آشنایی با سوره‌های کتاب آسمانی/فیل

این سوره مکی است و به داستان فیل و سرانجام آنان اشاره دارد.

کد خبر: ۷۷۶۶۵

سه‌شنبه - ۰۹ شهريور ۱۳۹۵ / 09 June 1395

عقیق:این سوره به داستان فیل و سرانجام آنان اشاره دارد. در این سوره می خوانیم:
آیا ندیدی پروردگارت با پیل داران چه کرد؟ آیا نقشه و تدبیرشان را (برای ویرانی کعبه) نقش بر آب نکرد؟ و فوج فوج پرندگانی بر فرازشان فرستاد. (که) بر آنان سنگهایی از گل (سخت) افکندند. و (سرانجام، خدا) آنان را مانند کاهبرگهای خورده شده گردانید.
امپراطوری روم، یکی از دو ابر قدرت آن دوران بود. پادشاه حبشه از دست نشاندگان امپراطوری روم بود و ابرهه از طرف پادشاه حبشه، فرماندار یمن و مجری سیاستهای روم در یمن و شبه جزیره بود.
در آن زمان کعبه و شهر مکه یگانه مرکز اجتماع و وحدت قبایل عرب شده بود. قریش و دیگر پاسدارن این خانه مورد احترام و درای حکومت معنوی بودند و مردم قبایل عرب و امور و مشکلات خود به آنان مراجعه می کردند.
از این رو ابرهه نقشه پلیدی کشید. نقشه او این بود که با ویران کردن کعبه و از میان بردن مرکزیت قبایل عرب، توجه مردم را به سوی معبد باشکوهی که در یمن ساخته بود جلب کند تا دامنه استعمار روم به تمامی شبه جزیره گسترش یابد. آنها در این اقدام پلیدشان، ایمان به مسیحیت و هدایت مشرکین را شعار خود قرار داده بودند؛ اما این بهانه ای بیش نبود.
برای اجرای این نقشه سپاهی را با فیلهای جنگی که برای عرب وحشتناک و هراس انگیز بود، تدارک دیدند و هجوم خود را به طرف خانه خدا شروع کردند.
خداوند متعال نیز با فرستادن دسته های مرغانی که سنگ گل بر چنگها و منقارها داشتند و آنها را به سمت فیل ها و فیل سواران نشانه رفته و فرو می ریختند، همه را خرد و نابود کرد، به طوری که مانند کاهبرگهایی که دانه آنها توسط حشرات خورده شده است، به صورت جسدهای بی روح درآمدند.
عرب سال وقوع این حادثه را مبداء تاریخ قرار داد و آن را عام الفیل یعنی سال فیل نامید و تاریخ نگاران همگی آن را سال ولادت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) نگاشته اند. آن حضرت چهل سال پس از عام الفیل به رسالت مبعوث گردید.
داستان اصحاب فیل و دفاع خداوند از کعبه و بیت الله، از معجزات بزرگ الهی است که در تاریخ ثبت است و کسی نمی تواند آن را انکار کند.
حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) :
بر شما باد به قرآن، پس آن را امام و پیشوای خود گیرید.

پی نوشت:

کتاب گلستان سوره‌ها – ص 212
محمدحسین جعفری
منبع:تسنیم