فضایل حضرت اباالفضل العباس (علیه السلام)

روايت شده است که حضرت عباس(علیه السلام) بدون اجازه در کنار امام حسين (علیه السلام) نمی نشست و پس از کسب اجازه مانند عبدی خاضع دو زانو در برابر مولايش می نشست.

کد خبر: ۸۹۱۴

پنجشنبه - ۲۳ خرداد ۱۳۹۲ / 23 March 1392

عقیق:حضرت عباس (علیه السلام) با كمال معرفت در راه دين و امام خويش جانبازي نمود و مراحل كمال و تعالي را طي كرد.

فضايل حضرت عباس(علیه السلام)

1- ادب: امیرالمومنین على (علیه السلام) از همان اوايل خردسالی حضرت عباس(علیه السلام)، توجه خاصی به تربيت او داشت و او را به تلاشها و کارهای مهم و سخت مانند کشاورزى، تقويت روح و جسم، تيراندازى، شمشيرزنی و ساير فضايل اخلاقی ، تعليم و عادت داده بود.

روايت شده است که حضرت عباس(علیه السلام) بدون اجازه در کنار امام حسين (علیه السلام) نمی نشست و پس از کسب اجازه مانند عبدی خاضع دو زانو در برابر مولايش می نشست. او تربيت شده  امیرالمومنین  (علیه السلام) است که از همين مکتب درخشان درس ادب آموخته بود.حضرت عباس (علیه السلام) هيچگاه به خود اجازه نداد امام حسین (علیه السلام)  را برادر خطاب نمايد مگر در لحظه شهادت که فرمود ای برادر مرا درياب.

2- يقين:( درجه بالای ايمان) ويژگی است که کمتر درغير معصوم ايجاد می شود ، اما حضرت عباس(علیه السلام) از همان کودکى، يقين به وجود آفريدگار يکتای جهان داشت و در سراسر زندگی خود با همان ويژگی مستظهر به عنايات الهی بود و از اين رهگذر ويژگی های ديگر خود را متبلور می ساخت.

3- وفا: وفای او نسبت به اهل بيت عليهم السلام به غايت زياد و در خور نخستين است. در وفا همين بس که باقر شريف قريشى، نويسنده عرب زبان معاصر، در کتاب" حياة الامام حسين بن علی عليهما السلام " می نويسد:" در تاريخ انسانيت، در گذشته و امروز، برادری و اخوتی صادق تر و فراگيرتر و با وفاتر از برادری ابوالفضل (علیه السلام) نسبت به برادر بزرگوارش امام حسين(علیه السلام) نمی توان يافت که براستی همه ارزشهای انسانی و نمونه های بزرگواری را در بر داشت."

4- دلاورى: دلاوری حضرت عباس(علیه السلام)  نه تنها در حماسه کربلا نمايانگر بود، بلکه در صفين نيز نمايان شده بود به ويژه در جنگ صفين افراد زيادی را کشت و حيرت همگان را از آن دلاوری برانگيخت.

211005