روایت ۴ امام از منزلت حضرت معصومه(س)

۲۳ ربیع الاول سالروز ورود بزرگ بانویی است که ۱۷ روز مهمان قمی‌ها شد اما از آن زمان تاکنون خود میزبان و منشأ آثار و برکات بسیاری برای همه شیعیان شده است.

کد خبر: ۹۲۷۳۴

سه‌شنبه - ۲۱ آذر ۱۳۹۶ / 21 September 1396

عقیق:سلام بر تو ای دختر عزیز موسی بن جعفر؛ سلام و رحمت و برکات خدا بر جان پاک تو باد، ای فاطمه معصومه(س) ما را در ورود به بهشت شفاعت کن که تو را نزد خدای متعال شأن و مقام بلند است؛ منزلت و شأن تو آن‌قدر زیاد است که قبل از ولادتت امام معصوم بشارت متولد شدنت را داده است. تو بر ما منت نهادی که قدم بر شهر قم نهادی. با ورود تو همه چیز معنا و برکت یافت. قدوم مبارکت شهر قم را بابرکت گردانید. خوش آمدی معصومه جان.
شهر قم امروز به یمن ورود تو همچون سال‌های گذشته گلباران می‌شود و عاشقان و دوستداران اهل بیت عصمت و کرامت به استقبالت می‌آیند. سلام ما را پذیرا باش.

ماه ربیع الاول مزین به نام پیامبر گرامی اسلام است و یکی از مناسبت‌های این ماه سالروز ورود بابرکت حضرت فاطمه معصومه(س) به قم است.

۲۳ ربیع الاول سالروز ورود بانویی است که مهمان ۱۷ روزه قم بودند و به دعوت برادر گرامی‌شان امام رضا(ع) برای رسالت عظیم پیام‌رسانی حرکت کرده بودند تا به طوس بروند اما به خواست خداوند مهمان ما قمی‌ها شدند.

نگین انگشتری شهر قم

حضرت معصومه(س) مهمانی است که نگین انگشتری شهر مقدس قم و برای همیشه در این شهر میزبان شدند.

یکی از اساتید حوزه و دانشگاه درباره شأن و منزلت حضرت فاطمه معصومه(س) اظهار داشت: هدف مأمون عباسی از هجرت اجباری امام رضا(ع) این بود که مدینه را از جایگاه امامت خالی کند و رابط‌های امام را با مردم قطع کند و همچنین امام رضا(ع) را تحت نظر قرار داده و اختناق ایجاد کند.

معصومه ظهیری ابراز داشت: در نامه‌ای که امام رضا(ع) به حضرت معصومه(س) فرستاده بودند، می‌نویسند «سلام بر بانویی که امین و حجت امام خود بود». این‌گونه خطابه نشان از جایگاه والای کریمه اهل بیت(س) است.

مأمون پس از آگاهی از حرکت کاروان حضرت معصومه(س) به این کاروان در ساوه حمله کرد

وی ابراز کرد: حضرت معصومه(س) با سفر به طوس رابط‌های امام را می‌شناختند و پیام امام را به آن‌ها می‌رساندند. در خلال سفر حضرت وجوهات مالی را نیز حامل بودند و به همین دلیل این کاروان مورد حساسیت حکومت قرار گرفت.

مدیرکل خانواده و امور زنان استانداری قم ادامه داد: مأمون پس از آگاهی از حرکت کاروان حضرت معصومه(س) به این کاروان در ساوه حمله کرد و عده‌ای از نزدیکان حضرت به این وسیله به شهادت رسیدند.

اقامت ۱۷ روزه حضرت معصومه(س) در بیت النور

وی افزود: بعد از فشارهای روحی و جسمی که به حضرت معصومه(س) در حمله دشمن به کاروان وارد شد کریمه اهل بیت(ع) فرمودند «اینجا کجاست؟» وقتی نام قم را می‌شنوند می‌گویند «مرا به قم برسانید». این جمله بانو نشان می‌دهد حضرت ذهنیت نسبت به قم داشتند.

ظهیری تصریح کرد: در قم خانواده اشعریون به استقبال ایشان می‌روند و در بیت النور ایشان را سکنی می‌دهند. آنان بسیار از حضرت معصومه(س) پذیرایی می‌کنند و حضرت همواره در حال عبادت و راز و نیاز با خداوند بودند و پس از ۱۷ روز در همان حال بیماری وفات می‌کنند.

وی ادامه داد: خانواده اشعریون محل دفن بانوی کرامت را انتخاب می‌کنند و پس از دفن ایشان آن محل توسعه می‌یابد و عالمان و بزرگان بسیاری در کنار حضرت دفن می‌شوند. قم نیز از آن محل گسترش می‌یابد و وجود بارگاه حضرت معصومه(س) منشأ آثار و برکات بسیاری از آن زمان تاکنون شده است.

استاد حوزه علمیه خواهران با بیان این که حضرت معصومه(س) تنها امامزاده‌ای هستند که چندین امان معصوم درباره‌ ایشان حدیث گفته‌اند، اظهار کرد: چهار امام معصوم امامان جعفر صادق(ع)، موسی کاظم(ع)، رضا(ع) و حضرت جواد(ع) درباره‌ شأن و منزلت بسیار والای حضرت فاطمه معصومه(س) روایت دارند.

امام صادق(ع) فرمودند: «شهر قم عش آل محمد است و سرزمین بابرکتی است».

وی افزود: امام صادق علیه السلام می‌فرمایند «فرزندی از فرزندان موسی کاظم متولد می‌شوند که مدفن او در شهر قم است و به شفاعتش همه شیعیان من وارد بهشت می‌شوند». این حدیث جایگاه والای حضرت معصومه(س) را نشان می‌دهد.

ظهیری افزود: پدر گرامی حضرت معصومه(ع) درباره دخترشان گفته‌اند «فداها ابوها» و لقب معصومه را امام رضا(ع) به دلیل معصومیت خواهرشان به حضرت دادند. امام صادق(ع) نیز فرمودند «شهر قم عش آل محمد است و سرزمین بابرکتی است».

این کارشناس مسائل مذهبی بیان کرد: ورود حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام به ایران و شهر طوس سبب شد عده زیادی از شیعیان که بنی عباس بر آنان فشار می‌آوردند به ایران بیایند.

وی ادامه داد: حضرت معصومه(س) نیز با محارمشان به ایران آمدند و عده‌ای بعد از وفات بانو در ایران ماندند و به همین دلیل مدفن امامزادگان بسیاری در قم است البته برخی نیز به مدینه بازگشتند.

منبع:مهر