دومین شب ماه مبارک رمضان در مجمع الذاکرین تهران

حجت الاسلام خادمیان: چرا انحراف را در خودمان می بینیم و اقدامی نمی کنیم؟ + گزارش تصویری

شما چند «شیخ بهایی» می شناسید که برود هندوستان بین بودایی ها و آنها را شیعه مسلمان امام صادقی(ع) کند.

کد خبر: ۵۵۹۵۴

جمعه - ۲۹ خرداد ۱۳۹۴ / 29 March 1394

گزارش تصویری

عقیق:مراسم شب دوم ماه مبارک رمضان با سخنرانی دکتر سیدحسین خادمیان و مداحی حاج غلامرضا سازگار ، حاج محسن گرسویی، زهیر سازگار، سیدمحسن حسینی، حاج حیدر توکلی، حاج حمید نیکدل و حاج محسن اعتمادیان در هیات ذبیح العطشان(مجمع الذاکرین) برگزار شد.

در ادامه گزیده ای از سخنرانی حجت الاسلام خادمیان را بخوانید :

وظیفه ماست که حقیقت دینمان را بشناسیم و آن لباس حقیقی را بر تن کنیم. فرق است بین آن کسی که فقط و فقط از راه عقیده ایمان دارد با آن فردی که به حقیقت ایمان رسیده است و به خواسته امام معصوم(ع) دست پیدا کرده است. حقیقت تشیع را امامان ما برایمان تعریف فرموده اند که فرازی از این حقیقت را امام صادق(ع) می فرمایند: «کسی که اهل هدایت است شیعه حقیقی است.»

·         باید توجه داشته باشیم این مسئله بسیار سنگین و حساس است. هدایت در چند ضلع خودش را باید نشان دهد. ضلع اول اینکه انسان خودش را هدایت کند به سمت خداوند. یکی از کسالت هایی که در ما موج می زند این است که انحراف را در خود می بینیم و خودمان را هدایت نمی کنیم. تا حالا فکر کرده اید که ما باید خودمان را هدایت کنیم. تاکنون از خودمان پرسیده ایم چقدر انحراف در زبانم می شناسم و برای حلش اقدام نمی کنم. زبانی را که ناسزا می دهد باید هدایتش کنیم. زبانی که اهل غیبت است گمراه شده است.

·         بنا به فرمایش امام صادق(ع) شیعه اصلی آن کسی است که وقتی گمراهی در خودش دید خود را هدایت کند. امام سجاد(ع) از چه فریاد می زند؟ از اینکه می دانم گمراهم ولی خودم را هدایت نمی کنم. این در حالی است که عیب خودمان را می بینیم اما روی عیب دیگران انگشت می گذاریم. یکی از انحرافات نفس این است که در مجالسی که بیهوده است آدم راحت تر وقت می گذارد.

·         شما چند «شیخ بهایی» می شناسید که برود هندوستان بین بودایی ها و آنها را شیعه مسلمان امام صادقی(ع) کند. تا صبح قیامت هر نسلی که می آید برای «شیخ بهایی» چه می نویسند؟ شیعه امام صادقی(ع) «شیخ بهایی» است نه من. این درحالی است که من بچه خودم را نمی توانم مسجدی کنم.