حافظ روشندل قرآن قزوینی:

بیشتر از بیناها خدا را در زندگی‌ام می‌بینم

حافظ روشندل قرآن قزوینی در گفت‌وگویی تفصیلی با بیان اینکه معلولان باید شرایط معلولیت خود را قبول کنند، گفت: دیدگاه ترحم‌آمیز جامعه نسبت به این اقشار به معنای توجه نیست.

کد خبر: ۷۰۵۳۶

پنجشنبه - ۰۸ بهمن ۱۳۹۴ / 08 November 1394

عقیق:تفاوت دیدگاه‌های افراد در زندگی زمینه‌ساز پیدایش شاخه‌های گوناگون در علم شده است.

نگرش انسان نسبت به محیط پیرامون، رویکردها و رفتارهای مختلفی را به دنبال دارد چراکه بسیاری از اتفاقات جهان زاییده ذهن و تفکر بشر است، برای نمونه می‌توان به تأثیرپذیری قدرت تفکر و تعقل اشاره کرد.

شاید بتوان گفت که بسیاری از تغییر و تحولات دنیای پیرامون وابسته به نیازها، درخواست‌ها و شرایط انسان در بخش‌های مختلف است، نیاز یک معلولی که با وجود محدودیت جسمی، امید را سرلوحه زندگی خود قرار داده تا دنیا را تغییر دهد.

«معلولیت» واژه‌ای بوده که برای انسان‌های معمولی به نوعی یک محدودیت تعریف شده است در حالی که همین واژه از نظر فرد معلول به عنوان یک انگیزه‌ و محرکی برای ادامه مسیر زندگی محسوب می‌شود.

معلولان، بخشی از جامعه هستند که همچون دیگران حق انتخاب و زندگی دارند تا به رشد، پیشرفت و اهداف زندگی برسند.

توجه به قشر معلول در جامعه یکی از مهم‌ترین نیازهای اساسی آنان است و ارزش و بها دادن به این قشر می‌تواند بسیاری از مشکلات جامعه را حل کند.

لازم به یادآوری است که توجه، ترحم معنا و مفهوم مستقلی را به خود اختصاص می‌دهد؛ ترحمی که با رویکرد ضعف و عدم توانایی معلولان همراه شود، عکس‌العمل‌هایی را از سوی این قشر به دنبال دارد.

در گفت‌وگوی زیر با معلولی همراه می‌شویم که توانسته با چشم نابینای خود، آیات زیبای قرآن کریم را در گوش دانش‌آموزان نجوا کند و دل‌های آنان را صفا بخشد؛

خودتان را معرفی بفرمایید؟

بهنام نصیری، 23 ساله و فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی رشته حقوق اسلامی از دانشگاه بین‌المللی امام خمینی قزوین هستم.

افتخار حفظ 5 جزء از قرآن کریم و حافظ خطبه غدیر را دارم و به مدت 5 سال در دبیرستان غیرانتفاعی کتاب مبین مشغول به تدریس قرآن در پایه‌های هفتم و هشتم دوره متوسطه دانش‌آموزان هستم.

آیا معلولیت و نابینایی شما به صورت مادرزادی است؟

برخلاف بسیاری از معلولان نابینای مادرزادی، معلولیتم از بدو تولد نبوده است و به دلیل یک سری مسائل و مشکلات، بینایی خود را از دست داد‌ه‌ام.

از چه سالی فعالیت در حوزه قرآن را آغاز کرده‌اید؟

از سال 90، در یک مؤسسه آموزشی به نام «همره» بسیاری از فعالیت‌ها را در حوزه مدارس انجام دادم و با برگزاری آزمون‌ به عنوان یک مربی و معلم، تدریس خود را در بخش قرآنی آغاز کردم.

مهم‌ترین محرک و انگیزه شما برای فعالیت در حوزه قرآنی چه بود؟

معتقد هستم که هر اندازه انسان به خداوند نیازمندتر باشد، حضورش را بیشتر حس می‌کند؛ با وجود معلولیت بینایی در خود این نیاز را بیشتر احساس می‌کنم.

از دوران کودکی، خانواده‌ام قرآن را قرائت می‌کردند که همین امر زمینه‌ساز توجه من به سمت قرآن و فعالیت در این حوزه شد.

