دو عامل موفقیت آیت الله العظمی بروجردی

آیت الله فاضلیان گفت: بنده درس آیت الله العظمی بروجردی(ره) را درک کرده ام و معتقدم که دو صفت سبب شد که ایشان به این مرحله برسد، نخست دستگیری از فقرا و دوم جنگ با هوای نفس.

کد خبر: ۹۳۶۸۳

پنجشنبه - ۲۸ دی ۱۳۹۶ / 28 October 1396

عقیق:آیت الله سید رضا فاضلیان استاد اخلاق حوزه علمیه همدان در دیدار با تعدادی از طلاب مدرسه علمیه آیت الله آخوند(ره) بیان داشت: یک هزار و صد سال از غیبت حضرت ولی عصر(عج) می گذرد و در خلال این سال ها بعضی از علما همانند آیت الله بهجت(ره) بودند که حضرت مهدی(عج) را در زمان هایی ملاقات می کردند.
وی ادامه داد: در مدت غیبت امام زمان(عج) آیا می توان مکانی را غیر از حوزه های علمیه و افرادی همچون علمای ربانی را نام برد که از حریم دین پاسداری کرده باشند؟ خیر؛ تنها مکانی که توانسته عالمانی همچون آیت الله بهجت(ره) ها را تربیت کند حوزه های علمیه است.

استاد اخلاق حوزه علمیه همدان گفت: هر کسی از فقها که دارای چهار وصف کنترل نفس، کنترل غرور، حافظ دین و مخالف هوای نفس باشد می تواند به مراحل عالیه دست یابد.

وی در ادامه افزود: عالم دین و کسی که به حوزه علمیه ورورد پیدا می کند باید مطیع امر مولی بوده و از هوای نفس و خواسته های دل خود دوری کند.

آیت الله فاضلیان گفت: علامه بحرالعلوم دارای تقوای بالایی بوده و همیشه سعی می کرد که با هوای نفس مقابله کنند و به همین سبب به آن مقام الهی رسیده بود.

وی در ادامه افزود: امام زمان(عج) به کسی اجازه ملاقات می دهد که خود ساخته باشد و برای رضای خدا و کمک به خلق خدا از حق خود گذشته باشد،تقوا و اخلاص علمای ربانی همچون علامه بحرالعلوم سبب شد تا حضرت ولی عصر(عج) با ایشان ملاقات کند.

امام جمعه سابق شهر ملایر گفت: بنده درس آیت الله العظمی  بروجردی(ره) را درک کرده ام و معتقدم که دو صفت سبب شد که ایشان به این مرحله برسد، نخست دستگیری از فقرا و دوم جنگ با هوای نفس.

وی در ادامه تصریح کرد: آیت الله ملا علی معصومی همدانی که معروف به آیت الله آخوند(ه) همدانی بود با مراقبت نفس به این کرامت رسیده بود، ایمان و توسلات علما دل آنها را زنده نگه داشته بود.

* رمز موفقیت علمای ربانی

آیت الله فاضلیان در پایان در پاسخ یکی از سوال یکی از حضار که رمز موفقیت علمای ربانی چه بوده است؟ ابراز داشت: رمز موفقیت علمای قدیم همچون آیت الله آخوند(ره) و آیت الله بروجردی(ره) این بود که آنها احکام شرعیه را دو چیز می دانستند، حرام و واجب؛ بدین معنا که تمامی مستحبات را بر خود واجب و  تمامی مکروهات را برخود حرام می دانستند.
منبع:حوزه