آیه ها و آینه ها؛

وقتی خواجه نصیرالدین طوسی مدهوش میشد

شاید در این دنیا هیچ چیز برای انسان بدتر از جهل ونادانی نباشد و هرچه آدمی با مطالعه از جهل خود بکاهد و به علمش بیافزاید، تاریکی های ذهنش کم می شود و با دید باز به زندگی می نگرد و راه سعادت را بهتر و راحت تر می یابد

کد خبر: ۷۰۲۸۸

دوشنبه - ۰۵ بهمن ۱۳۹۴ / 05 November 1394

عقیق:آیه:

خداوند متعال در قرآن می فرماید:

وَ الَّذينَ اُوتُوا العِلْمَ دَرَجاتٍ  مجادله/11

وعالمان را بر ديگران به درجاتي برتري داده است.

آینه:

نوشته‏اند مرحوم خواجه نصیر الدین طوسی آنچنان به تحصیل علوم عقلی و دینی علاقه داشت که شبها کمتر به خواب می‏رفت و کتب متنوع و گوناگون در نزد خود می‏گذاشت و اگر از کتابی خسته می‏شد، به کتاب دیگری می‏پرداخت و برای آنکه کسالت و خواب را از خود دور سازد، همیشه شبها نزد خود آب داشت و با آن رفع کسالت و خواب می‏کرد و در این شبها هر مواقع که به کشف مشکلات علمی نائل می‏آمد، از شدت فرح و انبساطی که در آن حالت برایش ایجاد می شد، فریاد میزد: این ابناء الملوک من هذه اللذه!
و شاید خواجه نصیر در دو بیت شعر مشهور خود اشاره به همین دوران شیرین زندگانی خود نموده که در خصوص بی توجهی  به لذائذ زندگی و بی اعتنائی به وجود و عدم آن و تمرکز افکار در یک نقطه و هدف عالی یعنی مطالعه و درس ، می‏فرماید:
لذات دنیوی همه هیچ است نزد من                         در خاطر از تغییر آن هیچ ترس نیست
روز تنعم و شب عیش و طرب مرا                        غیر از شب مطالعه و روز درس نیست 1

پی نوشت:
با اقتباس و ویراست از کتاب مردان علم در میدان عمل
منبع:حوزه