آیه‌ها و آینه‌ها؛

اشک‌های اقبال لاهوری بر صفحات قرآن کریم

قرآن کریم گنجینه‌ای تمام نشدنی است که هرچه به آن رجوع شود و مورد استفاده قرار گیرد، بازهم حرف تازه دارد، اما برای رسیدن به عمق آن و بهره‌برداری بهتر از این کتاب ارزشمند فقط خواندن، کفایت نمی‌کند، بلکه باید تدبر کرد.

کد خبر: ۸۴۹۰۲

سه‌شنبه - ۱۰ اسفند ۱۳۹۵ / 10 December 1395

عقیق:آیه:

خداوند متعال در قرآن می‌فرماید:

أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ ٱلْقُرْءَانَ نساء/82

آیا درباره قرآن نمی‌اندیشند؟!

آینه:

حکایت؛ مرحوم اقبال لاهوری از آغاز عمر، قرآن را به آواز بلند قرائت می‌کرد. روزی هنگام تلاوت، پدرش از کنار او گذشت و گفت: اقبال! روزی تو را نکته‌ای درباره قرآن خواهم گفت. چندی بعد هنگامی‌که اقبال مانند همیشه مشغول خواندن قرآن بود، پدرش گفت: قرآن را چنان بخوان که گویی الآن از جانب خدا بر تو نازل می‌گردد. این سخن پرمعنی در دلش تأثیر عمیقی گذاشت. بعدازآن روز، اقبال، قرآن را همواره با لحن جالبی قرائت می‌نمود و در آن حال گریه می‌کرد حتی اوراق مصحف نیز از اشک‌های او تر می‌شد. این نسخه قرآن در کتابخانه اسلامیِ کالج لاهور محفوظ می‌باشد.

اقبال طی نامه‌ای به خواهرش نوشت: هنگامی‌که نگاهی به زندگی گذشته‌ام می‌کنم، بسیار متأسف می‌شوم زیرا که خدا به من نیروی فکری اعطا کرده بود، اگر این نیرو را در مطالعه و تحقیق علوم دینی و قرآن صرف می‌نمودم، لااقل خدمتی به دین اسلام انجام می‌دادم.
آخرین کتاب اقبال لاهوری، حواشی قرآن مجید نام دارد که به زبان انگلیسی نگاشته است.1
نقش قرآن چون که بر عالم نشست                                    نقشه‌های پاپ و کاهن را شکست2

پی نوشت:
1.با اقتباس و ویراست از کتاب هزار و یک حکایت قرآنی
2.اقبال لاهوری
منبع:حوزه