نحوه محاسبه حقوق و مزایا برای شما چگونه است؟

مهم‌ترین انگیزه فعالیتم در حوزه تدریس قرآن، بعد معنوی آن است و به بعد مادی و اقتصادی آن توجه خاصی ندارم.

با توجه به اینکه به عنوان یک معلم خصوصی و غیراستخدامی در مؤسسه یاد شده تدریس می‌کنم، حقوق و مزایای قابل چشمگیری را دریافت نمی‌کنم.

علاوه بر فعالیت در حوزه قرآن، در چه زمینه‌هایی فعالیت دارید؟

با وجود دارا بودن استعدادهای دوران کودکی در بخش موسیقی، در کلاس‌های موسیقی شرکت کردم و برخی از بخش‌های مقدماتی آن از جمله انواع نت‌ها را یاد گرفتم.

در حال حاضر در بسیاری از مراسم‌ها و مناسبت‌های مدارس، مسئولیت اجرای سازهای موسیقی و آهنگ را برعهده دارم.

چه عاملی موجب رشد و پیشرفت شما با وجود معلولیت شده است؟

انسان باید از ظرفیت‌های وجودی خود نهایت استفاده را داشته باشد و به عبارتی نباید به نیمه خالی لیوان نگاه کند؛ استفاده حداکثری از توان و ظرفیت‌ها، موفقیت‌های  بسیاری را فراهم می‌سازد.

اگر انسان نتواند از نعمت‌ها، توان و امکاناتی که خداوند برایش فراهم ساخته استفاده کند، نمی‌تواند به نتیجه و موفقیت قابل قبول برسد.

عوامل تأثیرگذار در رسیدن به اهداف زندگیتان را بیان بفرمایید؟

هر انسانی در دوران زندگی خود مشکلات خاص خود را دارد که جای شکر است که از مراحل گذشته زندگی تا به امروز، توانسته‌ام به مرحله‌ای از پیشرفت و رشد برسم و در برابر موانع و مشکلات به راحتی مقابله کنم.

تحصیل شما با وجود معلولیت نابینایی چگونه است؟

بسیاری از موفقیت‌های زندگی خود همچون تحصیل را مدیون خانواده به ویژه مادرم هستم.

تحصیل برای نابینایان بسیار مشکل بوده چراکه کتاب‌های درسی موجود به صورت خط تصویری و قابل فهم است و این کتاب‌ها برای نابینایان باید به خط بریل تبدیل شود.

با وجود اینکه خط بریل مخصوص نابینایان، حجم و محتوای بالایی را به خود اختصاص می‌دهد، از کتاب‌های بریل کتابخانه نابینایان رودکی استان تهران برای تحصیل استفاده می‌کنم.

آیا حمایت‌هایی در خصوص معلولان از سوی مسئولان صورت می‌گیرد؟

حمایت‌ها از سوی مسئولان به صورت ویژه نیست و مازاد بر قانون انجام نمی‌شود و بسیاری از حمایت‌ها در این راستا، بر اساس قانون است.

مهم‌ترین دغدغه و نگرانی شما چیست؟

تنها دغدغه و نگرانی، سرافراز کردن خانواده‌ام است تا فرد موفقی در این حوزه باشم.

خدمت به همنوع خود و قشر معلول از دغدغه‌های دیگری است که امیدوارم در این راستا با توجه خداوند متعال به هدفم برسم.

چه مقام‌هایی را در بخش‌های مختلف کسب کرده‌اید؟

با توجه به نوع فعالیت‌های فرهنگی و هنری خود در حوزه‌های مختلف، مقام‌های متنوعی را کسب کرده‌ام که از موارد آن می‌توان به مقام نخست کشوری در بخش اذان و قرائت قرآن در سال 85، مقام سوم کشوری در سال 90 و مقام نخست کشوری در بخش تک‌خوانی و سرود اشاره کرد.

به نظر شما معلولیت، محدودیت است؟

براساس نظرات برخی افراد مبنی بر اینکه معلولیت به عنوان محدودیت محسوب می‌شود، ابهامی در این راستا شکل می‌گیرد مبنی بر اینکه چگونه بسیاری از انسان‌های معلول و دانشمند همچون علی صابری از چهره‌های برتر رشته حقوق و سیدمحمد موسوی مدیرعامل شرکت آرایشی و بهداشتی فیروز توانسته‌اند به درجه موفقیت برسند؟

بسیاری از افراد به عبارت «معلولیت، محدودیت است» معتقد هستند و باور دارند که محدودیت را نمی‌توان شکست، این سؤال پیش می‌آید که چگونه معلولی که محدودیت دارد توانسته محدودیت خود را بشکند و به موفقیت برسد؟

باید در باورها و افکار افراد جامعه اندکی تغییر و تحول صورت بگیرد تا دریابند که معلولیت، محدودیت نیست.

