به یاد غواصان دریاد

چه کسی گفته بود مفقودند؟

سیدحبیب حبیب پور از شاعران کشورمان به مناسبت تشیع پیکرهای مطهر شهدای غواص چند شعر سروده است.

کد خبر: ۵۹۲۸۸

دوشنبه - ۱۹ مرداد ۱۳۹۴ / 19 May 1394

عقیق:سید حبیب حبیب پور از شاعران کشورمان به مناسبت تشیع پیکرهای مطهر شهدای غواص چند شعر سروده است. این شعرها به شرح زیر است:

باز امشب دلم گرفته ببین

باز امشب بهانه دارد دل

اشک می‌بارد و به دفتر غم

باز از عشق می‌نگارد دل

------------

باز برگشته‌اند یارانی

که به دشت خدا رها بودند

عاشقانی که سال‌ها سال است

مست ذکر فرشته‌ها بودند

-------------

آمدند از سفر به دیدار

پدر و مادری که دیگر نیست

باز برگشته‌اند در شهری

که دگر هیچکس برادر نیست

------------

چه کسی گفته بود گمنامند؟

آشنایند آشنای بهار

چه کسی گفته بود مفقودند؟

آشکارند پا به پای بهار

------------

صد و هفتاد و پنج یاور عشق

صد و هفتاد و پنج مرد غیور

صد و هفتاد و پنج کاج بلند

صد و هفتاد و پنج سرو صبور

------------

صد و هفتاد و پنج گل آمد

صد و هفتاد و پنج باغ جوان

صد و هفتاد و پنج سوره رسید

صد و هفتاد و پنج آیه بخوان

-------------

صد و هفتاد و پنج مرگ قشنگ

صد و هفتاد و پنج مرگ آگاه

صد و هفتاد و پنج روح بزرگ

صد و هفتاد و پنج روح الله

-------------

از شهاب زمان شکسته شدند

صد و هفتاد و پنج آینه

روز اعزام شاد و پر غوغا

روز برگشت با طمانینه

-------------

صد و هفتاد و پنج دفترچه

مانده بی تاب خط زیباشان

صد و هفتاد و پنج سجاده

مانده در انتظار نجواشان

-------------

صد و هفتاد و پنج تنهایی

صد و هفتاد و پنج زنده به گور

صد و هفتاد و پنج تابلوی عشق

صد و هفتاد و پنج مینیاتور

-------------

صد و هفتاد و پنج تا سیلی

صد و هفتاد و پنج یازهرا

صد و هفتاد و پنج تا لبیک

صد و هفتاد و پنج عاشورا

-------------

دید مهتاب در شب این مردان

دست‌ها بسته بال‌ها بازند

آسمان دید از دل این خاک

مرغکان غرق شوق پروازند

------------

آّبی رودخانه از آتش

مثل خورشید شعله ور شده بود

... پدری در غم جوانش سوخت

مادری باز بی پسر شده بود

---------------

جانشان بی قرار پرواز و

روحشان تشنه شهادت بود

بالشان رنگ سرخ لاله گرفت

در غروبی که رنگ غربت بود

-------------------

به دعاهای مادران شهید

به نواهای رود رود قسم

به پدرهای منتظر سوگند

به شهیدان در سجود قسم

---------------

باز در امتداد خاطره‌ها

چشم در چشم کهکشان داریم

هرگز از راهشان جدا نشویم

تا که از خونشان نشان داریم

منبع:فارس