رجبی دوانی:

مذاکره و تعامل امام حسین(ع) با عمر سعد دروغ محض است

محقق و پژوهشگر تاریخ اسلام با اشاره به اظهارنظر برخی مسئولان سیاسی مبنی بر اینکه امام حسین(ع) به دنبال مذاکره، تعامل و تفاهم با عمر سعد بود گفت: این ادعا، جفای بزرگ به حضرت اباعبدالله(ع) و دروغ محض است، اما شاهد هستیم برخی افراد می خواهند این دیدگاه نادرست را تئوریزه نمایند ، نگرشی که مقام معظم رهبری با آن مقابله می کنند.

کد خبر: ۸۰۲۴۵

يکشنبه - ۰۹ آبان ۱۳۹۵ / 09 August 1395

عقیق:حسین رجبی دوانی، شب گذشته در آیین بازخوانی و تحلیل کتاب انسان 250 ساله، در مجتمع فرهنگی هنری شهر کاشان، اظهار کرد: مقصود از عنوان این کتاب که از کلام مقام معظم رهبری دریافت شده، بررسی 250 سال حضور سیاسی ائمه اطهار(ع) است. برهه ای که از زمان آغاز امامت علی(ع) تا غیبت امام زمان(عج) استمرار دارد و به اعتقاد معظم له در این مدت ائمه یک هدف را دنبال می کردند و تنها به سبب وجود شرایط گوناگون عملکرد متفاوت داشته اند.
وی در خصوص تفاوت عملکرد ظاهری ائمه اطهار(ع) در دوران های مختلف، بیان کرد: حرکت همه امامان در یک راستا است و تفاوت واکنش ها و اقدامات تنها به شرایط خاص هر امام برمی گردد، به عبارت دیگر صریح و انقلابی برخورد کردن یک ولی خدا و تقیه نمودن امامی دیگر به معنای انقلابی یودن یکی یا سازش‌کار دانستن دیگری نیست.

این استاد دانشگاه تصریح کرد: به عقیده مقام معظم رهبری در این کتاب، همه امامان معصوم(ع) به دنبال تشکیل حکومت اسلامی و علوی بوده اند و تمام فعالیت های آنان در این جهت بوده که مردم را به رشد، درک و معرفتی برسانند که خود به دنبال شایسته ترین رهبران الهی بروند و از آنان برای تشکیل حاکمیتی توحیدی تبعیت کنند.

رجبی دوانی، با تأکید بر اینکه تا مردم در صحنه حضور نداشته باشند و با عدم وجود معرفت نسبت به امام، از ولی خدا تبعیت نکنند تشکیل حکومت حق میسر نیست گفت: امام زمان(عج) به همین دلیل می تواند حکومت واحد جهانی تشکیل دهد چون مردم به این نتیجه می رسند که باید در راه نجات خود، از رهبر الهی پیروی کنند و در این مسیر جان و مال خود را نیز هزینه سازند، بنابراین این امر به مفهوم برتری حضرت صاحب الزمان(ع) نسبت به پدران بزرگوار خویش نیست.

وی با اشاره به اینکه در مواجهه با امامان علاوه بر بعد عاطفی و احساسی باید فلسفه حرکتی و سیره سیاسی ائمه اطهار مورد توجه قرار گیرد عنوان کرد: امامان معصوم(علیهم السلام) به عرصه نیامدند تا کشته شوند، بلکه هر عمل آنها به دلیل الگو و پیشوا بودن نشأت گرفته از حجت شرعی است و باید انگیزه قیام به درستی برای پیروان آنها تبیین شود.

این محقق و پژوهشگر تاریخ اسلام، با بیان اینکه جایگاه امامت و ولایت منحصر به حکومت نیست، گفت: علاوه بر رهبری جامعه، ولایت از شئون دیگری نظیر مرجعیت دینی مردم، محوریت وحدت امت، اقامه عدل و به رشد و تعالی رساندن انسان و جامعه نیز برخوردار است.

