آیت الله ممدوحی مطرح کرد:

ارتباط روح و جسم پس از مرگ

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم گفت: انسان دینی به دلیل اتکای به خداوند متعال پیوسته قوی و مستحکم بوده و هرگز هیچ گونه تشویش و نگرانی در قلب و زندگی او راه ندارد.

کد خبر: ۸۹۰۷۷

يکشنبه - ۲۲ مرداد ۱۳۹۶ / 22 May 1396

عقیق:آیت الله حسن ممدوحی، در ادامه سلسله نشست های دانش افزایی طلاب و اساتید در مدرسه علمیه سلیمانیه مشهد با موضوع حکمت های نهج البلاغه گفت: مهندسی انسان در این دنیا به خود او واگذار شده، اما در عوالم دیگر مانند برزخ و قیامت خداوند او را مدیریت می کند.
وی با بیان این که به رغم تصور برخی ها که انسان را تنها محدود و منحصر به این جهان می دانند، انسان صرفا شامل جسم و بدن نیست، به ابعاد مختلف وجودی انسان اشاره و اظهار کرد: برخی ها متاسفانه این طور تصور می کنند که زندگی انسان محدود و منحصر به این دنیا بوده و پس از زندگی دنیایی به کلی نابود و متلاشی می شود.

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم با بیان این که برخی معتقدند مرگ سبب افول و نابودی انسان می شود، خاطر نشان کرد: از دیدگاه قرآن، جسم صرفا یک بعد از وجود انسان را شکل می دهد که در هنگامه مرگ نابود می شود.

آیت الله ممدوحی با بیان این که روح انسان پس از دنیای فانی نیز همچنان استمرار دارد، اظهار کرد: روح بعدی از وجود انسان است که در عالم آخرت نیز وجود دارد و برای اعمال دنیوی انسان مورد بازخواست و مواخذه قرار می گیرد.

وی با بیان این که می بینیم گاهی با وجود ظاهر بدنی و انسانی، فرد دچار افعال حیوانی می شود که مادون شان انسان است، تصریح کرد: هرگونه پاداش و اجر یا عذاب الهی متوجه روح انسان نه جسم اوست که بدین سبب معتقدند روح در شب اول قبر، از جسم او خارج شده و وارد عالم برزخ می شود.

مواخذه در برزخ از دلایل وجود روح است

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم نیز با بیان این که حضرت امام خمینی(ره) معتقد بر این بود که شب اول قبر زمان خروج جان و روح انسان از بدن اوست، اظهار کرد: بی شک اگر انسان را محدود به بدن بدانید زندگی در معرض تزلزل و نگرانی قرار می گیرد در حالی که اگر انسان به جای بدن به طبیعت ثابت خود رجوع کند، می فهمد که همه کارهای او بر روحش تاثیر دارد.

آیت الله ممدوحی با بیان این که اعمال خیر و شر انسان موجب صعود و سقوط او می شود، یادآور شد: انسان قرآنی و دینی به دلیل اتکای به خداوند متعال پیوسته قوی و مستحکم بوده که پروردگار را با نور قلب خود دیده، همواره خود را در محضر خداوند متعال نمی بیند و هرگز هیچ گونه تشویش و نگرانی در قلب و زندگی او راه ندارد.

استاد حوزه علمیه قم، باز شدن چشم دل انسان در دنیای فانی را عامل ذلت و نابینایی در آخرت دانست و توصیه کرد: سعی شود تا روح و قلبتان از هرگونه آلودگی و معصیت پاک و تطهیر باشد و برای جمع کردن توشه آخرت تلاش کنید و نمازتان صرفا حرکات فیزیکی نباشد بلکه بدانیم که تاکید و توجه به روح زیارات و عبادات اهمیت و ارزش بسزایی در زندگی بشری دارد.

منبع:حوزه