آشنایی با سوره‌های کتاب آسمانی/شرح

شرح یعنی بازکردن و گشودن و این سوره مکی است.

کد خبر: ۷۷۲۰۴

دوشنبه - ۲۵ مرداد ۱۳۹۵ / 25 May 1395

عقیق:شرح به معنی گشودن و باز کردن است. شرح صدر معنایش باز شدن و گستردگی سینه به نور الهی و آرامش و نیروئی معنوی از جانب خداست که مؤمنان را تقویت می کند.
شرح صدر یافتن رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در این سوره، کنایه از اعطای قدرت تحمل الهی به آن حضرت است به طوری که ظرفیت پذیرش وحی را داشته باشد و بتواند آنچه را که به او وحی می شود به مردم ابلاغ کند و ناملایماتی را که در راه تبلیغ دین می بیند، تحمل کند.
این سوره نیز مانند سوره قبل، برخی از نعمت های ویژه ای را که خداوند به رسول گرامیش (صلی الله علیه و آله و سلم) عطا فرموده، بر می شمرد.
ترجمه سوره چنین است:
آیا ما سینه ات را برایت نگشودیم؟ و بار گرانت را از (دوش) تو برنداشتیم؟ - همان و (باری) که (گویی) پشت تو را می شکست - و آیا نام و آوازه ات را بلند نکردیم؟
پس (بدان که) یقیناً با هر دشواری، آسانی است. البته با هر دشواری آسانی است. پس هرگاه از کار مهمی فراغت یافتی به مهم دیگری بپرداز، و (با این تلاش رضایت خدا را طلب کن و) با اشتیاق پروردگارت روی آور.
بار کمر شکنی که پشت رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) را می شکست، همان وظیفه رسالت بود که کفار و مشرکین سخت در مقابل آن ایستادگی می کردند. آنان با وارد ساختن انواع اتهامات به رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) و آزار آن حضرت و مسلمانان، سعی در منحرف ساختن آن بزرگوار از رسالت الهی خویش و نیز پراکنده کردن مسلمانان از اطراف ایشان داشتند. اما به لطف پروردگار و با شرح صدری که خداوند به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) عطا فرموده بود، تحمل این دشواری ها بر آن حضرت آسان می گردید.
سوره شرح به یک سنت بسیار مهم الهی اشاره دارد و آن اینست که: با هر سختی، آسانی است.
آری با تحمل سختی ها، آسانی ها رخ می نماید و عمر دشواری ها کوتاه است. اگر در طریق حق، دشواری برای انسان پیش آید، باید بداند که آن سختی گذراست و به زودی جای خود را به آسانی می دهد. پس باید با نشاط و تلاش، دشواری را پذیرا باشد تا آسانی و آسایش برسد.
در روایتی آمده است که: سوره والضحی و الم نشرح یک سوره اند. به همین دلیل از نظر فقها اگر کسی بخواهد یکی از این دو سوره را در نماز بخواند کافی نیست، و باید هر دو را با هم بخواند. (مانند سوره فیل و قریش که بعداً می آید.)

پی نوشت:

کتاب گلستان سوره‌ها – ص 184
محمدحسین جعفری
منبع:تسنیم