با سخنرانی حجت الاسلام طباطبایی و مداحی حاج محسن طاهری،

نخستین شب عزاداری حضرت زهرا در هیأت یاثارالله الحسین(ع)+ عکس و صوت

این مراسم با سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین سيد علينقي طباطبايي پيرامون آفرينش نوري حضرت زهرا سلام الله عليها و فرازهايي از دعاي ابوحمزه و مداحی حاج محسن طاهری برگزار شد.

کد خبر: ۶۶۱۸

سه‌شنبه - ۲۰ فروردين ۱۳۹۲ / 20 January 1392

عقیق: نخستین شب عزاداری بی بی دو عالم (س) در هیأت یا ثارالله الحسین علیه السلام برگزار شد.

پس از قرائت زیارت حضرت زهرا سلام الله علیها در آغاز مراسم، حجه الاسلام والمسلمين سيد علينقي طباطبايي پيرامون آفرينش نوري حضرت زهرا سلام الله عليها و فرازهايي از دعاي ابوحمزه بيانات ارزشمندي را ايراد فرمودند.

ايشان عرضه داشتند كه در روایتی حضرت زهرا سلام الله علیها به علی علیه السلام راجع به خلقت خود فرمود: «اِعْلَمْ يَا أَبَا الْحَسَنِ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَى خَلَقَ نُورِي وَ كَانَ يُسَبِّحُ اللَّهَ جَلَّ جَلَالُهُ ثُمَّ أَوْدَعَهُ شَجَرَةً مِنْ شَجَرِ الْجَنَّةِ فَأَضَاءَتْ فَلَمَّا دَخَلَ أَبِي الْجَنَّةَ أَوْحَى اللَّهُ تَعَالَى إِلَيْهِ إِلْهَاماً أَنِ اقْتَطِفِ الثَّمَرَةَ مِنْ تِلْكَ الشَّجَرَةِ وَ أَدِرْهَا فِي لَهَوَاتِكَ فَفَعَلَ فَأَوْدَعَنِي اللَّهُ سُبْحَانَهُ صُلْبَ أَبِي ثُمَّ أَوْدَعَنِي خَدِيجَةَ بِنْتَ خُوَيْلِدٍ فَوَضَعَتْنِي وَ أَنَا مِنْ ذَلِكَ النُّورِ»؛ خدا نور من را از آن وقتی که خلق کرد، نور من تسبیح خدا کرد؛ بعد آن را در درختی از درختان بهشت قرار داد و پیامبرصل الله عليه و آله از میوه همان درخت تناول کرد و نور من به صلب پدرم و سپس مادرم خديجه منتقل شد و من از آن نور به دنیا آمدم.

سپس فرمود:« بدان ای ابا الحسن! خداوند نور من را آفرید... من از همان نورم، گذشته و آینده و حال را می دانم. ای ابا الحسن! مؤمن با نور خدای تعالی نظر می کند و از امور پنهانی آگاهی می یابد»

این گوشه‌‌ای از حقیقت فاطمه سلام الله علیها است. اولين نوري كه باعث معرفت مؤمن به خدا مي‌شود نور حضرت زهرا سلام الله عليها است. حالا ما بايد چه كنيم تا با اين نور به معرفت حق تعالي برسيم. حديث قرب نوافل همين نكته را بيان مي‌كند كه اگر بنده‌اي خودش را بر نوافل موظف كند،‌ محب خدا مي‌شود و كسي كه محب خدا شود، خدا مي‌شود چشم او، گوش او كه با آن مي‌بيند و مي‌شنود. اگر اين معرفت‌ها در ما حاصل شود احيا مي‌شويم. در قيامت به موقعيت‌هاي رشد و ترقي كه در دنيا داشتيم و از دستش داديم حسرت خواهيم خورد.

مشكل ما اين است كه ينظر به نور الله نيستيم، ما بعد از مرگ حقيقت را مشاهده مي‌كنيم اما اولياي خدا و بزرگان در همين دنيا به مشاهده حق مي‌نشينند. اين كه در روايات بيان شده كه يك ساعت تفكر با 70 سال عبادت برابري مي‌كند نكته قابل تأملي است. همين نوروز و بهاري كه مي‌تواند مايه تقرب ما به خدا باشد، براي خيلي از ماها شده وسيله دور شدن از خدا. چه بر سر ما آمده كه به اينجا رسيديم، پدر و مادرهاي ما سفره هايشان خالي بود اما دستانشان پر از اخلاق، معنويت و صفا بود.

