قبر در هر روز پنج کلمه را فریاد میزند

فشار قبر تنها تمثيلي از واقعيت است و انسان زماني كه جان مي دهد بلافاصله روحش مورد بازپرسي قرار ميگيرد و به برزخ انتقال مي يابد .

کد خبر: ۶۴۶۷

دوشنبه - ۱۲ فروردين ۱۳۹۲ / 12 January 1392

عقیق:عالم قبر آخرین منزل دنیا و اولین منزل آخرت است که هرگز از آن به سمت دنیا بازگشتی نیست. با آغاز مرگ و ورود به قبر، کار دین داری و تکالیف الهی به پایان می رسد. شک و تردید برطرف می شود و ایمان به حقایق آخرت کامل می شود. اما این ایمان دیگر هیچ سودی نخواهد داشت. ایمان زمانی ارزشمند است که ایمان به غیب باشد وقتی همه چیز آشکار شد و انسان بدون اختیار، تسلیم قدرت الهی شد، ایمان دیگر ارزشی ندارد.

چنانچه پیامبر می فرمایند: النَّاسُ نِیَامٌ فَإِذَا مَاتُوا انْتَبَهُوا (مردم در خوابند هنگامی که مردند بیدار می شوند)

دیگر فرصت از دست رفته مگراینکه آن شخص باقیات صالحاتی بجا گذاشته باشد یا اینکه بازماندگان چیزی برایش  بفرستند.  گناهی نیز از گناهانش کم نمی شود، مگر آنکه اثر اعمال صالح خودش در دنیا هنوز باقی باشد و بتواند کفاره گناهی را تحمل کند یا آنکه کسی برایش استغفار و طلب بخشش نماید. بنابراین عالم قبر همواره با عذاب حسرت عجین است. حسرت باور نکردن و ایمان نیاوردن. حسرت فرصت های از دست رفته، حسرت اعمال به ریا آلوده شده.

پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) می فرمایند: اَلْقَبْرُ یُنادِی کُلُّ یَوْمٍ بِخَمْسَ کَلَماتٌ (۱) قبر در هر روز پنج کلمه را فریاد میزند :

۱. اَنا بَیْتُ الْوَحْدَه فَاحْمِلوا اِلیَّ اَنیساً

من خانه تنهاییم پس با خود انیس و مونسی به سوی من آورید(تلاوت قرآن)

۲. اَنا بَیْتُ الْظُّلْمَه فَاحْمِلوا اِلیَّ سِراجاً

من خانه تاریکی هستم پس با خودتان چراغی به سوی من آورید(نافله شب)

۳. اَنا بَیْتُ التُرابْ فَاحْمِلوا اِلیَّ فِراشاً

من خانه خاکیی هستم پس با خودتان فرشی به سوی من بیاورید(عمل صالح)

۴. اَنا بَیْتُ الْعِقابْ فَاحْمِلوا اِلیَّ تَرْیاقاً

من خانه گزندگان هستم پس با خودتان پادزهری به سوی من بیاورید (لااله الا الله و محمد رسول الله و علی ولی الله)

۵. اَنا بَیْتُ الْفَقْرْ فَاحْمِلوا اِلیَّ کَنْزاً

من خانه فقر هستم پس با خودتان گنجی به سوی من بیاورید(صدقه)

پیامبران با ترسیم ویژگی هایی سعی در ذهنیت سازی فضای کلی دنیای پس از مرگ برای بشر را داشته اند.

توصيفات به اين خاطراست كه انسان به راحتي بتواند يك فضاي كلي بعد از مرگ را درك كند والا مگر همه كسانی که  مي ميرند داخل قبر گذاشته مي شوند تا اين فضاي پرسش يا پاسخ به اين ترتیب صورت پذيرد؟ بسياري از انسان ها توسط حيوانات خورده مي شوند، بسياري در دريا غرق مي شوند ، بسياري در جنگها قطعه قطعه ميشوند، بسياري از انسانها دربيابان مي ميرند وبسياري از انسانها دركوهها سرگردان ميشوند و مي ميرند و طعمه پرندگان و حيوانات ميشوند ، پس بازخواست كردن از اين همه انسان كه قبري ندارند چگونه است ؟ اينان كه قبري ندارند كه بگوييم داخل قبر اين همه اتفاق مي افتد.

بعضي مواقع براي درك درست يك مطلب به ناچار بايد مثالهايي زده شود كه با فضاي درك انسان سازگار باشد. بنابراين امامان يا پيامبر هم  به اين مطلب كاملا واقف بودند كه چنين درمورد وقايع صحبت كرده اند. حتي خداوند در توصيف بهشت و جهنم از ويژگيهاي دنيايي آن خبر مي دهد.

این یادداشت را با این حدیث زیبا از امیرمؤمنان علی علیه السلام پایان می دهیم: چنان زندگی کن که گویی تا قیامت زنده ای و در همان حال چنان زندگی کن که گویی همین لحظه خواهی مرد.

پی نوشت:

(۱) تحریر المواعظ العددیة ص ۳۹۰

منبع:فرهنگ نیوز

211005