جایگاه ناودان طلای کعبه درهنگام ظهور+عکس

ناودان طلا که روی بام کعبه به سمت درون حجر اسماعیل نصب شده مورد علاقه خاص مردم است.

کد خبر: ۶۱۹۱۵

شنبه - ۲۸ شهريور ۱۳۹۴ / 28 June 1394

عقیق:ناودان طلا که روی بام کعبه به سمت درون حجر اسماعیل نصب شده مورد علاقه خاص مردم است.
این علاقه بویژه در وقت آمدن نزولات آسمانی و در حالی که باران از آنجا به داخل حج می‌ریزد، آشکار می‌شود، به طوری که اگر مأموران مراقبت نکنند، ممکن است کسانی زیر دست و پا له شده از بین بروند. به نوشته ازرقی نخستین بار ولید بن عبدالملک آن را با طلا پوشاند.
در سال ۵۳۷ رامشت بن حسین ایرانی ناودان تازه‌ای ساخت و در سال ۵۳۹ آن را نصب کرد. مقتفی عباسی دو سال بعد، آن را کند! و میزاب دیگری گذاشت.
در سالهای ۷۸۱ و ۹۵۹ بار دیگر میزاب‌ها عوض شدند و جای خود را به ناودانهای نو‌تر دادند. یکبار دیگر در سال ۱۰۱۲ می‌زاب به دستور سلطان احمد عثمانی عوض شد و آخرین بار سلطان عبدالمجید خان آن را تعوض کرد که در سال ۱۳۷۷ ق آن را اصلاح کردند.
بدنه اصلی با نقره و روی آن طلا داده شده است. در سال ۱۴۱۷ که در کعبه تعمیرات اساسی و گسترده صورت گرفت، میزاب عوض شد. طول ناودان عبدالمجید خان ۲۸۵ سانتی متر بوده است.
امام باقر علیه السلام هرگاه به ناودان نگاه مى ‏کرد مى‏ گفت: «اللَّهُمَّ أَعْتِقْ رَقَبَتِی مِنَ النَّارِ، وَ أَوْسِعْ عَلَیَّ مِنْ رِزْقِکَ الْحَلَالِ، وَ ادْرَأْ عَنِّی شَرَّ فَسَقَةِ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ، وَ أَدْخِلْنِی الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِکَ».
- شیخ کلینى (ره) از ابوبلال مکى نقل کرده است که مى ‏گوید: امام صادق علیه السلام را دیدم که داخل حجر شده و در فاصله دو ذراع از کعبه مشغول به نماز شد. عرض کردم: من تاکنون هیچ یک از اهل بیت شما را ندیده‏‌ام که در روبه‏ روى ناودان‏ نماز بخواند!
حضرت فرمود: اینجا محل نماز شبر و شبیر فرزندان هارون است. پس معلوم مى‏ شود که بهترین جاى حجر زیر ناودان‏ است‏.
- امام صادق علیه السلام مى‏ فرماید: «زیر ناودان جایگاه جبرئیل است و جبرئیل از آنجااجازه تشرّف به محضر پیامبرصلى الله علیه و آله‏ را مى ‏یافت....».
- کمال الدین: از ابو نعیم انصارى از امام زمان علیه السلام روایت کرده است که امام علیه السلام با اشاره به حِجر و به سمت ناودان فرمود: «امام زین العابدین علیه السلام در سجده خود در این مکان مى‏ گفت: بنده ناچیزت، در آستان توست. نیازمندت، به آستان توست. از تو مى ‏خواهم آنچه را که جز تو بر آن، توانا نیست».
- المناقب، ابن شهر آشوب- به نقل از طاووس فقیه-: امام زین العابدین علیه السلام را در حِجر دیدم که نماز مى‏ خواند و چنین دعا مى ‏کرد: «بنده ناچیز تو، به درگاه توست. اسیر تو، در آستانه توست. نیازمند تو، به درگاه توست. گداى تو، به آستانه توست. نزد تو شکایتى دارد، که بر تو پنهان نیست»
- على بن مزید بیّاع سابُرى-: امام صادق علیه السلام را در حِجر، زیر ناودان دیدم که رو به طرف کعبه، دستان خویش را گشوده بود و چنین دعا مى ‏کرد: «خدایا! بر ناتوانى و بیچارگى من، ترحّم کن. پروردگارا! مرا از رحمت خویش، دو نصیب عطا کن و از روزىِ گسترده‏‌ات بر من ببار و شرّ فاسقانِ جن و انس و شرّ فاسقان عرب و عجم را از من دور کن. خدایا! روزىِ مرا گشاده گردان و بر من سخت مگیر. خدایا! بر من رحمت آر و عذابم مکن. از من خشنود باش و بر من خشم مگیر. تو شنواى دعا و نزدیک و اجابت کننده‏ اى».
- پیامبر صلوه الله علیه: ایشان وقتی در طواف به محاذات ناودان می‌رسیدند می‌گفتند: اللّهم انّی اسألک الراحة عند الموت والعفو عند الحساب.
نعمانى- ره- به سندش از محمد بن مسلم و همچنین عیاشى- ره- از حضرت امام باقر- علیه ‏السلام- درباره آیه شریفه‏ «أمّن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف السوء و یجعلکم خلفاء الأرض» نقل مى ‏کند که این آیه شریفه، در حق حضرت قائم نازل شده است. (هنگامى که او ظهور مى‏ کند) جبرئیل به صورت پرنده ‏اى سفید بر روى میزاب (ناودان‏ کعبه) نشسته است و او اولین مخلوقى خواهد بود که با حضرتش بیعت مى‏‌کند.

211008