آیه‌ها و آینه‌ها

خرمنی که در میان آتش سالم ماند!

نعمت‌های زیادی در زندگی انسان وجود دارد، شکر این الطاف خداوندی را هیچ‌گاه نمی‌توان آن گونه که پسندیده است بجا آورد؛ یکی از نعمت های بزرگ الهی، قرآن کریم است اما آن چنان که در شأن کلام خداوند است نتوانسته ایم بهره کافی را ببریم.

کد خبر: ۷۴۷۰۶

دوشنبه - ۱۰ خرداد ۱۳۹۵ / 10 March 1395

عقیق:آیه:
خداوند متعال در قرآن می‌فرماید:

وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِینَ أسراء/82

و قرآن را فروفرستیم که برای مؤمنان بهبود و بخشایش است

آینه:

حکایت؛ مرحوم آیت الله العظمی شیخ محمدعلی اراکی از مراجع تقلید هم عصر امام خمینی(ره) نقل کرده است، پدرم می‌گفت: آخوند کبیر ملأ محمد، پدر مرحوم آقا ضیاء عراقی قطعه زمینی در اطراف سلطان‌آباد (اراک) داشت، در آن زارعت می‌کرد و نان سال خود و عیالش را ارتزاق می‌کرد.

یک سال، حاصل کشاورزی را در خرمنگاه جمع کرده، در اطرافش هم خرمن‌های دیگری بود، کسی عمداً یا سهواً آتشی روشن می‌کند، باد به آتش می‌افتد و شعله‌ور می شود.  خرمن‌ها یک به یک آتش می‌گیرند، به آخوند می دهند؛ چرا نشسته‌ای؟ نزدیک است خرمن شما را هم آتش بگیرد، آخوند عبا و عمامه را برمی‌دارد و قرآن را به دست می‌گیرد به بیابان می‌رود و قرآن را به دست می‌گیرد، رو به آتش می‌ایستد و می‌گوید: ای آتش این نان خانواده و اهل‌وعیال من است، ترا به این قرآن قسم به این خرمن متعرض نشو!

پدرم می‌گفت؛ تمام آن کپه‌های خرمن که در اطراف بود خاکستر شد و این یکی ماند، هر کس که می‌آمد، انگشت به دهان می‌گرفت و متحیر می‌شد! در میان این همه آتش چگونه این خرمن سالم مانده، ولی من از قضیه خبر داشتم. 1

در آن سامان که سامان نیست کس را                          پناه هر مسلمان است قرآن

پی نوشت:

1.با اقتباس و ویراست از کتاب شمس الفقهاء

منبع:حوزه