بزرگداشت شیخ مرتضی زاهد با سخنرانی آیت الله جاودان

هفتمین سلسله نشست ستارگان محراب، بزرگداشت شیخ مرتضی زاهد، دوم خرداد در حسینیه آیت الله حق شناس برگزار می شود.

کد خبر: ۵۳۸۲۷

پنجشنبه - ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۴ / 31 February 1394

عقیق: حجت الاسلام سعید کرمی، معاون فرهنگی و اجتماعی مرکز رسیدگی به امور مساجد از برگزاری هفتمین سلسله نشست ستارگان محراب در روز دوم خرداد ماه، مصادف با روز ولادت حضرت عباس(ع) خبر داد و گفت: این سلسله نشست در راستای نکوداشت ائمه جماعات مفاخر تهران و بزرگداشت شیخ مرتضی زاهد برگزار می شود.

وی بیان کرد: این سلسله نشست در حسینیه مرحوم شیخ مرتضی زاهد به نشانی خیابان شهید مصطفی خمینی، قبل از چهارراه مولوی، کوچه شهید بالاگر برگزار می شود.

در راستای بزرگداشت مفاخر ائمه جماعات تهران تاکنون برای شخصیتهایی همچون آیت الله برهان، خوشوقت، محمدحسین زاهد، مهدوی کنی، سیداحمدخوانساری و شاه آبادی مراسم نکوداشت برگزار شده است.

شیخ مرتضی زاهد در سال ۱۲۴۷ هجری شمسی در تهران، در محله حمام گلشن، چشم به جهان گشود . پدرش آخوند ملاآقا بزرگ، مردی روحانی و یكی از واعظان و روضه خوانهای توانا و بلند آوازه تهران بود؛ تا آنجا كه به او « مجدالذاكرین » لقب داده بودند. بنابر آنچه كه در ششمین جلد از کتاب گنجینه دانشمندان آمده است آقا شیخ مرتضی ابتدا درسهای مقدماتی را نزد پدرش و بعضی دیگر از فضلای تهران فرا می‌گیرد و آنگاه به صورت رسمی از طلبه‌های مدرسه مروی تهران می‌شود. او درسهای معروف به «سطوح» را از اساتید مدرسه مروی، به خصوص مرحوم آقامیرزا مسیح طالقانی، بهره می برد و سپس از محضر اساتیدی چون حضرت آیت الله آقای حاج سیدعبدالكریم لاهیجی و شهید مجاهد فی سبیل الله آیت الله شیخ فضل الله نوری استفاده می‌برد.

اگر چه که ایشان اساتیدی چون آقا سیدعبدالكریم لاهیجی و آقا شیخ فضل الله نوری داشته است؛ اما در زندگی خودش را فقط یك واعظ و روضه خوان ساده می‌دانسته و از هر گونه اظهار فضل و دانشی به شدت پرهیز می‌كرده ‌است؛ حتی منبرها و روضه‌هایش را هم از روی كتاب برای مردم می‌خوانده است! بهر حال از آن چنان استادی، چنین شاگردی بی‌ادعا و به دور از هر گونه هوای نفسی، دور از انتظار نیست.

شیخ مرتضی زاهد پس از مدتی تحصیل به این نتیجه رسیده بود كه باید همانند پدرش به تعلیم و تربیت مردم و وعظ و روضه خوانی برای مردم كوچه و بازار بپردازد و بیشترین ارتباط و نشست و برخاست را با مردم داشته باشد. او سالها در یكی از شبستانهای مسجد جامع، واقع در بازار تهران، همیشه یكی دو ساعت بعد از اذان ظهر به اقامه جماعت می‌پرداخت تا هر كس نتوانسته است در دیگر نمازهای جماعت حاضرشود، بتواند نمازش را به جماعت بخواند.

او خودش را برای ارشاد و تعلیم و تربیت و خدمت به مردم وقف كرده بود و كمتر روزی بود كه آقا شیخ مرتضی زاهد جلسه خانگی نداشته باشد. به غیر از این جلسات، خانه‌اش همیشه به روی همه مردم باز بود و غالباً چند نفر از مؤمنین، به خصوص جوانهای صالح و جویای جوهره عبودیت و معارف الهی، در محضرش بودند و از صفای باطنی و معنویتش استفاده می‌بردند. مرحوم آیت الله شیخ مهدی معزی که خودش از علمای اخلاق و عالمان مهذب تهران بود می گفت: «در زمان رضاخان دو نفر بودند که به حقیقت بیشتر از بقیه ایمان و دین مردم تهران را نگه داشتند … یکی از آن دو نفر آقا شیخ مرتضی زاهد بود.»

پس از فوت او پیکر پاکش را به مسجد جامع تهران بردند، حاج آقا فخر تهرانی شروع به قرآن خواندن کرد و هر بار که به آیه های عذاب می رسید، می دید جنازه آقا مرتضی مانند انسانهای خائف منقبض می شود.

به گونه ای غیر منتظره اسباب حمل جنازه مطهر به عتبات عالیات مهیا شد و در حرم ساقی کربلا به خاک سپرده شد.

منبع:مهر