آیت الله میرعظیمی:

امام باقر به تعالیم انبیا حیاتی دوباره بخشید

آیت الله میرعظیمی با اشاره به اینکه امام باقر(ع) با تربیت شاگردانی قوی و بی‌نظیر علم حدیث را به صورت اصولی بنیان نهاد، این امام بزرگوار را شخصیتی معرفی کرد که به تعالیم دین و مکتب پیامبر حیاتی دوباره بخشید.

کد خبر: ۸۹۶۰۰

چهارشنبه - ۰۸ شهريور ۱۳۹۶ / 08 June 1396

عقیق:آیت الله سید مختار میرعظیمی استاد حوزه‌های علمیه در گفتگویی با بیان اینکه  امام محمد باقر (علیهالسلام) در علم و تقوا و زهد و فضیلت همچون اجداد خود سرآمد دوران بود، گفت: کثرت بی نظیر نقل حدیث و روایت از این امام بزرگوار باعث به وجود آمدن زمینه تأسیس دانشگاهی بزرگ برای علوم اسلامی شد و در زمان امام صادق علیه‌السلام به اوج خود رسید. بزرگان اهل سنت در کتب خود از سخنان این امام بزرگوار بسیار استفاده کرده‌اند.

وی افزود: فراگیر بودن قدرت علمی و معنوی امام و اتصال به علم لایزال الهی و گشودن دریچه‌های علمی جدید در علوم اسلامی از عواملی بود که ایشان را به باقرالعلوم  یعنی کسی که گشاینده دریچه‌های دانش و شکافنده مشکلات علوم است، معروف ساخت.

آیت الله میرعظیمی با اشاره به اینکه  امام باقر(ع) با تربیت شاگردانی قوی و بی نظیر علم حدیث را به صورت اصولی بنیان نهاد و به تعالیم دین و مکتب پیامبر حیاتی دوباره داد، افزود: جابربن عبدالله انصاری که پیشگویی می‌گوید پیامبر به من فرمود که بعد از من شخصی از خاندانم را خواهی دید که اسمش، اسم من و قیافه‌اش شبیه من خواهد بود و درها دانش را به روی مردم خواهد گشود.

وی در بخشی دیگر از بیانات خود با اشاره به اینکه در میان پنج خلیفه هم عصر با امام باقر فقط عمر بن عبدالعزیز بود که روش حکومت او با بقیه فرق داشت و از در مدارا و دلجویی با محرومان و مردم درآمد و روش دادگری را در پیش گرفت و تغییراتی مهم در سیستم حکومتی به نفع مردم ایجاد کرد. حتی  نقل شده که از همسرش خواست تا تمام جواهرات هدیه شده توسط عبدالملک را به خزانه مسلمین بازگرداند.

آیت الله میرعظیمی افزود: عمر بن عبدالعزیر سب و لعن حضرت علی(ع) را که در زمان معاویه مرسوم شده بود، ممنوع اعلام کرد و این مهم‌ترین خدمت به حساب می آید چرا که سیاست  معاویه از این بدعت وقیح این بود که کینه و دشمنی با خاندان علی و اهل بیت پیامبر را در کشورهای اسلامی  ریشه دار کند.

استاد حوزه‌های علمیه تصریح کرد: خطبه‌های نماز جمعه با لعن امام آغاز می‌شد و گذشت زمان ضد علی بودن را به مردم دیکته می‌کرد تا اینکه عمربن عبدالعزیز به آن روایت شوم پایان داد که ریشه این قضیه یکی در تعلیم استاد او بود که مردی از دوستداران امام علی بود و او را از این کار منع کرده بود و دیگری شنیدن اعتراف از پدرش بود که خود به عظمت امام  علی اقرار کرده بود.

وی ادامه داد: عمر  به جای لعن امام آیه 90 سوره نحل را آغازگر خطبه‌ها اعلام کرد. فدک را نیز به فرزندان فاطمه و امام محمد باقر(ع) تحویل داد که پس از او دوباره به تاراج حاکمان رفت تا جایی که امام درباره او فرمود: عمر بن عبدالعزیز نجیب  دودمان بنی امیه است.

منبع:تسنیم