حاج منصور ارضی در مراسم هفتگی حسینیه صنف لباس فروشان تهران :

جامانده های اربعین از خدا بخواهند سال بعد توفیق زیارت پیدا کنند/خوش به حال آنها که در راه کربلا می‌میرند

اگر می‌خواهید به کربلا برسید به قرآن تمسک داشته باشید ،بیشتر از آنچه فکر می‌کنید قرآن شما را به کربلا می‌رساندحتی در این پیاده روی اربعین قرائت قرآن را فراموش نکنید و طبق هفته‌های قبل یک جزء قرآن خود را بخوانید.

کد خبر: ۸۱۱۵۵

سه‌شنبه - ۲۵ آبان ۱۳۹۵ / 25 August 1395

عقیق: مراسم عزاداری و قرائت زیارت عاشورا صبح امروز با مداحی حاج منصور ارضی در حسینیه صنف لباس فروشان تهران برگزار شد.

در این مراسم حاج منصور ارضی ، پیش از قرائت زیارت عاشورا ، نکاتی را درباره زیارت اربعین و فضیلت آن بیان کرد :

آداب زیارت امام حسین علیه السلام در پیاده روی اربعین

در راه با هر وسیله ای که می روی به یاد امام حسین علیه السلام باید بسوزید ، باید مات و مبهوت امام حسین و کربلا باشید تا جایی که بعضی وقتها نباید متوجه بشوید اینجا کربلاست! حین این پیاده روی باید بسوزید و بی تاب باشید چون کاروان آل الله هم در این سفر سوختند، شما باید در این سفر جسم خود را برسانید ، خوش به حال آنها که در راه کربلا می‌میرند.

کربلا فضایی است که زائر را زنده می‌سازد لذا عزیرانی که نتوانستندخود را امسال به کربلا برسانند، سال دیگر از خدا عمر بخواهند برای رسیدن به زیارت امام حسین علیه السلام در اربعین تا بتوانند پا دراین راه بگذارد حتی کسی ممکن است تا مرز بیاید ولی نتوانند به کربلا بروند به هر دلیلی... این قبول و تمام است.

لذا به مسیرکربلا هرجا توانستی بگو "مَصَارِعُ عُشَّاقٍ شُهَدَآءَ" قتلگاه شهیدان پهلوان (ابصارالعین فی انصارالحسین، ص 22 ) حسین جان شما آمدی در دل ما، ما تورا نمی‌شناختیم، لذا هرکس می‌خواهد اشک زیاد داشته باشد روزها استغفارش را تا می‌تواند زیاد کند. ببینید مثلاً می‌گویند برای زیاد شدن روزی هر روز چهارصد مرتبه استغفار داشته باشید. یا هر روز صبح با استغفار روز خود را آغاز کنید، پس وقتی استغفار می‌تواند از جهت معنوی ، مادی ، یا حتی مناجاتی روزی ما را زیاد کند پس می‌تواند اشک ما را نیز بیشتر کند.

در جنگ تحمیلی ما حرف هایی می زدیم و حالا در واقعیت جوانان آن را اجرا می‌کنند

این که امام صادق علیه السلام می‌فرمایند هرجا نام ابا عبدالله برده شود همانجا بارگاه اوست را باید باور کرد. امام حسین علیه السلام ببین چطور در راه تو از مردم پذیرایی میکنند. تا گفتند در سامرا اتفاقی افتاده، بمب گذاری کردند دیگر نمی‌شود از 5 کیلومتری به آنجا نزدیک تر شد از بس که جمعیت به آن سو رفته اند همه مبهوت مانده اند ، ماشاء الله همه جوان و جان برکف ، یعنی آن حرفهایی که سال 60 می‌زدیم "جوانی ما به فدات حسین جان" را حالا در عمل و رفتارشان جوانان اجرا می‌کنند – از جمله خواسته‌های رهبری که عملیاتی شده همین جان برکفی برای امام حسین علیه السلام است – اینکه اهل بیت علیهم السلام به ما آدرس می‌دادند فقط با امام حسین علیه السلام دین را احیا کنید به همین دلیل بود چون با نام ابا عبدالله الحسین علیه السلام می‌توانند دین را احیاء نمود.

جایگاه حضرت رقیه سلام الله علیها در زیارت اربعین

شما وقتی می‌توانید برای اباعبدالله الحسین گریه کنید در هر فاصله ای که باشید احیاء می‌شوید. ببین هنوز اربعین نشده برای حضرت زینب سلام الله علیها و فرزندان اباعبدالله علیه السلام گریه کردیم اما خود اهل بیت در این سفر هر مجلسی به پاشد جای خالی حضرت رقیه سلام الله علیها را به یاد می‌آورند. ببیندی بچه‌های دیگری نیز در این واقعه از دنیا رفته اند،طفل صغیر، ذبیح ، سقط شده( در بین راه حلب) من نمی‌دانم این خانم چه کاری انجام داده اند، ولی به شما می‌گویم هر وقت احساس کردید دلتان از امام حسین علیه السلام دور شد، اول استغفار کن سپس به این خانم متوسل شو ، سریع دست شما را می‌گذارد در دست پدر خود، این قدر بدانید این دختر قدرت عجیبی دارد در رساندن شما به امام حسین علیه السلام حتی از برادرشش ماهه خود بیشتر قدرت دارد ، تو فقط اراده کن و متوسل شو به این خانم...

حتی آن دختران شامی که به او بی حرمتی کردند بعداً زائر او شدند، وقتی ایشان را دفن کردند و کاروان رفت همین طور زائر می‌آمد... حالا ببینید می‌خواهید کربلا بروید می‌توانیدبه این خانم متوسل شوید این خانم زود ما را به کربلا می‌رساند، همه اینها را من دیدم و چشیدم و لمس کردم.

از مصائب کاروان ال الله ...

شما وقتی عزیزی را از دست می‌دهید تا شب هفت همه وسایل و لوازم متوفی را جمع می کنید ، اما همین قدر بگویم که وقتی کاروان از شام بازگشت هنوز خیمه‌های سوخته ، نیزه و شمشیرشکسته‌ها و مشک آب و هر آنچه فکر و یاد را به سوی مصائب روز عاشورا می‌برد باقی مانده بود، آنجا همه خاطرات وروضه‌های به یاد حضرت زینب سلام الله علیها آمده، چه اتفاقاتی ، چه مصائبی...