است.

آن حضرت در این کلام مبارک، به این نکته اشاره می‌کنند که ثمره پرداخت حقوق مالی واجب، به خود انسان برمی‌گردد و امام این اموال را می‌گیرد تا نفسِ پرداخت کنندگان پاک شود، نه این که امام به آن‌ها محتاج باشد.

قرآن کریم نیز در آیه زکات به این نکته اشاره کرده است:

«خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَکّیهِمْ بِها وَصَلِّ عَلَیْهِمْ إِنَّ صَلاتَکَ سَکَنٌ لَهُمْ»(2);

"از اموال آنان، صدقه (زکات) اخذ کن تا آنان را پاک گردانی و تزکیه کنی؛ و بر آنان درود بفرست و دعا کن، که دعای تو مایه آرامش آنان خواهد بود".

یادمان نرود که اگر زندگیمان بر اساس چارچوبی که معصومین (ع) ترسیم کرده‌اند باشد آنگاه می‌توان توقع داشت که یک منتظر واقعی حضرت صاحب الزمان باشیم.

پی نوشت:

(1). کمال الدین، ج2، ص484، ح4 ; الغیبة، طوسی، ص290، ح247 ; احتجاج، ج2، ص283 ; إعلام الوری، ج2، ص271 ; کشف الغمة، ج3، ص339 ; الخرائج و الجرائح، ج3، ص1114 ; بحارالأنوار، ج53، ص180، ح10 .

(2). سوره توبه، آیه 103 .

منبع: پایگاه اطلاع رسانی اندیشه قم
211001