آیت الله حائری شیرازی:

داعش حاصل صبر منهای بصیرت است

عضو مجلس خبرگان رهبری بیان کرد: داعش صبر دارد، اما بصیرت ندارد؛ آنها به خاطر صبر قدرت دارند ولی این قدرت به خاطر نداشتن بصیرت مخرب تر از قبل شده اند.

کد خبر: ۶۵۸۲۷

چهارشنبه - ۲۰ آبان ۱۳۹۴ / 20 August 1394

عقیق: آیت الله حائری شیرازی در مراسم سوگواری هیئت فرهنگی مذهبی فداییان ولایت استان قم در مدرسه عالی امام خمینی(ره)  قم گفت: نسبت صبر به دین نسبت سر به بدن است و دینی که صبر ندارد، سر ندارد.
وی افزود: اگر صبر در کنار انسان قرار بگیرد، ارزش و قیمت پیدا می کند و اگر صبر نداشته باشیم، دین خود را در معرض خطر قرار می دهیم.

این استاد حوزه خاطرنشان کرد: بصیرت مقوم صبر است؛ اگر بصیرت غلط باشد، نتیجه صبر را نیز از بین می برد؛ در حقیقت بصیرت مثل «علامت به علاوه» در ریاضی است که اگر در کنار یک عدد قرار بگیرد ارزش آن را چند برابر می کند.

آیت الله حائری شیرازی گفت: اگر صبر هر مقدار  بالا باشد ولی بصیرت پایین باشد، این، میزان صبر را با خود نزول می دهد و انسان را نیز نازل می کند و اگر این بصیرت بالا باشد، ارزش صبر را چند برابر می کند.

عضو مجلس خبرگان رهبری بیان کرد: داعش صبر دارد اما بصیرت ندارد؛ آنها به خاطر صبر قدرت دارند ولی این قدرت به خاطر نداشتن بصیرت مخرب تر از قبل شده اند.

وی افزود: این بحث همانند رابطه تقوا وعلم است؛ زیرا هرچه علم بالا باشد و تقوا وجود نداشته باشد این علم مخرب تر است و هرچه تقوا بیشتر باشد، این علم نافع تر خواهد بود.

این استاد حوزه خاطرنشان کرد: امام راحل، واژه اسلام آمریکایی را مرتبط با مباحث اقتصادی بیان کردند و ایشان مبحث مرفهین بی درد را مطرح کردند؛ در ادامه انقلاب ما با امتحانات جدید و بسیار سخت تری دست به گریبان شد.

آیت الله حائری شیرازی گفت: مشکلات امروز جهان اسلام قابل مقایسه با دوران رهبری امام نیست و مشکلات امروزه بسیار بیشتر است؛ اگر امروز شاهد رهبری شایسته از سوی رهبر انقلاب هستیم، به این معنی نیست که این رهبری، کار آسانی است.

عضو مجلس خبرگان رهبری بیان کرد: در فتنه 88، اوج درایت رهبر انقلاب را شاهد بودیم که ایشان بدون اینکه چالش اساسی در کشور رخ دهد این جریان را مدیریت کردند.

وی افزود: در فتنه 88 چند اشتباه صورت گرفت؛ نکته اول تبریک زودتر از اعلام نتایج بود که باعث شد که عده ای از مردم تهییج شوند و پس از اعلام نتایج، این گروه دست به لجاجت اجتماعی زدند و با بحث تقلب کشور را وارد یک بحران کردند.

این استاد حوزه خاطرنشان کرد: اشتباه دیگر، عجب بود؛ زیرا آنها تصور کردند که از دیگران بصیر تر هستند و تقلبی که صورت نگرفته بود را درک کرده اند؛ مرحله بعد، مرحله فرصت سوزی بود که باعث ایجاد یک زنجیره ناسالم اجتماعی شد که این فتنه را شکل داد.

آیت الله حائری شیرازی با اشاره به اهمیت بصیرت حسینی(ع)، گفت: تحلیل ما در این زمینه باید دارای منبع دقیق باشد؛ زیرا بحث، پیرامون انسان است و تا زمانی که انسان تعریف نشود، کاری انجام نخواهد شد.

عضو مجلس خبرگان رهبری بیان کرد: انسان در قالب جهان تعریف می شود و تا زمانی که جایگاه انسان را در جهان درک نکنیم امکان ندارد که عاشورا را چنانچه هست، درک کنیم.

وی افزود: مفهوم جهان در حدیث کسا، بیان شده است؛ از این حدیث این گونه استفاده می شود که خداوند عالم را برای محبت خلق کرده است؛ در حقیقت محبت، فلسفه وجودی عالم است.

این استاد حوزه خاطرنشان کرد: ابلیس از دایره محبت خارج شد و به در محدوده لج بازی وارد شد و از رحمانیت و رحیمیت خدا بی بهره گشت؛ زیرا محیط عالم در رحمانیت و رحیمیت خدا قرار دارد؛ رحمت رحمانی کل دنیا را در بر می گیرد؛ خداوند همه موجودات را برای محبت آفریده است.

آیت الله حائری شیرازی گفت: انسان پس از ملائک آفریده شد و پس از خلقت انسان، این پرسش برای ملایک پیش آمد که چگونه انسان در زمین، خلیفه خدا خواهد شد؟ خداوند در این عالم، به انسان علاقه و تعلق داد؛ تعلق به نفس، خویشاوندان و محیط، از جمله این تعلقات است.

عضو مجلس خبرگان رهبری بیان کرد: تعلق در دنیا، زمینه ساز گناه نیز خواهد بود؛ تعلق می تواند در دو حال خیر و شر تجلی پیدا کند؛ مثل علاقه به نفس و جان و فرزند و...؛ حال اگر این علایق در یک مسیر شر قرار گرفت، این علاقه حالت شر پیدا می کند.

وی افزود: یکی از درجات تعالی و کمال انسانی نیز گذشتن از تعلقات برای رسیدن به خداست؛ امام حسین(ع) به خاطر اینکه از هرآنچه که به او محبت داشت برای خدا گذشت، این همه عزیز و محبوب شد.

این استاد حوزه خاطرنشان کرد: امام حسین(ع) از «ما تحبون» برای خدا خرج نکرد بلکه تمام ما تحبون را برای خدا داد؛ امام حسین(ع) برای خدا از هرچه تعلق داشت گذشت تا به همه ما بگوید که همه این تعلقات در مقابل عشق و محبت به خدا هیچ است.

آیت الله حائری شیرازی گفت: امام حسین(ع) در قضیه حضرت علی اصغر(ع) نیز از دشمنان استمداد کمک نکرد، زیرا می دانستند که آنها چنین جوانمردی ندارند، بلکه این کار برای اتمام حجت با دشمنان بود.

منبع:حوزه