گرفتاری خود را با چه کسی مطرح کنیم؟

امام صادق علیه السلام در حدیثی، شرط طرح مشکلات و گرفتاری را نزد دیگران مطرح کرده‌اند و آثار چهارگانه آن را بیان نموده‌اند.

کد خبر: ۶۱۲۶۵

يکشنبه - ۲۹ شهريور ۱۳۹۴ / 29 June 1394

عقیق: متن حدیث را از کتاب تحف العقول منتشر می کند.
قَالَ الْحَسَنُ بْنُ رَاشِدٍ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (ع‏) إِذَا نَزَلَتْ بِكَ نَازِلَةٌ فَلَا تَشْكُهَا إِلَى أَحَدٍ مِنْ أَهْلِ الْخِلَافِ وَ لَكِنِ اذْكُرْهَا لِبَعْضِ إِخْوَانِكَ فَإِنَّكَ لَنْ تُعْدَمَ خَصْلَةً مِنْ أَرْبَعِ خِصَالٍ إِمَّا كِفَايَةً وَ إِمَّا مَعُونَةً بِجَاهٍ أَوْ دَعْوَةً مُسْتَجَابَةً أَوْ مَشُورَةً بِرَأْيٍ.
حسن بن راشد گفت: امام صادق علیه السلام فرمود: اگر به گرفتارى و بليه ‏اى دچار شدى نزد هيچ مخالفی(مخالف مذهب) شكوه مكن؛ ولی با بعضى از برادرانت در ميان بگذار كه يكى از اين چهار نتيجه را دارد؛ يا آن را به عهده مى‏ گيرد؛ يا (اگر خود نتواند) با آبرو كمك كند (و از ديگران استمداد نمايد)؛ يا دعا نمايد و مستجاب شود؛ يا رأيى دهد (و از فكرش استفاده كنى).

پی نوشت:
تحف العقول عن آل الرسول ص، ص: 379
منبع:حوزه
211008