انسان در اثر نداشتن چراغ علم، به مقصد نمی‏رسد

آیت‌الله جوادی‌آملی اهمیت جوشش درونی داشتن جهت نافع بودن دانش را مورد تأکید قرار داد.

کد خبر: ۶۵۴۵۵

يکشنبه - ۲۲ آذر ۱۳۹۴ / 22 September 1394

عقیق: بنیاد بین المللی علوم وحیانی اسرا، با انتشار مطلبی با عنوان"تبیین علم نافع از منظر آیت‌الله جوادی‌آملی" آورده است:
• در ادعیه روزانه، انسانی از علمی که نفع و سودی برای او ندارد به خداوند متعال پناه می‌برد(اللّهم انّی أعوذ بک مِن عِلم لا یَنفع). امروزه نیز فراگیری علم نافع در اولویت انسان‌های بصیر و آگاه است تا بدین سبب بتوانند قله‌های ترقی و پیشرفت را پشت سر نهاده و به کمال برسند.
• از بیانانت بلند امیرمؤمنان، که به رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) نیز نسبت داده شد آن است که می‏‌فرماید:«العلُم یُنادی بالعمل»: آهنگ، ندا و دعوت علم این است که طبق آن عمل بشود. گاهی می‏‌فرماید: عالمی که از علمش بهره نمی‌برد شبیه جاهل، و جاهلی که در راه فراگیری و عمل کردن است شبیه عالم است.
• انسان در اثر نداشتن چراغ علم، به مقصد نمی‌رسد، انحراف و بیراهه رفتن که کار وجودی نیست، همان نابودی علم می‏‌شود جهل، علم بدون عمل جهل است گرچه انسان بتواند کتاب بنویسد، تدریس کند یا مبتکر باشد اگر چنین وصفی به انسان نور ندهد علم نیست: «جهل از آن علم به بود صد بار».
• حضرت علی (علیه السلام) بیانی در علم مطبوع و علم مسموع دارد که در این قسمت مؤثر است، می‏‌فرماید:«العلم علمانِ: مطبوعٌ ومَسموعٌ، ولا ینفع المسموع إذا لم یکنِ المطبوع»: دانش دو قسمت است بخشی از بیرون می‏‌آید و بخشی از درون می‏‌جوشد تا انسان از درون، عالم نباشد علم بیرونی نافع نیست، مکتب رفتن و در محضر استاد نشستن، کتاب خواندن و سخن آموختن تا زمانی که علم در جان انسان شکوفا نباشد و نور نتابد، سودی ندارد بلکه حجابی است بر حجاب.
• تا هنگامی که از فطرت و درون، دانشی نجوشد و پرتو هوشیاری نتابد علم بیرونی در سیر انسان به جهان سرمد سودی ندارد. او باید بداند که موجود سرمدی است و این حجاب، مانع از دید جهان سرمد و فراهم کردن توشه آن است، او «مستأکل بالعلم» است و با یادگرفتن افتخار می‏‌کند اگر یاد گرفتن فخرآور شد حجاب است و جهل نه علم. تا جوشش از درون نباشد کوشش بیرونی سودی ندارد.
• اگر انسان فهمید که سرمدی است و عالم شد و علمش را پیاده کرد از کرامت نفس برخوردار خواهد شد و جانش کریم می‏‌شود، این کرامت در سایه آگاهی و عمل به آن علم است.

پی نوشت:
کتاب حکمت نظری و عملی در نهج‌البلاغه
منبع:ایسنا
211008