نگاهی به سیره سیاسی امام علی(ع)

امام علی(ع) در طول مدت 5 سال حکومت پربرکت خویش، با وجود مشکلات فراوان،جنگ های پی در پی، و عدم همکاری برخی از افراد با ایشان، نمایی از یک حکومت ناب اسلامی را برای جهانیان ترسیم کردند.

کد خبر: ۵۷۶۹۵

پنجشنبه - ۲۵ تير ۱۳۹۴ / 25 April 1394

عقیق: یک پژوهشگر حوزوی با اشاره به سیره سیاسی امام علی(ع) گفت: سیاست های نامشروع و باطل گرایانه، شاید روزگارکوتاه با جست و خیز سلطه بیافرینند و آن  را ادامه دهند؛ اما هرگز دوام نخواهند آورد و برای مردم جز زیان چیزی نخواهند داشت. بعد از وفات پیامبر(ص) مسلمانان با وجودی که هنوز پیکر مطهر ایشان را دفن نکرده بودند با نادیده گرفتن سفارشات پیامبر(صلی الله علیه و آله) و حکم الهی برای تعیین جانشینی ایشان در محل سقیفه جمع شدند، با این کار حق ائمه را غصب و اسلام را از مسیر اصلی خارج کردند.
خانم شکوهی، بیان کرد: امام علی(ع) دربرابر غصب خلافت نارضایتی خویش را با شیوه‌های مختلفی بیان فرمودند؛ ولی برای حفظ نظام نوپای اسلامی سکوتی تلخ را در  پیش گرفتند.
وی گفت: بعد از گذشت بیست و پنج سال از این واقعه ، مردم که از نابرابری و بی‌عدالتی خلفا به تنگ آمده بودند علیه خلیفه سوم شورش کرده، او را به قتل رساندند و امام علی را به‌عنوان رهبر جامعه انتخاب و با ایشان بیعت کردند، امام علی(ع) در طول مدت 5 سال حکومت پربرکت خویش با وجود مشکلات فراوان،جنگ های پی در پی، و عدم همکاری با ایشان توسط برخی از افراد، نمایی از یک حکومت ناب اسلامی را برای جهانیان ترسیم کردند.
این پژوهشگر حوزه خواهران استان فارس، یادآور شد: سیاست در نگاه امام علی(ع) ، ادارۀ استوار جامعه بر اساس معیارهای الهی و حرکتی حق مدارانه است ، این امام  همام هرگز برای رسیدن به قدرت و حراست از قدرت اقدام نکرده و  هرکاری را روا نمی دانستند؛ بلکه به عکس ایشان توسل به ابزار نامشروع را،حتی به بهای از دست دادن قدرت صحیح، نیز جایز نمی دانستند.
شکوهی، افزود: برپایۀ آموزه‌های علوی، سیاست شناخت و بهره‌وری از ابزارهای مشروع در ادارۀ جامعه و تأمین رفاه مادی و معنوی مردم است. به دیگر سخن، در آموزه های علوی، به کارگیری شیوه های نامشروع و ابزار به ظاهر کارآمد، اما به واقع ناصحیح، سیاست نیست؛ بلکه خدعه و نیرنگ، فریب و به تعبیر امام صادق (ع) نیرنگ و شیطنت است که به عقل ماند اما عقل نیست.
وی اضافه کرد:  قدرت درنگاه  این امام همام  جز برای احقاق حق، قداستی ندارد تا برای حفظ آن، لذا تصرف دل ها راهی جز استفادۀ صحیح از شیوه ها و راه سپردن بر اساس ارزش ها ندارد.

منبع:حوزه
211008