آیا با وجود معلولیت نابینایی، تحصیل خود را ادامه می‌دهید؟

تحصیل یکی از علاقمندی‌های زندگیم است و امیدوارم در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه سراسری قبول شوم و تحصیل خود را ادامه دهم.

چشم‌انداز هدف‌های شما برای سال‌های ‌آینده چیست؟

در مرحله نخست، مهمترین و اساسی‌ترین هدف زندگیم ادامه تحصیل و کسب درآمد بوده و باور دارم که در دنیای امروز تنها منبع درآمد اقتصادی مناسب در همین حوزه است.

تحصیل یکی از منابع درآمد است و بسیاری از دوستان خودم از فعالیت‌های تحصیلی و پژوهشی کسب درآمد می‌کنند.

با توجه به اینکه در دنیای امروز روند استخدامی‌ها برای معلولان در بسیاری از ارگان‌های دولتی مشکل است، ادامه تحصیل و کسب درآمد از این حوزه می‌تواند بخشی از مشکلات را حل کند.

ارزش و بها دادن انسان به خود بسیار تأثیرگذار در نوع برخوردهای دیگران است که در این راستا دارا بودن آگاهی، اطلاعات و دانش به روز در فرد بی‌تأثیر در نحوه استخدام‌های دولتی نیست.

دیدگاه شما نسبت به فرد معلول در مقایسه با فرد سالم چیست؟

هرانسانی اعم از سالم یا معلول در نزد خداوند جایگاه و ارزشی دارد و نمی‌توان به راحتی در مورد انسان قضاوت کرد؛ بسیاری از معلولان با وجود معلولیت می‌توانند فعالیت‌های گسترده‌ای را انجام دهند.

انسانی که دارای معلولیت است، باید در بطن جامعه و حتی بالاتر از آن باشد.

چه توصیه‌هایی برای هم‌نوعان خود دارید؟

از معلولان درخواست دارم که به خود متکی بوده و منتظر حمایت، توجه و ترحم سایر افراد عادی جامعه نباشند.

فرد معلول باید واقعیت‌های زندگی و معلولیت خود را قبول کند و توانایی‌هایش را در راستای تغییر دیدگاه جامعه نسبت به معلولان نشان دهد.

ترحم سایر افراد جامعه نسبت به قشر معلول به نوعی آزاردهنده و تأثیرگذار در نوع رفتار این قشر است و از افراد سالم درخواست دارم تا تفاوت بین ترحم و توجه را دریابند.

مهمترین نیاز یک نابینا چیست؟

توجه خداوند به معلولان یکی از مهمترین نیازهای این قشر احساس می‌شود چراکه این افراد به نوعی به عنوان روشندلان جامعه تعبیر شده‌اند.

نظرات و پیشنهادات خود را بیان فرمایید؟

معلولان همچون سایر انسان‌های عادی نیازمند زندگی و توجه هستند و از قشرهای مختلف جامعه درخواست داریم تا دیدگاه خود را نسبت به معلول تغییر دهند.

بسیاری از ترحم‌های افراد عادی، نه تنها کمکی برای بهبود وضعیت معلولان نیست بلکه زخمی برای آنان است.

به راستی نابینایان روشندل چگونه با وجود معلولیت حافظ آیات کلام الهی می‌شوند.

آیا برای فراگرفتن آموزه‌های قرآنی، دینی و تحصیلی تنها ابزار انسان چشم است یا به ابزار دیگری نیازمند است؟

به راستی فراگیری قرآن و فعالیت در این حوزه با وجود معلولیت درس عبرتی برای انسان‌های عادی نیست تا لحظه لحظه قدرشناس نعمت‌ سلامتی خود باشند؟

گویا تأثیرگذاری آیات الهی در روشندلان قابل تحسین و توجه است که توانسته زندگی آنان را با خود گره بزند.

******************

گفت‌وگو از رقیه کشاورز

منبع:فارس