دعا؛ تابلوی امام شناسی

ناباوری به خدا در عرفان های کاذب

دعا نشانگر عظمت شخصیت اهل بیت (ع) است و می توان اسلام را در حد عالی و در ابعاد اخلاقیات، اعتقادات و سایر زوایای فردی و اجتماعی در آن جست.

کد خبر: ۸۹۸۳

پنجشنبه - ۱۷ مرداد ۱۳۹۲ / 17 May 1392

عقیق: رییس موسسه ترجمان وحی و خرد در گفتگویی درباره جایگاه عرفان در سیره ائمه (ع) گفت: یکی از ابعادی که در زندگی اهل بیت (ع) منعکس شده و در سایر ادیان، مکاتب و حتی فرقه های دیگر اسلامی مورد توجه نیست، مساله دعا و مناجات است.

حجت الاسلام علی نصیری ادامه داد: در مکتب اهل بیت (ع) گفتگو و دعا در عالی ترین درجات قرار دارد و به تعبیر معصوم (ع) دعا «قرآن صاعد» است که گویی خداوند کتابی را فرستاده و در آن سخنانی را منعکس کرده تا ما با این سخنان با او صحبت کنیم. در واقع دعا بازتاب درخواست پروردگار از بندگان است و خداوند در این زمینه به بنده خود تلقین می کند که چگونه رفتار، رویه، عقاید و باورهای خود را با او مطرح کند.

این استاد دانشگاه با تاکید بر اینکه دعا تنها راز و نیاز با خداوند نیست، بیان کرد: دعا نشانگر عظمت شخصیت اهل بیت (ع) است و می توان اسلام را در حد عالی و در ابعاد اخلاقیات، اعتقادات و سایر زوایای فردی و اجتماعی در آن جست.

وی تصریح کرد: وقتی در ادعیه، خداشناسی و توحید به پیرایسته ترین وجه آمده، این موضوع موجب می شود مباحث ملکوت شناسی، هستی شناسی، انسان شناسی، پیامبر شناسی، امام شناسی و معاد شناسی در دعا تبیین شده و به این معارف دست پیدا کنیم.

حجت الاسلام نصیری ابراز کرد: بنابراین دعا بستر و تابلویی برای ترسیم و شناخت شخصیت علمی اهل بیت (ع) است و در این میان صحیفه سجادیه دارای جایگاه ویژه و خاصی است که اگر فردی آن را بازنگری کرده و ابعاد و زوایای فرمایشات امام سجاد (ع) را در آن بررسی کند، متوجه عظمت این کتاب می شود.

وی در ادامه عنوان کرد: اما در عرفان های نوظهور شاهد وجود ارکان های ناقصی از اسلام هستیم؛ اینکه فرد باید دلبستگی و مطامع دنیا را رها کرده و از فراز و فرود در رفتار و اضطراب زندگی جدا شده و به آرامش برسد؛ همچنین اخلاقیات را تعالی بخشیده و مهر و محبت را به سایرین افزایش دهد. در واقع آن چه که اساس نظام سازی دینی است در این نوع عرفان ها به چشم نمی خورد.

رییس موسسه ترجمان وحی و خرد تاکید کرد: در عرفان های نوظهور سخن از خدا، پیامبر (ع)، امام (ع)، معاد و ورود به محضر الهی مطرح نیست و از سوی دیگر مباحثی با عنوان شرکت و پایبندی در مناسک دینی در آنها وجود ندارد.

وی خاطرنشان کرد: هدف در این نوع عرفان ها، نجات و رفاه در زندگی است و دین ستیزی و ناباوری به پروردگار در آنها موج می زند؛ صحیفه سجادیه می تواند شاخصه و مولفه های عرفان ناب و اسلامی که در مکتب اهل بیت (ع) موجود است را به نشان داده و در این زمینه چراغ هدایت باشد.

منبع:شبستان

211008