بهشت براي بهشتيان لاخوف عليهم و لا هم يحزنون است اما براي اولياء خدا در دنيا نيز همين است و هيچ حزني نسبت به گذشته ندارند. ما براي نعمت‌هاي خدا چه شكري بجا آورده‌ايم كه به دنبال بقيه‌اش باشيم. چشم دل ما باز نشده كه بفهميم در آسمانها چه خبر است. در روايت داريم كه خداوند چهل مَلَك را براي مؤمن سپر قرار مي‌دهد تا مؤمن به گناه نيفتد. همين گناهان است كه مانع از باز شدن چشم دل ما مي‌شود و نمي‌گذارد متوجه شويم شيعه فاطمه سلام الله عليها بودن يعني چه؟ با علي عليه‌السلام بودن يعني چه؟

در دعاي ابوحمزه امام سجاد عليه‌السلام عرضه مي‌دارد كهَ: تَحَبَّبُ إِلَیْنَا بِالنِّعَمِ وَ نُعَارِضُکَ بِالذُّنُوبِ خَیْرُکَ إِلَیْنَا نَازِلٌ وَ شَرُّنَا إِلَیْکَ صَاعِدٌ وَ لَمْ یَزَلْ وَ لا یَزَالُ مَلَکٌ کَرِیمٌ یَأْتِیکَ عَنَّا بِعَمَلٍ قَبِیحٍ فَلا یَمْنَعُکَ ذَلِکَ مِنْ أَنْ تَحُوطَنَا بِنِعَمِکَ وَ تَتَفَضَّلَ عَلَیْنَا بِآلائِکَ؛ خدايا تو ما را دوست داري و با نعمت هاي گوناگون مهرباني مي‌كني اما ما در مقابل نافرماني و گناه مي‌كنيم.خير تو پيوسته بر ما نازل مي‌شود و شر ما بسوي تو بالا مي‌رود . و تو هميشه از ازل تا ابد پادشاه با كرمي كه اعمال زشت هميشگي ما مانع از آن نيست كه ما را غرق نعمت هايت به فضل و احسانت كني.

انَا یَا رَبِّ الَّذِی لَمْ أَسْتَحْیِکَ فِی الْخَلاءِ وَ لَمْ أُرَاقِبْکَ فِی الْمَلَإِ أَنَا صَاحِبُ الدَّوَاهِی الْعُظْمَی أَنَا الَّذِی عَلَی سَیِّدِهِ اجْتَرَی أَنَا الَّذِی عَصَیْتُ جَبَّارَ السَّمَاءِ أَنَا الَّذِی أَعْطَیْتُ عَلَی مَعَاصِی الْجَلِیلِ الرُّشَا أَنَا الَّذِی حِینَ بُشِّرْتُ بِهَا خَرَجْتُ إِلَیْهَا أَسْعَی أَنَا الَّذِی أَمْهَلْتَنِی فَمَا ارْعَوَیْتُ وَ سَتَرْتَ عَلَیَّ فَمَا اسْتَحْیَیْتُ وَ عَمِلْتُ بِالْمَعَاصِی فَتَعَدَّیْتُ؛ پروردگارا کسی هستم که در خلوت از تو حیا نکردم، و در آشکار از تو ملاحظ ننمودم، منم صاحب مصیبتهای بزرگ، منم آن که بر آقایش گستاخی کرد، منم آن که جبّار آسمان را نافرمانی کرد، منم آن که بر معاصی بزرگ رشوه دادم، منم آن که هرگاه به گناهی مژده داده می شدم شتابان به سویش می رفتم، منم آن که مهلتم دادی باز نایستادم، و بر من پرده پوشاندی حیا نکردم، و مرتکب گناهان شدم و از اندازه گذراندم.

وَ أَسْقَطْتَنِی مِنْ عَیْنِکَ فَمَا بَالَیْتُ فَبِحِلْمِکَ أَمْهَلْتَنِی وَ بِسِتْرِکَ سَتَرْتَنِی حَتَّی کَأَنَّکَ أَغْفَلْتَنِی وَ مِنْ عُقُوبَاتِ الْمَعَاصِی جَنَّبْتَنِی حَتَّی کَأَنَّکَ اسْتَحْیَیْتَنِی؛ و مرا از چشمت انداختی، اهمیت ندادم، پس با بردباری ات مهلتم دادی، و با پرده پوشی‌ات مرا پوشاندی تا آنجا که گویی مرا از یاد برده‌ای، و از مجازات گناهان برکنارم داشته‌ای، گویا تو از من حیا کرده ای!!

