اخلاق و پايدارى در عهد

دين پيمانى است ميان حضرت پروردگار و بندگانش، و مسلمانانى كه به عهد خود وفا نكند، پيمان خدا را شكسته و حقيقت مسلمانى را نداشته و جز صورتى از اسلام كه همان لقلقه زبان باشد حقيقت دين را دارا نشده است.

کد خبر: ۶۱۴۷۱

يکشنبه - ۲۲ شهريور ۱۳۹۴ / 22 June 1394

عقیق:در دين مقدس اسلام تعبيراتى حساس راجع به پاى بندى به عهد رسيده است، در يك جا حقيقت دين را به عهد توأم قرار داده، رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) فرمود:
لا دين لمن لا عهد له(1)؛
كسى كه به عهد خود وفادار نيست، دين ندارد.
زيرا دين پيمانى است ميان حضرت پروردگار و بندگانش، و مسلمانانى كه به عهد خود وفا نكند، پيمان خدا را شكسته و حقيقت مسلمانى را نداشته و جز صورتى از اسلام كه همان لقلقه زبان باشد حقيقت دين را دارا نشده است.
هنگامى كه اسلام در مكه غريب بود، عده‏اى از اهل مدينه حضور رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) شرفياب شدند و پيمان بستند كه از ايشان با جان و دل دفاع كنند.
رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) شرفياب شدند و پيمان بستند كه از ايشان با جان و دل دفاع كنند. رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) به مدينه نزول اجلال فرمود آنان به عهد خود وفا كردند و از هيچ گونه فداكارى درباره آن حضرت دريغ نكردند و در هر دو جهان سربلند گرديدند؛ زيرا راست پيمان بودند.
خداى متعال در كتاب خود، آن جا كه نيكان را مى ‏ستايد مى ‏فرمايد:
من المؤمنين رجال صدقوا ما عاهدوا الله عليه(2)؛
از مؤمنان مردانى ‏اند كه در پيمان خود با خدا راست گفتند.
راست گويى در عهد و پيمان، رفتار بر طبق آن است و دروغ در پيمان شكستن آن و مخالفت با آن است.

پی نوشت ها:
1- بحارالانوار، ج 69، ص 198، ط بيروت.
2- احزاب (33) آيه 23.
منبع:جام
211008