نجوای شبانه/ آن روزها که به کرم تو مغرور شدم...

کد خبر: ۹۲۸۸

شنبه - ۰۱ تير ۱۳۹۲ / 01 April 1392

عقیق: خدایا! عمرم را در رنج غفلت از تو تباه ساختم،

جوانی‏‌ام را در سرمستی دوری از تو هدر دادم،

خداوندا! آن روزها که به کرم تو مغرور شدم و راه خشم تو را سپردم، از خواب غفلت‏ بیدار نگشتم.

پروردگارا! من بنده توام و زاده بنده تو.

در آستان بزرگیت ایستاده‏‌ام و کرمت را وسیله تقرب به حضور تو قرار داده‏‌ام.

خدایا! بنده‏‌ای زشتکارم که به عذرخواهی آمده‏‌ام،

از نگاه تو شرم نداشته‏‌ام،

اینک از تو بخشش می‏‌طلبم،

چرا که عفو، صفت‏ بزرگواری توست.

إِلَهِی وَ قَدْ أَفْنَیْتُ عُمُرِی فِی شِرَّةِ السَّهْوِ عَنْکَ وَ أَبْلَیْتُ شَبَابِی فِی سَکْرَةِ التَّبَاعُدِ مِنْکَ إِلَهِی فَلَمْ أَسْتَیْقِظْ أَیَّامَ اغْتِرَارِی بِکَ وَ رُکُونِی إِلَی سَبِیلِ سَخَطِکَ

ِلَهِی وَ أَنَا عَبْدُکَ وَ ابْنُ عَبْدِکَ قَائِمٌ بَیْنَ یَدَیْکَ مُتَوَسِّلٌ بِکَرَمِکَ إِلَیْکَ

إِلَهِی أَنَا عَبْدٌ أَتَنَصَّلُ إِلَیْکَ مِمَّا کُنْتُ أُوَاجِهُکَ بِهِ مِنْ قِلَّةِ اسْتِحْیَائِی مِنْ نَظَرِکَ وَ أَطْلُبُ الْعَفْوَ مِنْکَ إِذِ الْعَفْوُ نَعْتٌ لِکَرَمِکَ

211005