رجبی دوانی با یادآوری آیه های 55 و 56 سوره مائده، خاطرنشان کرد: تنها در سایه ولایت اهل بیت(علیهم السلام) امت اسلامی تبدیل به حزب الله می شود و بر طبق وعده تخلف ناپذیر الهی حزب الله همواره در برابر کفر فاتح و پیروز است و به دلیل حاکم نشدن ولایت، عالم اسلام به حزب الله مبدل نشد و به توفیق نرسید.

وی، در ادامه به تفاوت شرایط حکومت امویان و خلفای پیشین اشاره کرد و افزود: گرچه آن نوع خلافت ها نیز نوعی بدعت محسوب می شد، ولی اساس دین در معرض خطر نبود اما با بدعتی که معاویه و یزید پدید آوردند و خلافت پیامبر(ص) که بعدی معنوی داشت را تبدیل به سلطنت کردند مبنای اسلام مورد تهدید قرار گرفت.

این استاد دانشگاه، منشأ «نفوذ» در جامعه اسلامی را همین دوران دانست و تأکید کرد: خط نفوذی -که زمینه ظهورش در دوران های پیشین مهیا شد- به دنبال حذف دین بود یعنی همان اقدامی که در دوران جاهلیت موفق به انجام آن نشدند و این جریان تا مرحله رهبری جامعه اسلامی نیز پیش رفت.

رجبی دوانی سپس به نقد اظهارنظری در مورد حضرت اباعبدالله الحسین(ع) پرداخت و تصریح کرد: ادعایی که به غلط  بعضی مسئولان سیاسی ما نیز مطرح می کنند که امام حسین(ع) به دنبال مذاکره، تعامل و تفاهم با عمر سعد بود، جفای بزرگ به حضرت اباعبدالله(ع) و دروغ محض است، اما شاهد هستیم برخی افراد می خواهند این دیدگاه نادرست را تئوریزه نمایند نگرشی که مقام معظم رهبری با آن مقابله می کنند.

وی با اشاره به شرایط فاجعه بار اخلاقی جامعه اسلامی در دوران حکومت بنی امیه، بیان کرد: در این زمان جامعه اسلامی به ابتذال کشیده شده بود و به ظاهر مسلمانان آن دوران از پدران مشرک خویش پلیدتر زشت خوی تر شده بودند چنانکه مشرکان زمان جاهلی حرمت ماه حرام را نگاه می داشتند اما مسلمانان سال 61 هجری قمری بر فرزند پیامبر خویش در محرم الحرام شمشیر کشیده و ایشان را با قساوت تمام و با نهایت ددمنشی به شهادت می رسانند.

این کارشناس رسانه ملی، همچنین به نفی شبهه ای در مورد صلح و قیام امام حسن و حسین(ع) پرداخت و گفت: این نکته که در برخی منابع غیرمعتبر، سکوت امام حسین(ع) در برابر صلح با معاویه را به دلیل امامت داشتن امام حسن(ع) تعبیر کرده، مطلبی نادرست است، چراکه اگر امام حسین(ع) قصد واکنش دیگری غیر از رفتار برادر بزرگوار خود داشتند، پس از شهادت ایشان و دوران امامت خود این پیمان را نقض می کردند.

رجبی دوانی، داستان «ارینب» و خواستگاری همزمان امام حسین و یزید را از او روایتی مجعول و غیرواقعی دانست و ارتباط آن با دشمنی امام حسین(ع) و یزید بن معاویه را بی اساس خواند.

وی با تأکید بر پیروی از ائمه اطهار(علهیم السلام) در زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی و سیاسی متذکر شد: ممکن است شرایط دوران ائمه معصومین(ع) برای ما روی دهد، چنان که بسیاری از حوادث صدر اسلام و پس از آن تا کنون در این 37 سال برای ایران اسلامی اتفاق افتاده است.

این پژوهشگر تاریخ اسلام، فتنه 88 را  کاملا شبیه به فتنه جمل قلمداد و عنوان کرد: چنانکه در حمله به ولایت شاهد شکل گیری حادثه ای مانند واقعه کربلا بودیم که البته با بصیرت ملت ایران اسلامی از تکرار تاریخ جلوگیری شد.

منبع:حوزه