خدای متعال در آیه 133 آل عمران می‌فرماید: «وَسَارِعُواْ إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ؛ و به سوى آمرزشى از جانب پروردگارتان و بهشتى كه پهناى آن به اندازه آسمان‏ها و زمين است و براى پرهيزكاران آماده شده بشتابيد»

امام رضا (ع) در روایتی فرمودند: «رَحِمَ اللَّهُ امْرَأً أَحْيَا أَمَرَنَا» خدا رحمت كند كسي را كه امر ما را زنده كند. به حضرت عرض کردند : « كَيْفَ يُحْيِي أَمْرَكُم‏ » چه گونه كسي مي‌تواند امر شما را زنده كند،‌ «يَتَعَلَّمُ عُلُومَنَا وَ يُعَلِّمُهَا النَّاس‏» حضرت فرمودند: علوم ما را ياد بگيرد بعد به مردم ياد بدهد،‌ سپس فرمودند: « فَإِنَّ النَّاسَ لَوْ عَلِمُوا مَحَاسِنَ كَلَامِنَا لَاتَّبَعُونَا » اگر مردم بدانند كه كلام ما چقدر زيباست حتماً‌ از كلام ما پيروي مي‌كنند.

فرياد مظلوميت ولايت علي عليه‌السلام، غير از غصب خلافت، پهلوي شكسته و صورت نيلي، قبر مخفي حضرت زهرا سلام الله عليها است كه هنوز هم ادامه دارد.

بعد از سخنراني ذاكر اهل بيت عليهم السلام حاج محسن طاهري غزل زير را در فراق امام زمان عليه‌السلام زمزمه كردند:

رسد ز نم نم گریه صدای آمدنت

به اشک دیده بخوانم دعای آمدنت

گذشت نیمه شعبان و من عوض نشدم

چه کار کرده دل من برای آمدنت

چه دیده ها که به راهت سپید شد

چه گریه دار شده ماجرای آمدنت

تو خواستی که بیایی سری به ما بزنی

ولی نبود مهیا فضای آمدنت

در آن میان که بوی گناه می آید

نباشد ای پسر نور جای آمدنت

اگر چه شیعه کند پیشه راه تقوی را

دعا و گریه شود ره گشای آمدنت

سلام ما به شهیدان که با تن بی سر

چه عاشقانه نشستند پای آمدنت

تقاص سیلی نامرد به کوچه می گیری

در ابتدای ظهور و ابتدای آمدنت

چه می شود که بگیریم سر به روی دست

شویم همسفر کربلای آمدنت

حاج محسن طاهري شعر وداع حضرت زهرا سلام الله علیها و حضرت علی علیه‌السلام را قرائت نمودند و در سوگ حضرت زهرا سلام الله عليها به ذكر مصيبت و روضه خواني پرداختند.

ای شفایت آرزوی مرتضی

اشک تو آب وضوی مرتضی

داغت ای بانوی خانه سوخته

آتشی در جان من افروخته

با فراق خود سیه پوشم مکن

بی تو تنهایم فراموشم مکن

ای بهشت آرزو لبخند زن

چینی قلب علی را بند زن

داغ تو چشم مرا چون نیل کرد

خانه ام را بی پر جبریل کرد

ای تو را بالش ز بالِ جبرئیل

بسته ام بر گوشه ی چشمت دخیل

یا به خنده لب گشا یا اخم کن

کم دل زار علی را زخم کن

دل بریدن از تو دیگر مشکل است

این جدایی از پیمبر مشکل است

ای شب قدرم، سحر را دور کن

ناله را در نامه ام منظور کن

سهم من جان کندن و جا ماندن است

بر سر قبر تو قرآن خواندن است

خیز و شب را راهی از این خانه کن

گیسوی طفلان غم را شانه کن

اندکی آهسته پر زن از کویر

مرغکانت را به زیر پر بگیر

وای من! با دست زخمی و کبود

شوق طبخ نان تو دیگر چه بود؟

آخر ای زهرا پس از تو صبح و شب

کی خورند این کودکان نان و رطب؟

کی پذیرد قلب پر احساس تو

دختر و چرخاندن دستاس تو

جان زهرا روز من را شب مکن

چادرت را بر سر زینب مکن

کاش در پیشت بمیرم فاطمه

تا عزایت را نگیرم فاطمه

رزم تو در را به پهلو راندن است

سهم من پهلوی این در ماندن است

کشتی صبر علی پهلو مگیر

محرم دل، باز از من رو مگیر

غرق در امّن یجیبم فاطمه

تازه دانستم غریبم فاطمه

نیست وقت پر زدن در آسمان

آسمان ابری شده، لختی بمان