اثر محبّت به امام حسين عليه السلام

امروز به وقت كشور عراق مصادف است با هفدهم ماه صفر 1437 هجري قمري و تنها سه روز تا اربعين سيد و سالار شهيدان اباعبدالحسين عليه السلام باقي مانده است.

کد خبر: ۶۷۱۹۱

سه‌شنبه - ۱۰ آذر ۱۳۹۴ / 10 September 1394

عقیق:امروز به وقت كشور عراق مصادف است با شانزدهم ماه صفر 1437 هجري قمري. اشاره كرديم سنت پياده‌روي روز اربعين حسيني بنا به اقوالي در زمان ائمه هدي علي رغم ظلم و جور و خفقان حكام وقت انجام مي‌شده است. در سال ۶۱ هجري عبدالله جابر انصاري نخستين كسي بوده كه اين كار را انجام داده است اما بنيان‌گذار اصلي اين حركت كه تاكنون دوام دارد كسي نيست جز شيخ انصاري. اما درباره منشأ اهميت اربعين:
عياشي از معاويه عجلي نقل مي‌كند كه مي‌گويد: در محضر مبارك حضرت باقر العلوم(عليه‌السلام) در مدينه بودم كه يك خراساني (ايراني) به خدمت امام مشرف شد. پاهاي خاك‌آلود و زخمي‌اش را كه ديدم، دريافتم رنج فراواني را در سفر متحمل شده است. او بعد از سلام و احوال‌پرسي به امام عرض كرد: به خدا قسم هيچ چيزي مرا از خانه و شهرم بيرون نياورده، مگر دوستي و محبت شما اهل‌‌بيت رسول خدا. امام باقر(عليه‌السلام) در تأييد سخن آن مرد فرمود:
«والله لَوْ أحبّنا حَجَرٌ حَشَرَهُ الله مَعَنا وَهَلِ الدِّينُ اِلّا الحُبُّ، إنَّ الله عزوجل يَقُولُ: (قُلْ اِنْ كنتم تُحبّونَ الله فاتَّبِعوني يُحْبِبْكُمُ الله) و قال: (يُحِبُّونَ مَنْ هاجَرَ اِلَيْهم) وَهَلِ الدينُ اِلّا الحُبُّ؟»؛ به خدا قسم اگر سنگي ما را دوست داشته باشد، خداوند آن را با ما محشور مي‌گرداند. آيا ديانت چيزي جز محبت است؟! به درستي كه خداوند مي‌فرمايد: (اي پيامبر) بگو: اگر خدا را دوست داريد، پس از من پيروي كنيد تا خداوند نيز شما را دوست داشته باشد و خداوند مي‌فرمايد: (مؤمنين كساني‌اند كه) دوست دارند آن افرادي را كه به سوي ايشان هجرت مي‌كنند ... پس آيا ديانت چيزي غير از محبت است؟!

حضرت آيت الله خامنه اي
اثر محبّت به امام حسين عليه السلام
… اگر محبّت در تشيع نبود اين دشمني هاي عجيبي كه با شيعه شده بايد او را از بين مي برد. همين محبّت شما مردم به حسين بن علي عليه السلام ضامن حيات و بقاي اسلام است اين كه امام [خميني رحمه الله ] مي فرمود: «عاشورا اسلام را نگه داشت» معنايش همين است.
ماجراي حسين بن علي عليه السلام حقيقتا موتور حركت قرون اسلامي در جهت تفكرات صحيح اسلامي بوده است. هر آزادي خواه و هر مجاهدِ في سبيل اللّه و هركس كه مي خواسته است در ميدان خطر وارد شود از آن ماجرا مايه گرفته و آن را پشتوانه روحي و معنوي خود قرار داده است. در انقلاب ما اين معني به صورت بينّي واضح بود…

منبع:حج
211008