وقتی حضرت زینب(س) با سلاح «دعا» امامشان را نصرت کردند

حضرت زینب (س) در شرایطی که بیرون از چادر جنگ است، دست به دعا بر می‌دارند و با سلاح «دعا» سعی می‌کنند امامشان را نصرت کنند.

کد خبر: ۸۰۹۷۴

يکشنبه - ۲۳ آبان ۱۳۹۵ / 23 August 1395

عقیق:حضرت زینب کبری (س) به حق، زینت امامان خویش بود و با رفتار زیبای خود در قبال ایشان توانست به اوج قلۀ معارف الهی دست یابد، مصداق ما آنجایی است ایشان به شدت در کودکی گریه می‌‌کردند؛ او را در آغوش مادر قرار دادند، اما آرام نگرفت، در آغوش پدر هم آرام نمی‌‌گرفت و حتی در آغوش جد بزرگوارشان، اما هنگامی که ابا‌عبدالله (ع) وارد شدند، نگاهشان به حضرت افتاد و در آغوش برادر قرار گرفتند، دیگر از گریه و بی‌‌تابی خواهر خبری نبود و آنچنان به آرامش رسیدند که حتی لبخندی ملیح بر چهرۀ ایشان ظاهر شد و این نشان از این دارد که ایشان از همان ابتداء به طور محض تسلیم و غرق در امام خویش بودند و انگار برنامۀ الهی بر این بود میان این خواهر و برادر حبّی عجیب وجود داشته باشد، در این رهگذر بود که ایشان آن جملۀ تاریخی و الهی را در روز عاشورا بیان می‌‌فرماید که این نتیجۀ رشد ایشان توسط امامشان بوده است.
اگر این بانوی مکرمه می‌خواستند به وقایع عاشورا و شهادت عزیزانشان صرفاً از جنبۀ حماسی و خون و شمشیر نگاه کنند، هیچ وقت چنین کلام نورانی‌ای را «ما رأیتُ إلا جَمیلا» بیان نمی‌‌فرمودند و این بیانگر آن است که ایشان از منظری دیگر به این برنامۀ الهی نگریسته است، به عبارت دیگر، نوع نگاه حضرت زینب (س) با نگاه دیگران به ماجرای عاشورا بسیار متفاوت است، ایشان چطور و از چه زاویه‌ای نگاه می‌کردند که فرمودند جز زیبایی ندیدم، چطور می‌شود آدمی کشته شدن عزیزانش را ببیند و اینگونه سخن بگوید؟ چرا دیگران چنین ندیدند؟

با توجه با اینکه در ماجرای سقیفه، مردم امیر‏المؤمنین (ع) را پس زدند و کنار گذاشتند، دیگر نباید رشد و حرکت به سوی آسمان تحقق پیدا می‌کرد، اما در ماجرای امام حسین (ع) می‌بینیم که درهای آسمان گشوده شد و کاروانیان با همراهی مولایشان به اعلی‏علیین رسیدند، این سؤال مطرح است که امام حسین (ع) چه کردند یا بهتر بگوییم چه ساختند که درهای آسمان که پس از سقیفه باید بسته می‌ماند، دوباره گشایش یافت؟ فهم این موضوع در شناخت جایگاه اهل‌بیت (ع) بسیار مؤثر است.

در تابلوی «حامی»، حضرت زینب (س) داخل چادر هستند و در بیرون چادر جنگ در جریان است، ایشان در این فضا دست به دعا بر می‌دارند و با سلاح «دعا» سعی می‌کنند امامشان را نصرت کنند. امام حسین (ع) در آن زمان داشتند کاری بزرگ را رقم می‌زدند و درهای آسمانها را باز می‌کردند و حضرت زینب (س) نیز شاهد شکلگیری و ایجاد این مکانیزم رفعت دهنده بودند و به همین دلیل است که می‌فرمایند «ما رایت الا جمیلا».

در ادامه می‌توانید کلیپ تابلوی «حامی» از مجموع آثار آسمان حسین (ع) را مشاهده کنید:

دریافت