خطبه رسول خدا(ص) در روزهای آخر ماه شعبان

ای مردم! به راستی که نزدیک است ماهی فرا برسد که در آن شبی است بهتر از هزار ماه، و آن ماه رمضان است.

کد خبر: ۵۵۶۲۳

دوشنبه - ۲۵ خرداد ۱۳۹۴ / 25 March 1394

عقیق: امام محمد باقر(ع) فرمود: رسول خدا(ص) در آخرین جمعه‏ از ماه شعبان برای مردم خطبه خواند و پس از حمد و ثنای الهی فرمود:
ای مردم! به راستی که نزدیک است ماهی فرا برسد که در آن شبی است بهتر از هزار ماه، و آن ماه رمضان است. که خدا روزه آن را واجب، و یک شب نماز مستحب برخاستن در آن را همچون نماز مستحب هفتاد شب از ماههای دیگر قرار داده است.
و پاداش یک خصلت خیر، و نیکوکاری مستحب در آن را همچون پاداش کسی که واجبی از واجبات خدای سبحان را انجام داده مقرر فرموده است.
و هر کس یک واجب از واجبات خدا را در آن انجام دهد همچون کسی است که هفتاد فریضه از فرایض خدا را در ماههای دیگر انجام داده باشد.
و آن ماه صبر است و پاداش صبر بهشت است و نیز ماه همیاری است و نیز ماهی است که خدا روزی مؤمن را در آن فزونی بخشد و هر کس در آن مومن روزه داری را افطاری دهد در نزد خدا پاداش آزادی یک بنده و آمرزش گناهان گذشته‏اش را دارد.
عرض شد: ای رسول خدا! همه ما بر اینکه روزه داری را افطاری دهیم توانا نیستیم.
فرمود: خدا کریم است همین پاداش را به کسی که با آبِ آمیخته با شیری، یا با جرعه آب گوارایی، یا با جرعه یا با چنیدن خرما که جز بر آن قادر نیست روزه داری را افطار می‏دهد نیز عطا می‏کند.
و هر کس در آن بر مملوک (و زیر دست) خود آسان گیرد خدا از او آسان حساب کشد.
و این ماهی است که آغاز آن رحمت، و میانه آن مغفرت، و پایان آن اجابت و آزادی از آتش است.
و شما (در این ماه) از چهار خصلت بی‏نیاز نیستید یا دو خصلت خدا را خوشنود می‏‌سازید و به دو خصلت دیگر نیز محتاجید.  آن دو که برای رضای خداست گواهی اینکه معبود حقی نیست جز خدا و به راستی من رسول خدایم.
اما آن دو که شما را خوشنود می‏‌کند و از آنها بی ‏نیاز نیستید این که: از خدا در این ماه حوائج و بهشت و عافیت را بخواهید و از آتش به او پناه برید.

متن حدیث:

محمد بن یحیی و غیره عن احمد بن محمد بن عیسی عن الحسن بن محبوب عن ابی ایوب عن ابی الورد، عن ابی جعفر (علیه‌السلام) قال: خطب رسول الله (صلی‏ الله ‏علیه‏ وآله) الناس فی آخر جمعه من شعبان فحمد الله و اثنی علیه ثم قال: ایها الناس! انه قد اظلکم شهر فیه لیلة خیر من الف شهر و هو شهر رمضان فرض الله صیامه و جعل قیام لیلة فیه بتطوع صلاة کتطوع صلاة سبعین لیلة فیما سواه من الشهور و جعل لمن تطوع فیه بخصلة من خصال الخیر و البر کاجر من ادی فریضة من فرائض الله عز و جل. ومن ادی فیه فریضة من فرائض الله کان کمن ادی سبعین فریضة من فرائض الله فیما سواه من الشهور و هو شهر الصبر و ان الصبر ثوابه الجنة و شهر المواساة و هو شهر یزید الله فی رزق المومن فیه و من فطر فیه مومنا صائما کان له بذلک عند الله عتق رقبة و مغفرة لذنوبه فیما مضی‏ قیل: یا رسول الله لیس کلنا یقدر علی ان یفطر صائما؟
فقال: ان الله کریم یعطی هذا الثواب لمن لم یقدر الا علی مذفة من لبن یفطر بها صائما او شربة من ماء عذب او تمرات لا یقدر علی اکثر من ذلک‏ و من خفف فیه عن مملوکه خفف الله عنه حسابه‏ و هو شهر اوله رحمة و اوسطه مغفرة و آخره الا جابة و العتق من النار و لا غنی بکم عن اربع خصال: خصلتین ترضون الله بهما و خصلتین لا غنی بکم عنهما فاما اللتان ترضون الله عز و جل بهما: فشهاده ان لا اله الا الله و ان محمدا رسول الله (صلی ‏الله‏ علیه‏ وآله) و اما اللتان لا غنی بکم عنهما: فتسالون الله فیه حوائجکم و الجنة و تسالون العافیه و تعوذون به من النار.

پی نوشت:
«ثواب‌الاعمال،صفحه 143»
منبع:مشرق
211008