رونمایی نسخه فاخر صحيفه سجاديه در مشهد

نسخه فاخري از صحيفه سجاديه به تاليف ابراهيم كفعمي عصر چهارشنبه در حاشيه مراسم آغازين هفدهمين دوره نمايشگاه كتاب ناشران ايران در مشهد رونمايي شد.

کد خبر: ۶۵۱۲۴

سه‌شنبه - ۱۲ آبان ۱۳۹۴ / 12 August 1394

عقیق:اين مراسم با حضور مشاور رئيس جمهوري و رئيس سازمان اسناد و كتابخانه ملي، معاون فرهنگي وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي، استاندار خراسان رضوي و آيت الله سيدان از اساتيد و علماي حوزه علميه خراسان رضوي برگزار شد.
رئيس سازمان اسناد و كتابخانه ملي جمهوري اسلامي ايران گفت: اين نسخه از صحيفه سجاديه اثري بسيار ارزشمند و فاخر از معتبرترين نسخ صحيفه سجاديه است كه بسياري از بزرگان از جمله علامه مجلسي و شيخ بهايي آرزوي ديدن آن را داشتند.
سيدرضا اميري صالحي افزود: اين نسخه سالها پيش از كشور خارج شده بود كه طي بررسي در حوزه شبه قاره هند شناسايي گرديد.
وي ادامه داد: اين نسخه توسط شخصيتهاي فرهنگي ايران به قم منتقل و در نهايت در سازمان اسناد و كتابخانه ملي چاپ و منتشر شد.
رئيس سازمان اسناد و كتابخانه ملي گفت: اين نسخه به خواست استاندار خراسان رضوي با توجه به تقدس مشهدالرضا(ع)، رابطه دعا و نيايش و حضور در جوار بارگاه منور رضوي به مشهد منتقل شد و طي اين مراسم كتاب ارزشمند كه در تراز نهج البلاغه است رونمايي شد.
وي افزود: امروز بيش از هر زمان ديگر جامعه ما به حضرت امام سجاد(ع) و صحيفه سجاديه و به نيايش براي آرامش نياز دارد و اين كتاب ارزشمند مرهم زخمها، دردها و آلام جوانان امروز است.
صالحي اميري ادامه داد: همه چيز كهنه مي شود اما قرآن و صحيفه همواره نو و زباني تازه است لذا بايد نهضت بازگشت به صحيفه در كشور ايجاد شود و خراسان مي تواند نقطه آغاز اين بازگشت باشد .
ابراهيم بن علي كفعمي يكي از چهره هاي درخشان ادبيات دعانويسي تاريخ شيعه است كه با تدوين دو مجموعه دعايي مهم به نامهاي البلدالامين و جنت الامان الباقيه و جنه الايمان الباقيه در قرن نهم هجري خدمتي بزرگي به فرهنگ تشيع كرد.
كفعمي در سال 823 در يكي از روستاهاي لبنان به دنيا آمد و در سال 905 درگذشت. او در طول زندگي 50 كتاب و رساله تاليف كرد كه بيشترين آنها در موضوع دعا و ادب بود.
كفعمي در 18 سالگي از زادگاه خود لبنان براي زيارت مرقد امام رضا (ع) به مشهد سفر و به مدت 100 روز در اين شهر اقامت كرد.
اين نسخه از صحيفه سجاديه كفعمي كه جزو نسخ قديمي است به مدت 300 سال در هند نگهداري مي شد.

منبع:حج
211008