۲۰ نکته مهم در هنگام زیارت معصومین (ع)

زیارت معصومین (ع) یکی از بزرگترین مستحباتی است که بسیار بدان تاکید شده است و ثواب‌های عظیم و بیشماری برای آن ذکر گردیده؛ چنانکه لحن و بیانی که در احادیث به کار رفته است، بسیار جدی و آمیخته با تاکیدات فراوان است که ضرورت زیارت را در هر حال و همواره مطرح می کند اما زائرین در این بین می بایست نکاتی را رعایت نموده تا به پاداش حقیقی آن دست یابند.

کد خبر: ۶۷۳۰۳

چهارشنبه - ۱۱ آذر ۱۳۹۴ / 11 September 1394

عقیق:1. داشتن وضو و غسل. از مطالعه باب عبادات در فقه اسلام این نتیجه كلى عاید مى‏شود كه در اسلام، نخست طهارت است و بعد عبادت. این طهارت، بعد از پاك بودن بدن از نجاسات با وضو و غسل حاصل مى‏شود. از آنجا كه اعمال ظاهرى اثرى خاص در روح انسان دارد، شستشو و طهارت ظاهر كه باید به قصد قربت انجام گیرد، علاوه بر نظافت صورى و پاك شدن از بوى ناخوش بدن، در ایجاد طهارت باطن و صفاى دل نیز مؤثر خواهد بود و آمادگى روانى لازم براى دیدار شخصیتهاى مقدس و كسب فیض از حضورشان را به انسان مى‏بخشد.
2. پوشیدن لباس پاك و نو، كه بهتر است سپید رنگ باشد و خوشبو كردن خود با مواد معطر، جز در زیارت سیدالشهدا حسین بن على ‏(ع).
3. سخن بیهوده و لغو را ترك نمودن و از مجادله و بحثهاى خصومت ‏انگیز پرهیز داشتن.
4. هنگام رفتن به روضه مقدسه با وقار و آرامى گام بردارد و با حالت فروتنى و سر به زیر حركت كند و به اطرف خود توجه ننماید، تا تجمع حواس و حضور قلب لازم را در خود فراهم آورد.
5. با تسبیح و ستایش آفریدگار متعال زبان را به ذكر و دل را به عظمت الهى مشغول گرداند و همچنین با فرستادن صلوات بر محمّد و آل محمّد حق امامت و هدایت آنها را سپاس گوید.
6. اجازه ورود خواستن. چون به حرم و آستان معصومین رسید بایستد و اذن دخول بخواند، یعنى اجازه ورود طلبد.
10. شایسته است زائر معنى اِذن دخول را بداند و بتواند با فهمِ آن، مقاماتِ روحانى و عظمت معنوى حجتهاى الهى را به یاد آورد.
7. درباره بوسیدن و دست مالیدن به درهاى حرم یا ضریح مطهَّر امام این توضیح لازم است كه اسلام دینى است فطرى و احكامش سازگار با عواطف و عقل طبیعى انسان مى‏باشد. بدیهى است كه یكى از راه‏ هاى اظهار علاقه به دوست، خویشاوند یا كسى كه در نظر ما محترم است بوسیدن او یا تصویر یا اشیاء منسوب به او مى‏باشد. بنابراین بوسیدن در و دیوار اماكن مقدّسه به قصد تبرك یا به عشق پیامبر و امام -صلوات اللَّه علیهم- عملى است طبیعى و نشان شور محبت و بزرگداشتِ آن بندگان برگزیده حق تعالى است.
8. چون قبر مطهر را دید پیش از شروع به خواندن زیارت، تكبیر گوید و خداى تعالى را به بزرگى یاد كند. چنانكه بعضى علماى ما یادآور شده‏اند، ظاهراً حكمت تكبیر قبل از خواندن زیارت این باشد كه از پیدا شدن حالت مبالغه یا غفلت از عظمت حق تعالى جلوگیرى شود.
9. نا آشنایى عامه مردم با آداب و سنتهاى اصیل اسلامى این پندار را در اكثر عوام به وجود آورده كه زیارت یعنى گرداگرد ضریح گشتن و آن را لمس كردن و بوسیدن، چنانكه اگر بواسطه زیادى جمعیت موفق به چنین كارى نشوند زیارت خود را ناقص مى‏شمرند و اندوهگین مى‏شوند. در حالى كه زیارت با حضور زائر نزد حجت خدا حاصل مى‏شود. در حقیقت همان توجه قلبى به امام و اظهار احترام و سلام كردن و پیوند قلبى با او برقرار نمودن اصل زیارت است و خواندن زیارتنامه ‏ها نیز براى افزایش معرفت و ایجاد چنین حال و روحیه ‏اى است. بنابراین در اطراف ضریح مطهر گردیدن و به آن دست مالیدن، گرچه در خلوت مطلوب است، امّا بجا نیاوردن آن هم خللى به اصل زیارت وارد نمى‏كند.
10. اگر عذرى از ضعف و دردِ پا ندارد زیارت را ایستاده بخواند.
11. هنگام زیارت خواندن پشت به قبله و رو به قبر منوّر بایستد و چون از آن فارغ شد گونه ها را به ضریح گذارد و تضرَّع و دعا كند و سپس به طرف سر مطهر برود و رو به قبله ایستاده دعا كند.
12. زیارتهاى مأثوره و منقول از ائمه معصومین‏ (ع) را بخواند و از خواندن عبارات مَجعول و ساخته افراد اجتناب كند.
13. هنگام خواندن زیارت صداى خود را بلند نكند.
14. دو ركعت نماز به نیت نماز زیارت بخواند و بهتر است در بالاى سر مطهر این نماز را بجا آورد.
15. بعد از نماز دعاهاى وارده را بخواند، یا آنچه به خاطر او مى‏رسد براى خود و بستگان و حق داران از پروردگار متعال بخواهد.
16. قرآن تلاوت كند و هدیه نماید به روح مقدس معصوم.
17. اگر ورود زائر به حرم مصادف با اقامه جماعت شود، ابتدا نماز بجا آورد و سپس زیارت بخواند. همچنین اگر در بین زیارت نماز بر پا شد مستحب است كه زیارت را قطع كند و به نماز روى آورد.
18. بانوان هنگام زیارت حجاب خود را رعایت نمایند و محل عبور و زیارت خود را جایى انتخاب كنند كه موجب اختلاط و رویارویى با مردان نشود.
19. بر مسكینان و درماندگان بخصوص افراد آبرومندى كه در غربت تهیدست شده‏اند، احسان و انفاق كند.
20. چون حظّ روحانى خود را از زیارت بدست آورد، در بیرون رفتن از حرم مقدس شتاب كند، نه اینكه در گوشه و كنار براى استراحت بنشیند و به سخنان دنیوى یا بیهوده خود را سرگرم نماید.

پی نوشت ها:
1- شیخ عباس قمى، مفاتیح الجِنان: صغحات متعدد.
2-علامه امینی، الغدیر ج 5: صغحات متعدد.
3-وفاء الوفا، الطبعة الرابعة ج 4: صغحات متعدد.
منبع:قدس
211008