جشن میلاد سرداران کربلا در هیئت رزمندگان اسلام قم برگزار شد

حجت الاسلام ماندگاری :دعاهایی که از اهل بیت(ع) به ما رسیده سرمایه است + گزارش تصویری

سوالی که اینجا lمطرح می شود این است که در حاجات میل ما مدنظر است یا خیرمان. اگر میلمان مدنظر است یعنی اینکه خدایا تو با ما هماهنگ باش اما اگر خیرمان مدنظر باشد یعنی خدایا من با شما هماهنگ هستم.

کد خبر: ۷۴۱۶۰

يکشنبه - ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۵ / 26 February 1395

گزارش تصویری

عقیق: مراسم جشن بزرگ میلاد حضرت اباعبدالله الحسین(ع) ، حضرت اباالفضل(ع) و امام سجاد(ع) با حضور جمع زیادی از محبین اهل بیت(ع) در هیئت رزمندگان اسلام شهر مقدس قم برگزار شد. در این مراسم حجت الاسلام ماندگاری سخنرانی کرد و حاج سید مهدی میرداماد به مولودی خوانی پرداخت.

در ادامه گزیده ای از سخنان حجت الاسلام ماندگاری را بخوانید:

امام سجاد(ع) ما را با سرمایه بزرگی به نام دعا آشنا کرده است. دعا یعنی ارتباط مستقیم با خداوند. امروز ارتباط مستقیم با صاحبان ثروت، قدرت، شهرت و... خودش یک سرمایه ای است. معمولا همه مردم و عموما نسل جوان پز می دهند من تلفن فلانی را دارم. از این قبیل اتفاقات زیاد می بینیم. امام سجاد(ع) به ما می گوید: می خواهید شما را با وجودی آشنا کنم که صاحب همه چیز است، صاحب قدرت، شهرت، دنیا و...

تمام خزانه های زمین و آسمان برای خداوند است. امام سجاد(ع) و اهل بیت(ع) یکی از رسالت هایشان آشنا کردن با سرمایه دعا است. دعا معنای فارسی اش یعنی صدا زدن. ما گاهی خدا را می خوانیم و صدا می زنیم گاهی خلق خدا را. وقتی خلق خدا را صدا می زنیم گاهی جواب می دهند و گاهی هم جواب نمی دهند. شده بعضی وقت ها ما هرچقدر زنگ می زنیم اما جواب ما را نمی دهند برای خودمان توجیه می آوریم که حتما در جلسه است و یا دستش بند است. اما راجع به خدا فرق می کند. هیچ صدایی به خدا بی جواب نمی ماند. اهل بیت(ع) می فرمایند: دعا هیچ گاه بی جواب نمی ماند. اما متاسفانه امروز جامعه ما از این سرمایه کم استفاده می کنند. شهدای ما بهترین استفاده را از دعا کردند. اهل بیت(ع) به ما یاد دادند که ما از دعا سه استفاده خوب می توانیم داشته باشیم.

یک: اولین استفاده از دعا کسب معارف است. امام سجاد(ع) هرگز جلساتی عمومی نداشتند. در غالب دعا خدا شناسی،انسان شناسی و معاد شناسی را به ما یاد داده اند. پس یکی از استفاده های دعا کسب معارف است. دعاهایی که از وجود نازنین اهل بیت(ع) به ما رسیده است یک بخش آن زندگی شناسی است. امام سجاد(ع) گاهی به ما یاد می دهد که چگونه حتی به عیادت مریض برویم. ایشان می فرمایند اول که رفتید عیادت مریض شکر کنید بر عافیتی که خداوند به شما داده است. دوم آن بنده خدا را سرزنش نکنید و بگویید مریضی یک امتحان است. سوم بشارت به او بدهید به پاداش هایی که در این مریضی و امتحان دارد. بگویید مریضی می آید و گناهان را از بین می برد. درجه برای انسان می آورد. یعنی امام سجاد(ع) در یک دعا به ما یاد می دهند چگونه به عیادت مریض برویم. پس سرمایه دعا یک بعدش معارف و کلاس درس است. دعای کمیل یا ندبه و بقیه دعاها برای این نیست که ما فقط بنشینیم و گریه کنیم. بلکه باید ببینیم این دعا به ما چه یاد می دهد. گریه کردن و آرام شدن بد نیست اما کم است. دعایی که امام سجاد(ع) به ما یاد داده است سرمایه بی نظیری است. می فرماید: دعا اساس عبادت است. لذا من به ذاکران عزیز می گویم، دعا الفاظش عربی است ولی بیایید بعضی از فرازها را برای مردم معنی کنید.

دو: بعد دوم دعا که خیلی از آن کم استفاده می شود بعد عاشق و معشوقی است. حق تعالی به حضرت موسی(ع) فرمود: موسی بپرس از مردم که آیا خدا را دوست دارید یا نه؟ بعد می فرماید: کسانی که می گویند من را دوست دارند اما در شب وقت نمی گذارند که با من صحبت کنند اینها دروغ می گویند. ما از این سرمایه کم استفاده می کنیم. الان افسردگی در جامعه ما دارد غوغا می کند، بعد یک مشاور بی دین  می گوید اگر می خواهید از افسردگی در بیایید بروید با یک دختر یا پسر ارتباط بر قرار کنید. انسان نیاز به انس دارد. اما باید بداند که با چه کسی صحبت کند و خلوت کند. عشق بازی با خداوند یک بعد دعا است.

سه: بعد سوم دعا حاجات ما است. سوالی که اینجا lمطرح می شود این است که در حاجات میل ما مدنظر است یا خیرمان. اگر میلمان مدنظر است یعنی اینکه خدایا تو با ما هماهنگ باش اما اگر خیرمان مدنظر باشد یعنی خدایا من با شما هماهنگ هستم. حضرت موسی(ع) به خداوند می فرمود: خدایا هرچه خیر من است به من عنایت بفرما. توجه داشته باشید، حتی می آیند از ما سوال شرعی می پرسند اما جواب خدا را نمی خواهند بلکه آنچه که خودشان دوست دارند را می خواهند. به خاطر همین هم سراغ اهل بیت(ع) نمی آمدند، چون آنچه که خودشان می خواستند با خواست اهل بیت(ع) فرق داشت. وقتی ما در دعاها به نتیجه مطلوب می رسیم که اینگونه بگوییم که خدایا آنچه که خیر من است و تو از من بهتر می دانی را به من بده. گاهی وقت ها دادن خیر است و گاهی وقت ها ندادن خیر است .