حنیفی مطرح کرد

حافظان موضوعی قرآن در استفاده از آن موفق‌ترند

مدرس پیشکسوت قرآن با اشاره به مزایای حفظ موضوعی گفت: در این روش موضوعات جاری در زندگی از آیات حفظ شده، استخراج می‌شود امّا در حفظ مطلق و یا ترتیبی، وقتی موضوع و یا پدیده‌ای پیش می‌آید، حافظ نمی‌تواند حتی یک آیه درباره آن استشهاد و استخراج کند.

کد خبر: ۸۵۱۹۷

چهارشنبه - ۱۸ اسفند ۱۳۹۵ / 18 December 1395

عقیق:«علی‌‌اکبر حنیفی» مدرس و داور بین‌المللی قرآن در گفت‌و‌گویی نگاه تخصصی به  قرآن و مخاطب‌شناسی را لازمه فعالیت‌های قرآنی برشمرد و گفت: اگر بخواهیم فهم و درک قرآن‌کریم را در جامعه گسترش دهیم، تنها راهی که ما را به هدفمان نزدیک می‌کند، توجه به حفظ موضوعی قرآن است. در حال حاضر بیش از 15 نمونه حفظ وجود دارد که حفظ موضوعی به نسبت آنها کاربرد بیشتری دارد.

وی به برکات و محاسن حفظ موضوعی اشاره کرد و افزود: حفظ موضوعی از این جهت گسترده است که موضوعات مرتبط و جاری در زندگی از آیات حفظ شده، استخراج می‌شود امّا در مقابل این بخش، حفظ مطلق و یا حفظ ترتیبی است که وقتی موضوع و یا پدیده‌ای پیش می‌آید، حافظ نمی‌تواند حتی یک آیه درباره آن استشهاد و استخراج کند.

حنیفی با بیان اینکه در حفظ موضوعی می‌توان به هزاران موضوع کاربردی پرداخت، گفت: قصص قرآنی یکی از بخش‌های حفظ موضوعی است.یک قصّه قرآنی دارای چند موضوع و رساله است، به‌ طور مثال 10 منبر یک ساعته می‌خواهد تا قصه حضرت آدم(ع) و عبرت‌ها و مفاهیم آن را شرح داد.

این داور بین‌المللی قرآن با اشاره به فرآیند حفظ قرآن در کشور افزود: بسیاری از مراکز و نهادها پس از مطالبات رهبر معظم انقلاب در راستای تحقق تربیت 10 میلیون حافظ قرآن با برنامه‌ریزی و دریافت بودجه برآن شدند تا در این راستا اقدامی را صورت دهند و موفقیت‌هایی را نیز به‌دنبال داشتند امّا نکته‌ قابل ملاحظه این است که موضوع تربیت حافظ، زمان‌بر است و هیچکس با فشار و زور نمی‌تواند حافظ شود و اگر بخواهیم میزان محفوظات، بدون ملاحظات و درایت بالا رود، بعضاً ممکن است اختلالات و مشکلات عصبی و روانی برای حافظ ایجاد شود.

وی درباره انتشار آمار غیر واقعی از سوی برخی از نهادها در میزان تربیت حافظان قرآن گفت: متاسفانه برخی از نهادها آمارهای غیر واقعی در میزان تربیت حافظان قرآن بیان می‌کنند که باید بدانند، دروغ یکی از گناهان کبیره است و آمارسازی، به‌ نوعی فریب‌ دادن افکار عمومی و احساسات جامعه قرآنی است.

منبع:تسنیم