راه رهایی از تکبر از نگاه آیت‌الله بوشهری

مدیر حوزه‌های علمیه گفت: برای اینکه انسان عزت نفس را با تکبر اشتباه نگیرد باید توجه کند که چه کسی است و چگونه آفریده می‌شود که اگر این را بداند برای دیگران حرمت قائل شده و دچار تکبر نمی‌شود.

کد خبر: ۵۷۵۰۶

شنبه - ۲۰ تير ۱۳۹۴ / 20 April 1394

عقیق: آیت الله حسینی بوشهری در جمع کارمندان مرکز خدمات در ادامه تفسیر دعای مکارم اخلاق صحیفه سجادیه با اشاره به فراز "وَاَعِزَّنى وَلاتَبْتَلِيَنّى بِالْكِبْرِ" از این دعا بیان کرد: امام سجاد(ع) در این فراز از خداوند درخواست می‌کنند که عزت نفس داشته باشند و در کنار آن از خداوند می‌خواهند که در کنار عزت نفس دچار تکبر نیز نشوند.
وی با بیان اینکه سؤالی مطرح می‌شود که چه رابطه‌ای بین این دو وجود دارد، گفت: صفاتی که در انسان وجود دارد گاهی بسیار به هم نزدیک هستند و اگر یک ذره از رمزی که برای یک صفت تعیین شده، خارج شویم به مرز دیگری وارد می‌شویم و تبدیل به ضد خودش می‌شود.

مدیر حوزه‌های علمیه با بیان این که تواضع صفت بسیار خوبی برای انسان است ولی اگر تواضع از حد خودش خارج شود، تبدیل به تزلزل در مقابل دیگران می‌شود افزود: اگر عزت نفس در یک نفر بیش از حد شود ممکن است به تکبر تبدیل شود.

وی با اشاره به روایتی از امام حسن مجتبی(ع)، تصریح کرد: شخصی نزد امام حسن مجتبی(ع) آمد و گفت که در شما تکبر وجود داد، حضرت جواب دادند که من هرگز متکبر نیستم، بلکه کبریایی ویژه خداوند است آنچه در من هست و تو متوجه نشدی عزت نفس است.

آیت الله حسینی بوشهری بیان کرد: برای اینکه انسان عزت نفس را با تکبر اشتباه نگیرد باید توجه کند چه کسی است و چگونه آفریده شده و اگر این مسئله را بداند برای دیگران حرمت قائل شده و دچار تکبر نمی‌شود.

وی با بیان اینکه خداوند برای اینکه ما گمراه نشویم بیان می‌کند که ببینید که از چه وجود می‌آیید، گفت: آدم‌هایی که گذشته خود را فراموش می‌کنند و نیم نگاهی به آینده ندارند، همواره دچار مشکل هستند، ولی انسان‌های دیگر که گذشته خود را فراموش نمی‌کنند و به آینده نیز نگاه می‌کنند دارای موقعیت ممتازی هستند.

مدیر حوزه‌های علمیه با اشاره به فراز دیگری از دعای مکارم اخلاق ادامه داد: امام سجاد (ع) در این دعا می‌فرمایند "وَعَبِّدْنى لَكَ" "خدایا من را به عبودیت به ذات خودت وادار کن".

وی با بیان این اینکه وعبدنی در این فراز دارای دو معنا است عنوان کرد: در معنای اول امام سجاد(ع) می‌فرمایند که خدایا مرابه عبودیت وادار کن و در معنای دوم حضرت چیز بالاتری را از خداوند طلب می‌کنند و می‌فرمایند پروردگارا از تو طلب می‌کنم همانطور که احساس می‌کنم بنده تو هستم تو هم این بندگی را از جانب من بپذیر.

آیت الله حسینی بوشهری با اشاره به مقام حضرت ابراهیم(ع) گفت: آنچه مقام حضرت ابراهیم(ع) را بالا برد این بود که خداوند مهر تائید بر بندگی ابراهیم(ع) زد و امام سجاد(ع) شبیه آن را از خداوند خواسته‌اند.

منبع:حوزه