بیست و نهمین روز از بازخوانی صحیفه سجادیه؛

سفارش امام سجاددرطلب رزق وروزی حلال

بیست و نهمین بخش از صحیفه سجادیه، سفارشی است از سمت امام زین العابدین(ع) به هنگام تنگ دستی و رزق.

کد خبر: ۸۲۹۵۹

چهارشنبه - ۲۲ دی ۱۳۹۵ / 22 October 1395

عقیق:بیست و نهمین دعا از صحیفه سجادیه با گردآوری 5 فراز درخصوص تنگی رزق و روزی بیان شده است.
در این گزارش می خوانیم که:

* بدگمانی به روزی و آرزوهای دراز، از آزمایش‌های الهی است. این آزمایش گاه موجب می‌شود انسان روزی‌اش را از روزی‌خواران طلب کند نه از روزی‌دهنده.

* یقین به روزی و روزی‌دهنده، رنج طلبِ روزی را از بین می‌برد.

* تفکر درباره وعده‌ای که خداوند در قرآن داده، پریشانی و دل مشغولی انسان درباره روزی را می‌زداید: «و روزی شما و آنچه به شما وعده شده، در آسمان است».

* خداوند بر وعده‌اش سوگند یاد کرده و سوگند او راست‌ترین سوگند است.

وَ کانَ مِنْ دُعَائِهِ علیه‌السلام إِذَا قُتِّرَ عَلَیهِ الرِّزْقُ:

دعا آن حضرت(ع) به وقتی که روزی بر او تنگ می‌شد:

اللَّهُمَّ إِنَّک ابْتَلَیتَنَا فِی أَرْزَاقِنَا بِسُوءِ الظَّنِّ، وَ فِی آجَالِنَا بِطُولِ الْأَمَلِ حَتَّی الْتَمَسْنَا أَرْزَاقَک مِنْ عِنْدِ الْمَرْزُوقِینَ، وَ طَمِعْنَا بِآمَالِنَا فِی أَعْمَارِ الْمُعَمَّرِینَ.

بار خدایا ما را در روزی‌هامان به بدگمانی، و در مدت زندگی به آرزوهای دراز آزموده‌ای، تا جایی که روزی‌های تو را از روزی‌خواران خواستیم و به آرزوی عمر طولانی در عمر سالخوردگان طمع بستیم،

فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ هَبْ لَنَا یقِیناً صَادِقاً تَکفِینَا بِهِ مِنْ مَئُونَةِ الطَّلَبِ، وَ أَلْهِمْنَا ثِقَةً خَالِصَةً تُعْفِینَا بِهَا مِنْ شِدَّةِ النَّصَبِ

پس بر محمد و آلش درود فرست، و ما را یقین راسخ بخش که بدان وسیله از رنج طلب و آرامشی خاص در دل ما انداز تا به آن از شدت تعب معافمان داری،

وَ اجْعَلْ مَا صَرَّحْتَ بِهِ مِنْ عِدَتِک فِی وَحْیک، وَ أَتْبَعْتَهُ مِنْ قَسَمِک فِی کتَابِک، قَاطِعاً لِاهْتِمَامِنَا بِالرِّزْقِ الَّذِی تَکفَّلْتَ بِهِ، وَ حَسْماً لِلِاشْتِغَالِ بِمَا ضَمِنْتَ الْکفَایةَ لَهُ

و چنان کن که آنچه در قرآنت آشکارا وعده داده‌ای، و از پی آن وعده در کتابت سوگند یاد کرده‌ای ما را از دویدن دنبال آن روزی‌ای که رساندنش را برای ما کفالت نموده‌ای باز دارد، و مانع پریشانی خاطر ما شود نسبت به آنچه ضامن کفایت آن گشته‌ای،

فَقُلْتَ وَ قَوْلُک الْحَقُّ الْأَصْدَقُ، وَ أَقْسَمْتَ وَ قَسَمُک الْأَبَرُّ الْأَوْفَی: «وَ فِی السَّماءِ رِزْقُکمْ وَ ما تُوعَدُونَ».

پس چنین گفته‌ای و گفته تو حق و راست است، و سوگند خورده‌ای و سوگندت راست‌ترین و رساترین است: «و روزی شما و آنچه به شما وعده شده در آسمان است»،

ثُمَّ قُلْتَ «فَوَ رَبِّ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ ما أَنَّکمْ تَنْطِقُونَ».

سپس گفته‌ای: «پس به پروردگار آسمان و زمین سوگند همان گونه که شما سخن می‌گویید این سخن حق است».
عقیق:

منبع:باشگاه خبرنگاران