رحیم‌پورازغدی:

حضرت علی به اذن خداوند علم غیب داشتند

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه حضرت علی (ع) به اذن خداوند دارای علم غیب و باطن بودند، اما وظیفه داشتند که آن را درخصوص شهادت خود به کار نگیرند، از وجود 80 خبر غیبی از حضرت امیر در نهج‌البلاغه خبر داد.

کد خبر: ۷۵۷۴۷

سه‌شنبه - ۰۸ تير ۱۳۹۵ / 08 April 1395

عقیق:حسن رحیم‌پورازغدی در مراسم احیای شب بیست و یکم ماه مبارک رمضان که در محل نمایشگاه بین‌المللی مشهد برگزار شد، با اشاره به ابعاد علمی و شخصیتی حضرت علی (ع) گفت: ابعاد شخصیتی امیرالمومنین دو بعد دارد، یک بعد خاص که مربوط به خصوصیت امیرالمؤمنین (ع) و ولایت باطنی و اوج معرفت ایشان می‌شود و بعد دوم مربوط به علم غیب و باطن است.

وی افزود: بعد دوم امیرالمؤمنین (ع) مربوط به سطحی از معرفت علم ایشان می‌شود که به آن علم باطن، علم غیب و علم گذشته و آینده گفته می‌شود، اگرچه بسیاری این موضوع را شرک می‌دانند اما ایشان به اذن خداوند این علم را داشتند و این حرف شرک نیست.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه بیشتر افرادی که مادی‌گرا هستند علم باطن را درک نمی‌کنند چراکه نمی‌توانند با زمان و مکانی که در آن هستند مطابقت دهند، اظهار داشت: افراد مادی‌گرا موضوعاتی که عادی نمی‌دانند را انکار می‌کنند و چون پیشگویی و علم غیب موضوعی عادی نیست آن را منکر می‌شوند، در صورتی که باید در جواب این افراد گفت: امیرالمؤمنین به اذن و خواسته خدا این علم را داشته‌اند.

رحیم‌پورازغدی با استناد به خطبه 174 نهج‌البلاغه گفت: در روایت‌های مختلف که از حضرت علی (ع) نقل شده است ما می‌توانیم به علم غیب ایشان پی‌ببریم. در این خطبه ایشان می‌فرمایند «به خدا قسم همه هر چیزی که به شما مربوط است را می‌دانم و می‌توانم بگویم، اما به دو دلیل این کار را نمی‌کنم اول به دلیل ترس از کافر شدن شما به رسول‌الله و دیگر ترس از غلو درباره من.»

وی افزود: با استناد به روایات مختلف می‌توان پی به این علم حضرت علی (ع) ببریم و این موضوع منافاتی با این سخن خدا که در قرآن می‌فرماید «علم غیب مخصوص خداست»، ندارد چراکه خداوند درجایی دیگر از قرآن می‌فرماید «هیچ کس ذاتاً و به طور مطلق علم غیب ندارد، اما خداوند به هر کس که به مرتبه‌ای از مراتب علم رسیده باشد، مشروط به شرایطی علم غیب می‌دهد».

این پژوهشگر تاریخ اسلام با بیان اینکه در خصوص شفاعت نیز در قرآن بارها اشاره شده است که «شفاعت مخصوص خداست اما به اذن خداوند بعضی از افراد می‌توانند شفاعت کنند»، اظهار داشت: افراد مادی‌گرا درک مشرکانه از علم غیب به غیر از خدا دارند و همچنین درک مشرکانه از شفاعت و توسل به خدا؛ اما الهیون درک توحیدی دارند و قائل به علم غیب و شفاعت به اذن خداوند هستند.

رحیم‌پورازغدی تصریح کرد: طبق بررسی انجام شده توسط محققین 80 خبر غیبی از حضرت علی (ع) در نهج‌البلاغه آمده است و ما نمی‌توانیم فقط به این خاطر که حقیقتی در زمان و مکان حاضر نیست آن را انکار کنیم.

وی افزود: بسیاری می‌گویند اگر حضرت علی (ع) می‌دانسته قرار است بمیرد چرا از آن جلوگیری نکرد، در جواب این افراد باید گفت، می‌شود بدانی و وظیفه نداشته باشی که بگویی.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی هدف حضرت امیر را ماندگاری در دنیا ندانست و تاکید کرد: حضرت به وظیفه‌اش در دنیا توجه می‌کند؛ این در حالی است که ما ایشان را با خودمان که منفعت طلب هستیم مقایسه می‌کنیم.

رحیم‌پورازغدی با بیان اینکه همه چیز بستگی به اذن خداوند دارد، اظهار داشت: آگاهی به غیب بدون تعلیم الهی نیست. این علم گاهی به صورت مستقیم و گاهی باواسطه به افراد منتخب داده می‌شود.

وی به فرازی از نهج‌البلاغه که می‌فرماید «چیزی نیست از امروز تا قیامت که از من بپرسید و نتوانم جوابش را بدهم» اشاره کرد و گفت: وقتی از امیرمومنان صحبت می‌کنیم تنها از داماد پیامبر صحبت نمی‌کنیم و بحث سیاست و خلافت نیست، بلکه درباره کسی صحبت می‌کنیم که به اذن خداوند با ملکوت و عالم غیب ارتباط داشته است.

منبع:فارس