در آیینه روایت/

راز مستجابت نشدن برخی دعاها!

گاه ما بسیار دعا می کنیم و در درخواست حاجتی از خداوند پافشاری می کنیم اما نتیجه ای را که می خواهیم نمی گیریم؛ چرایی این مسئله را روایات بیان کرده اند.

کد خبر: ۵۶۴۶۶

پنجشنبه - ۰۴ تير ۱۳۹۴ / 04 April 1394

عقیق: به نقل از قدس؛ ماه مبارک رمضان که از آن به مهمانی خدا تعبیر شده و درهای رحمت الهی در طول آن به روی بندگان گشوده است، از بهترین فرصت ها برای دعا در درگاه الهی است. چراکه دعا کردن خواست خداوند است وقتی می فرماید: «اُدْعُونِی اَسْتَجِبْ لَکُمْ» (غافر: ۶٠)
‏امیرمومنان علی (ع) می فرمایند: «دعا، سپر مؤمن است، اگر باب رحمت الهى را زیاد بکوبى (و ناامید نشوى، عاقبت) آن در، به رویت گشوده خواهد شد.»

امام رضا (ع) نیز درباره اثر دعا می فرمایند: «همانا دعا و بلاء تا روز قیامت با هم رفاقت کنند، و همانا دعاء برگرداند بلاء را که بسختى ابرام شده است.»

البته گاه دعا می کنیم و اجابتی نمی بینیم که این مسئله ریشه در مسائل مختلف دارد، آنچنان که امام صادق (ع) می فرمایند: «خداوند، دعایى را که از دلِ غافل و بى‌توجه برآید، مستجاب نمى‌ کند. هر گاه دعا کنى، با قلبت رو به خدا آور، آنگاه به اجابت یقین داشته باش.»

امام صادق (ع) فرمودند: «به راستی عبد دعا می کند، پس خدای عزوجل به دو دسته می فرماید: «من دعایش را مستجاب کردم ولی حاجتش را نگاهدارید تا دعا را ادامه دهد زیرا من دوست دارم صدایش را بشنوم» و عبدی دعا می کند، پس خدای تبارک و تعالی می فرماید: «با شتاب حاجتش را بر آورده کنید، زیرا من از صدایش نفرت دارم.»

گروهى از امام صادق (ع) پرسیدند: «چرا دعا مى ‌کنیم ولى مستجاب نمى ‌شود؟» حضرت (ع) فرمودند: «چون که شما کسى را مى‌خوانید که او را نمى‌شناسید».

پی نوشت:
بحارالانوار/اصول کافی