مهربانی شدید عزرائیل با محبین اهل بیت(ع)

کد خبر: ۵۶۵۷

دوشنبه - ۰۷ اسفند ۱۳۹۱ / 07 December 1391

عقیق: دانستید که پدیده مرگ بسیار سخت و درد آور است و همگی باید خود را برای آن لحظه طاقت فرسا مهیا نماییم، اما با دقت و تأمل در اطراف این موضوع، به خوبی می یابیم که این امر کلیت نداشته بلکه عده ای از این رنج و عذاب، در امان بوده و از پدیده مرگ چیزی جز، راحتی و آسانی، احساس نمی کنند، با رجوع به روایات پیشوایان معصوم (ص) می یابیم که این عده همان مومنینی هستند که عطر عشق و محبت پیامبر (ص) و خاندان پاک و مطهرش را در خانه ی قلب خود قرار داده و از این طریق مملکت باطن خویش را معطر و خوشبو ساخته اند.

این دسته از انسان ها، گنجینه محبت معصومین (ص) را تنها در صفحه ی قلب خود حک نکرده اند، بلکه با اطاعت و فرمانبرداری از پیامبر رحمت (ص) و اهل بیت مطهرش، این محبت درونی را به زیبایی از خود ابراز نموده اند. ما نیز اگر آرزوی چنین مرگ آسان و در عین حال با عزتی را داریم باید با اعمال و رفتار شایسته، خود را به صف این دست از مومنین ملحق نماییم.

در روایتی ششمین اختر تابناک آسمان ولایت امام صادق (علیه السلام) پیرامون این موضوع به زیبایی می فرماید: (هنگامی که مومن در لحظه ی مرگ قرار می گیرد، رسول خدا(ص) و امیرمومنان علی(ع) و حسن و حسین(ع) و مکائیل و عزرائیل نیز حاضر می شوند، امیر مومنان(ع) به پیامبر (ص) عرض می کند: ای رسول خدا، این مومن ما را دوست داشت و ما را رهبر خود قرار داده بود، پس او را دوست بدار.

رسول خدا (ص) به جبرئیل می گوید: این مومن علی (ع) و فرزندان او را دوست داشت، پس او را دوست بدار.

جبرئیل همین سخن را به میکائیل و اسرافیل می گوید: سپس همه به عزرائیل می گویند: این مومن، محمد و آل محمد (ص) را دوست داشت و علی (ع) و فرزندانش را امام خود قرار داد، با او مدارا کن. عزرائیل در پاسخ می گوید: سوگند به کسی که شما را برگزید، و گرامی داشت و محمد (ص) را به پیامبری برگزید و به مقام رسالت اختصاص داد، من از پدر صمیمی، نسبت به او صمیمی ترم و از برادر مهربان، نسبت به او مهربان تر می باشم.

پی نوشت: بحار الانوار، ج۶، ص162

منبع: سایت محبان الزهرا(س)

212110