راه باریکی به سوی خدا ...

مستانی که عاقبت به خیر شدند؟!

بنده ای که راه معصيت و مخالفت مولى را مى ‏پيمايد، اگر اندک توجهی نمایدكه اين جاده عصيان و راه طغيان است، هر طور باشد در دل خود، يك شرمند‏گى پيدا مى‏ كند.

کد خبر: ۸۶۲۵۵

دوشنبه - ۰۴ ارديبهشت ۱۳۹۶ / 04 February 1396

عقیق:مرحوم آیت الله حاج سید احمد حسینی زنجانی(ره) فقیهی بزرگ، پارسا پرهیزگار و متخلق به اخلاق الهی بود. ایشان درکتاب "الکلام یجرّ الکلام" با ذکر حکایتی، ماجرای مستانی که عاقبت به خیر شدند را نقل کرده است.
*نسیم رحمت خدا

آقاى آقا مرتضى، از نوادگان مرحوم آيت اللّه‏ حائرى نقل می كرد: در اراک چند نفر شراب خورده و مست شده بودند. در اين میان، همه با شور مستى، از اتاق بيرون  می آیند، همين كه آن ها بيرون آمده بودند، بلافاصله سقف اتاق  خراب می شود. با اندکی تامل به خود می گویند: خداوندى كه ما را در چنين حال مخالفت و نافرمانى، مشمول عنايت خاصه خود قرار داد، كمال بى ‏شرمى است بر مخالفت او قدم برداریم همان جا مورد لطف و رحمت الهی قرار گرفته و از كار ناشايست خود توبه  می کنند.

در واقع، اين نسيم رحمتى بوده که بر قالب آن ها دميد، آنها را از مستى به هوش آورد و از خواب بيداركرد، گويا خوابشان چندان سنگين نبوده كه با يك جنبش بيدار شدند؛ چون بنده هنگامى كه راه معصيت و مخالفت مولى را مى ‏پيمايد اگر متوجه شود اين جاده ای كه مى‏ رود، راه عصيان و طغيان است، هر طور باشد در دل خود، احساس شرمند‏گى مى‏ كند، و همین مسئله راه باريكى به سوی خدا است چه بسا به تدريج وسیع شود تا بنده وارد اين راه شده و در دامن مولا قرار گیرد.

پس اين دسته اشخاص كه چنین التفاتی دارند، خوابشان چندان سنگين نمى ‏شود؛  امّا آن دسته ‏اى كه كار ناشايست را شايسته و خطاى خود را صواب مى ‏دانند، خوابشان در نهايت سنگينى است... .

آری؛ انسان در هر راه باشد، باز بايد راه باريكى با خدا داشته باشد.

پی نوشت:

با اقتباس و ویراست از "الکلام یجرّ الکلام" .
منبع:حوزه