حجت‌الاسلام و المسلمین مومنی در گفت‌وگو با تسنیم:

عبور از مرحله شک و رسیدن به یقین در مصاحبت با مرحوم پهلوانی حاصل می‌شد

حجت‌الاسلام و المسلمین مومنی گفت: زمانی که توفیق می‌شد و به خدمت مرحوم پهلوانی تهرانی می‌رسیدیم، شک و تردیدمان به یقین تبدیل می‌شد. ایشان مصداق کامل یک عالم عامل بود.

کد خبر: ۸۷۰۶۱

پنجشنبه - ۱۱ خرداد ۱۳۹۶ / 11 March 1396

عقیق:حجت‌الاسلام و المسلمین «سیدحسین مومنی» در حاشیه مراسم یادبود مرحوم پهلوانی اظهار کرد: حجت‌الاسلام و المسلمین پهلوانی تهرانی و برادرشان مرحوم سعادت‌پرور از جمله کسانی بودند که از قدیم‌الایام آوازه آنان به گوشمان رسیده بود. این عالم ربانی بهره‌های بسیاری از دو استاد خویش یعنی علامه طباطبایی و آیت‌الله انصاری همدانی برد.

وی خاطرنشان کرد: بنده توفیق زیادی برای حضور در محضر ایشان جز چند مورد نداشتم، اما می‌توانم از «سکوت» ایشان به عنوان یکی از ویژگی‌های رفتاری ایشان یاد کنم. ایشان معمولاً سکوت می‌کردند، وقتی هم لب به سخن می‌گشودند و نکاتی را بیان می‌کردند یا چند قطعه شعر می‌خواندند، دقیقاً پاسخ به همان سوالاتی بود که می‌خواستیم از ایشان بپرسیم.

حجت‌الاسلام و المسلمین مومنی با تأکید بر اینکه ایشان بسیار گمنام بودند و بر عدم مطرح شدن خویش بسیار پافشاری می‌کردند، گفت: ایشان یک گنج بودند که آن را از دست دادیم، اما باز هم چنین گنج‌هایی در تهران وجود دارد.

وی یادآور شد: گاهی اوقات که اصرار می‌کردیم تا به محضرشان برسیم، به سختی این امکان را به ما می‌دادند و می‌گفتند افراد دیگری هستند که می‌توانید به آنان رجوع کنید، اما وقتی با اصرار زیاد این امکان برایمان فراهم می‌شد، به ما توجه و تفقّد می‌کردند.

حجت‌الاسلام و المسلمین مومنی اظهار کرد: وقتی به روایت امام صادق (ع) در معرفی عالم مراجعه می‌کنیم، پی می‌بریم که حجت‌الاسلام پهلوانی تهرانی هم عالم و هم عامل به تمام معنا بود. ما باید به محضر کسی برسیم و بهره ببریم که ما را از شک به یقین برساند، از رغبت دنیا به سمت بی رغبتی به دنیا و از تعلقات به سمت زهد سوق دهد.

وی با اشاره به بی ادعا بودن مرحوم پهلوانی به عنوان یکی دیگر از ویژگی‌های ممتاز ایشان گفت: زمانی که توفیق می‌شد و به خدمت ایشان می‌رسیدیم، شک و تردیدمان به یقین تبدیل می‌شد. ایشان مصداق کامل یک عالم عامل بود.

حجت‌الاسلام و المسلمین مومنی بیان کرد: کسی که در این دنیا چیزی خداوند به او عطا کرده باشد، به این راحتی خودش را در معرض قرار نمی‌دهد، حتی در گذشته بزرگانی بودند که به محض شناخته شدن، از خداوند طلب مرگ کردند.

منبع:تسنیم