جنبه‌هایی از زندگی حضرت علی(ع) در شعر هیاتی وارد نشده است

یک شاعر آئینی گفت: شاعران دوران پس از پیروزی انقلاب اسلامی عدالت و حق طلبی و ساده زیستی حضرت علی (ع) را در شعر به تصویر کشیده‌اند؛ اما جنبه‌های دیگری از شخصیت ایشان هم وجود دارد که در شعر هیاتی و آئینی کشورمان وارد نشده است.

کد خبر: ۸۷۴۸۳

پنجشنبه - ۲۵ خرداد ۱۳۹۶ / 25 March 1396

عقیق:هادی جان‌فدا شاعر آئینی کشور با بیان این که سرودن شعر مرثیه برای ائمه و معصومین از قدیم در ادبیات کشورمان مرسوم بوده است، اظهار کرد: متاسفانه برخی از شعرا و اهالی ادبیات امروز، تصور می‌کنند مرثیه سرایی برای ائمه کاری سخیف است، در حالی که در مرثیه، شاعر ضمن یادآوری بزرگی‌ها و کرامات شخصیت، یادآوری می کند که چنین شخصیتی و در چنین مرتبه ای را از دست داده‌ایم.

وی ادامه داد: شعر مرثیه ارزشمند است، اما باید ببینیم که تا چه اندازه توانسته ایم به زوایای مختلف زندگی ائمه (ع) به ویژه حضرت علی (ع) بپردازیم. شاعران دوران پس از پیروزی انقلاب اسلامی عدالت و حق طلبی حضرت علی (ع) را در شعر به تصویر کشیده اند و ساده زیستی ایشان را به خوبی در اشعارشان آورده اند. در این بین جنبه های دیگری از شعر ایشان هم وجود دارد که در شعر هیاتی و آئینی کشورمان وارد نشده است.

جان فدا خاطرنشان کرد: یکی از جنبه‌های وجودی حضرت امیر، علم، عرفان و توحید ایشان است. متاسفانه جنبه های معنوی زندگی حضرت علی (ع) کمتر توسط شاعران پرداخته شده و به شعر در آمده است. هر گاه حضرت علی (ع) را معرفی کرده‌ایم با دو دیدگاه رایج شجاعت و همچنین عدالت‌خواهی ایشان بوده است. در حالی که امام سجاد (ع) می فرمایند یکی از جنبه‌های مهم زندگی امیرالمومنین (ع) عبادت ایشان است.

این شاعر آئینی همچنین گفت: این که مرد شجاع و جنگ‌آوری همچون حضرت علی (ع) با خانواده خود چگونه رفتار می کردند. رفتار ایشان با فرزندانشان، با حضرت فاطمه (س) و حضرت محمد (ص) می تواند الگوی مناسبی برای نسل های امروز باشد و البته ویژگی ها ی آن حضرت بی نهایت است و هر چه که از ایشان بگوییم و شعر بسراییم باز هم کم است.

هادی جان‌فدا در پایان ترانه‌ای که برای حضرت علی (ع) سروده بود ؛ در اختیار پایگاه خبری حوزه هنری قرار داد که به شرح زیر است:

این دل ما تنگه اگه براتون

میدونیه واسه برو بیاتون

دستای مهربون کی شبارو

گره زده به زلف ماجراتون

شبا که خورشیدم دلش میگیره

میخزه آهسته زیر عباتون

ما که از اول نبودیم غریبه

با غم و غصه های آشناتون

به چاه سینه های ما میریزه

هق هق گریه های بی صداتون

دستای خالیمونو هی گرفتیم

مثل پیاله زیر هل اتاتون

سر میره از ظرفای کوچیک ما

محبت شما و بچه هاتون

امام پیشونی سفیدا شدن

چقد میاد به چشمای سیاتون

تخت خلافت شما رو عرشه

کی میتونه بیاد بشینه جاتون

حکومت آخرتو گرفتید

دنیا بمونه واسه دشمناتون

هر چی دویدیم نرسیدیم آقا

به انتها که نه به ابتداتون

چشم ما چپ نیس که دو تا ببینیم

خدا شمایی و شما خداتون

انگاری باید که پریشون بشه

هرکی نفس میکشه تو هواتون

کعبه رو دیدم که یقه دریده

هو میکشید تو ایوون طلاتون

هاجرا سبقت میگیرن بیارن

اسماعیلارو به صف مناتون

هرچی دویدیم نرسیدیم آقا

...به انتها که نه به ابتداتون

منبع:فارس