امام باقر(ع) و شبهه محبت بدون عمل

بعضي مي گويند صرف محبت داشتن نسبت به اميرالمؤمنين عليه السّلام، يا گريه و اشك بر حضرت اباعبدالله الحسين عليه السّلام، موجب سعادت ونجات است. امام باقرعليه السلام اين نوع اعتقاد را نفي كرده اند.

کد خبر: ۶۲۰۵۸

دوشنبه - ۳۰ شهريور ۱۳۹۴ / 30 June 1394

عقیق:حجت الاسلام علي اكبر مومني محقق و پژوهشگر ديني در رابطه با امام محمد باقرعليه السلام به نمونه اي از برخوردهاي آن حضرت با خرافه ها و بدعت هاي عجيب و غريبي كه هر از گاهي مانند علف هاي هرز خودرو، كاملا پنهان و بي صدا در ميان عقايد و اعتقادات مردم نشر داده مي شوند گفت: يكي از انحرافاتي كه در آيين مسيحيت وجود دارد، تأكيد بر ايمان و محبت و ناديده گرفتن عمل است؛ مسيحيان معتقدند سعادت و نجات با ايمان تنها هم به دست مي آيد.
وي افزود: مشابه اين موضوع گاه درميان برخي از مسلمانان عوام نيز ديده مي شود؛ از جمله عقيده به اين كه اموري مانند صرف محبت داشتن نسبت به اميرالمؤمنين عليه السّلام، يا اميدواري به خدا، يا گريه و اشك بر حضرت اباعبدالله الحسين عليه السّلام، بدون هيچ طاعت وعبادتي، موجب سعادت ونجات است.
در زمان امام باقرعليه السّلام نيز بدعت گزارا ن و دين‏سازان گمراه، اين گونه عقايد و افكار باطل را در ميان مسلمانان منتشر مي كردند.
اما حضرت با يك جمله كوتاه، تمام رشته‏هاى اوهام و خرافات آنها را برباد داده و شيعيان را بيدار وهوشيارمي كنند و شاه راه حقيقت را پيش پاى آنها مي گذارند و مي فرمايند: «افكار و عقايد باطل، شما را منحرف نسازد، بدانيد يگانه راه سعادت و نجات اطاعت خداست و بس».
حجت الاسلام مومني با بيان اين كه محبت اهل بيت عليهم السلام و اميدواري به خدا نشانه دارد ياد آور شد: نشانه شخص اميدوار، اين است كه از دستورات خدا اطاعت كند، شخصى از امام صادق عليه السّلام سوال كرد گروهى از شيعيان شما گناه مى‏كنند و مى‏گويند به خدا اميدواريم. امام در پاسخ فرمودند : آنها دروغگو هستند و شيعه ما نيستند؛ زيرا هر كس به چيزى اميدوار باشد، برايش عمل مى‏كند، و سوگند به خدا شيعيان ما كسانى هستند كه از خدا مى‏ترسند.
اين پژوهشگر ديني در ادامه به روايتي از جابربن عبدالله انصاري اشاره كرد و افزود : جابر در روايتي از امام باقر عليه السلام چنين بيان مي كند كه آن حضرت اطاعت خدا را مهم ترين نشانه شيعه معرفي كرد؛ امام باقر عليه السّلام به من فرمود: اى جابر! آيا كسى كه ادعاي تشيع مي كند، دم زدن از محبت ما برايش كافي است؟ به خدا شيعه ما نيست، جز آن كه از خدا پروا كرده و او را اطاعت نمايد.
اى جابر! ايشان شناخته نشوند، جز با فروتنى و خشوع و امانت و بسيارى ياد خدا و روزه و نماز و نيكى به پدر و مادر و مراعات همسايگان فقير و مستمند و قرض داران و يتيمان و با راستى در گفتار و تلاوت قرآن و بازداشتن زبان از مردم، جز نيكى از آنها نبيني و آنها امانت نگهدار فاميل خويش باشند.
جابر مي گويد عرض كردم: يا ابن رسول اللَّه! ما امروز كسى را داراى اين صفات نميشناسيم، فرمود: اى جابر! آيا براى انسان كافى است كه بگويد، من على را دوست دارم و از او پيروى مي كنم، و با وجود اين وظايف دينى خود را انجام ندهد؟!
پس اگر بگويد: من رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله را دوست دارم - رسول اللَّه كه بهتر از على عليه السّلام است- سپس از رفتار او پيروى نكند و به سنتش عمل ننمايد، محبتش به پيغمبر به او هيچ سودى ندهد، پس از خدا پروا كنيد و براى آنچه نزد خداست عمل كنيد، خدا با هيچكس خويشى ندارد، محبوب ترين بندگان خداى عز و جل [و گرامي ترين شان نزد او] با تقواترين و مطيع ترين آنهاست.
اى جابر! به خدا جز با اطاعت بخداى تبارك و تعالى تقرب نمي توان جست و برات آزادى از دوزخ همراه ما نيست و هيچ كس بر خدا حجت ندارد، هر كه مطيع خدا باشد دوست ما و هر كه نافرمانى خدا كند دشمن ماست، ولايت ما جز با عمل كردن به ورع به دست نيايد.

معيار پذيرش اعمال از نگاه امام باقرعليه السلام
اين محقق ديني تصريح كرد: از نگاه آن امام همام، ارزش اعمال انسان به فراواني آن نيست و اين گونه نيست كه اعمال كسي به خاطر كثرت پذيرفته شود و اعمال فرد ديگري به خاطر كم بودن، مقبول نباشد. بنابر اين معيار، كثرت و قلت نيست، بلكه تقوا است و تنها اعمال افراد با تقوا پذيرفته مي شود.
امام باقر عليه السّلام فرمود: اميرالمؤمنين صلوات اللَّه عليه مي فرمود: عملى كه با تقوا همراه باشد كم نيست، چون خداى تعالى مي فرمايد: إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ؛ ‏خدا فقط عمل مردم با تقوا را مي پذيرد.

منبع: شبستان
211008